Το αντιμεταναστευτικό και φιλορωσικό AfD βρίσκεται πλέον μπροστά σε δύο βασικά σενάρια: είτε να αναζητήσει εταίρο για τον σχηματισμό κυβέρνησης είτε να επιχειρήσει να κυβερνήσει ως κυβέρνηση μειοψηφίας.
Και οι δύο επιλογές, πάντως, μπορούν να περιορίσουν σημαντικά την εφαρμογή του προγράμματός του, καθώς τα κυρίαρχα γερμανικά κόμματα αρνούνται εδώ και χρόνια οποιαδήποτε συνεργασία μαζί του, διατηρώντας το λεγόμενο «τείχος προστασίας» απέναντι στην ακροδεξιά.
Μία πιθανή δίοδος θα μπορούσε να είναι το αριστερό λαϊκιστικό BSW, το οποίο επέκρινε τη Δευτέρα αυτή την πολιτική απομόνωσης και συμμερίζεται ορισμένες από τις επικρίσεις του AfD για τη γερμανική πολιτική στο μεταναστευτικό και την Ουκρανία.
Παράλληλα, στελέχη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ επιχειρούν να προσεγγίσουν τη δεξιότερη πτέρυγα των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ωστόσο, έχει αποκλείσει κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνεργασία με το κόμμα.
Οι συζητήσεις για ενδεχόμενες συμμαχίες θεωρούνται κρίσιμες, καθώς το ομοσπονδιακό σύστημα της Γερμανίας δίνει στα 16 κρατίδια σημαντικές αρμοδιότητες σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η αστυνόμευση και η δημόσια ραδιοτηλεόραση.
Η Σαξονία-Άνχαλτ ως «μοντέλο» για όλη τη Γερμανία
Το AfD δεν έχει κρύψει ότι αντιμετωπίζει μια ενδεχόμενη διακυβέρνηση της Σαξονίας-Άνχαλτ ως πρότυπο για όσα θα ήθελε να εφαρμόσει αργότερα σε εθνικό επίπεδο.
Ο υποψήφιος του κόμματος για την πρωθυπουργία του κρατιδίου, Ούλριχ Ζίγκμουντ, είχε δηλώσει στο CNN κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ότι ελπίζει μια νίκη του AfD να αποτελέσει την αρχή του τέλους ορισμένων από τις «τρελές», όπως τις χαρακτήρισε, πολιτικές της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Προτού όμως επιχειρήσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, το κόμμα θα πρέπει να αντιμετωπίσει τόσο το δημοσιονομικό έλλειμμα της Σαξονίας-Άνχαλτ όσο και τις δυσκολίες που συνεπάγεται η μετάβαση από την αντιπολίτευση στη διακυβέρνηση.
Το μανιφέστο των 258 σελίδων αποτυπώνει μια ριζική πολιτική ατζέντα, με προτάσεις που ξεκινούν από τη μετανάστευση και φτάνουν έως την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.
«Επαναμετανάστευση» και μαζικές απελάσεις
Στο επίκεντρο του προγράμματος βρίσκεται η ριζική αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής.
Το AfD ζητά άμεσες απελάσεις παράτυπων μεταναστών, επέκταση των εγκαταστάσεων κράτησης για όσους πρόκειται να απελαθούν και επιστροφή στη χώρα καταγωγής πολιτών μη γερμανικής εθνοτικής προέλευσης, στο πλαίσιο της πολιτικής που το κόμμα αποκαλεί «επαναμετανάστευση».
«Όσοι υποχρεούνται να εγκαταλείψουν τη χώρα πρέπει, υπό τη δική μας κυβέρνηση, να τίθενται υπό κράτηση έως την απέλασή τους», έχει δηλώσει ο Ζίγκμουντ.
Στο μανιφέστο περιλαμβάνεται ακόμη πρόταση για «επίθεση επαναμετανάστευσης» σε βάρος Ουκρανών, με το επιχείρημα ότι πρέπει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους καθώς «μεγάλα τμήματα της Ουκρανίας θεωρούνται ασφαλή».
Ο Γιοχάνες Κις, αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Else-Frenkel-Brunswik για την Έρευνα της Δημοκρατίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, επισημαίνει ωστόσο ότι η μετανάστευση είναι ένας από τους τομείς στους οποίους ένα κρατίδιο έχει περιορισμένα περιθώρια κινήσεων λόγω της ομοσπονδιακής νομοθεσίας.
Όπως εκτίμησε, μια προσπάθεια εφαρμογής αυτών των πολιτικών θα μπορούσε να προκαλέσει «μεγάλη νομική αβεβαιότητα και χάος».
Το AfD έχει παράλληλα ζητήσει επανειλημμένα τον τερματισμό της γερμανικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και την αποκατάσταση στενότερων σχέσεων με τη Ρωσία, ερχόμενο σε ευθεία σύγκρουση με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τα υπόλοιπα μεγάλα κόμματα.
