Η Lae έφτασε στην ώρα της για τη συνέντευξη για τη δουλειά της στο γραφείο ενός δικηγόρου στο Μπρίστολ.
Αλλά μετά από 20 λεπτά, είχε ακυρωθεί και της ζητήθηκε να επιστρέψει την επόμενη μέρα. Έφυγε αναστατωμένη, μόνο και μόνο για να λάβει αργότερα ένα μήνυμα που έλεγε ότι η «ακύρωση» ήταν στην πραγματικότητα ένα τεστ, στο οποίο είχε αποτύχει. Δεν πήρε τη δουλειά. Λέει ότι η εμπειρία ήταν «εντελώς παράξενη» και ότι την ώθησε να ξεκινήσει τη δική της επιχείρηση, όπου φροντίζει να τηρεί ένα πολύ πιο ευθύβολο στυλ προσλήψεων.
Η Lae δεν είναι η μόνη. Σύμφωνα με την εταιρεία προσλήψεων Hays, πάνω από τους μισούς ανθρώπους είχαν μια αρνητική εμπειρία κατά τη διαδικασία συνέντευξης για μια νέα θέση εργασίας.
Το BBC έχει ακούσει ιστορίες από δεκάδες ανθρώπους που πέρασαν από περίεργες, προσβλητικές και απωθητικές συνεντεύξεις.
Ήρθαν σε επαφή μετά την είδηση ότι μια εταιρεία η «John Lewis» αλλάζει τη διαδικασία πρόσληψης, επιτρέποντας στους υποψηφίους να βλέπουν εκ των προτέρων τις ερωτήσεις της συνέντευξης, σε μια προσπάθεια να γίνει η διαδικασία πιο δίκαιη.
«Μας ζήτησαν να μουγκρίσουμε σαν αγελάδες»
Τι μπορούν λοιπόν να μας διδάξουν οι κακές συνεντεύξεις; Και τι μπορούν να κάνουν οι συνεντευξιαζόμενοι και οι υποψήφιοι εργοδότες για να κάνουν την εμπειρία λιγότερο αμφισβητήσιμη;
Όπως η Lae, έτσι και η Aixin Fu είχε μια παράξενη εμπειρία όταν έκανε αίτηση για μια θέση πρεσβευτή φοιτητών με ελάχιστο μισθό σε ένα πανεπιστήμιο.
Κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής συνέντευξης, ζητήθηκε από όλους να συρθούν με τα χέρια και τα γόνατά τους και να «μουγκρίσουν σαν αγελάδα».
«Το κάναμε αυτό για περίπου τρία με τέσσερα λεπτά», θυμάται.
«Εκείνη τη στιγμή, ήμουν αρκετά ενοχλημένη. Ήταν εξαιρετικά ακατάλληλο. Αλλά υπήρχε μια μικρή πίεση από τους συνομηλίκους, επειδή όλοι οι άλλοι το έκαναν», είπε.
Ο υπεύθυνος της συνέντευξης είπε ότι προσπαθούσαν να δουν αν οι υποψήφιοι ήταν «διασκεδαστικοί», αν και η κ. Fu υποψιάζεται ότι «ίσως κάποιος απλά είχε ένα μικρό ταξίδι εξουσίας».
«Δεν πρόκειται να αποσυρθώ για λίγο καιρό»
Η Julie από το Μιζούρι των ΗΠΑ λέει ότι αυτό ήταν το συμπέρασμά της από μια συνέντευξη με βίντεο που έδωσε το 2022 για να γίνει κειμενογράφος μερικής απασχόλησης.
Στην αρχή, ένιωθε ότι όλα πήγαιναν καλά. «Έβαζα τσεκάρισμα σε όλα τα κουτάκια», λέει.
Αλλά προς το τέλος, ο υπεύθυνος της συνέντευξης ρώτησε: «Λοιπόν, πόσα χρόνια πιστεύετε ότι σας απομένουν;».
«Είμαι στις αρχές της δεκαετίας του 60», λέει η Julie. «Δεν πρόκειται να βγω στη σύνταξη για αρκετό καιρό».
Ο ηλικιακός ρατσισμός δεν είναι η μόνη προκατάληψη που μπορεί να βιώσουν οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων.
Η Pearl Kasirye, διευθύντρια μάρκετινγκ περιεχομένου, λέει ότι ρωτήθηκε για την καταγωγή της κατά τη διάρκεια μιας δεύτερης συνέντευξης για έναν ρόλο δημοσίων σχέσεων σε μια μάρκα μόδας στο Μιλάνο.
Η κ. Kasirye ζει στο Λονδίνο και έφυγε από την Ουγκάντα για να ζήσει και να σπουδάσει στην Ευρώπη όταν ήταν παιδί.
Λέει ότι ο εργοδότης επέμενε να της καταβάλει μισθό Ουγκάντας και όχι Λονδίνου για την εξ αποστάσεως εργασία λόγω της καταγωγής της.
Επέλεξε να αποσύρει την αίτησή της.
Του ζητήθηκε να κινηματογραφήσει τις απαντήσεις του
Μερικές φορές η προκατάληψη μπορεί να είναι τυχαία -ή τουλάχιστον λιγότερο σαφής- αλλά εξακολουθεί να είναι εξίσου δύσκολη για τον ερωτώμενο.
Ο Tom (δεν είναι το πραγματικό του όνομα) είναι μηχανικός πληροφορικής, από τον οποίο κάποτε ζητήθηκε να κινηματογραφήσει απαντήσεις σε ερωτήσεις για μια θέση βοηθού αποθήκης, αντί να μιλήσει σε κάποιον σε επίσημη συνέντευξη.
Ο Τομ περιγράφει τον εαυτό του ως ανήκοντα στο φάσμα του αυτισμού, αν και δεν είναι κάτι που του αρέσει να μοιράζεται με τους ανθρώπους.
Λέει ότι χρειάζεται σαφείς οδηγίες κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας συνέντευξης και προτιμά πολύ να μιλάει πρόσωπο με πρόσωπο, περιγράφοντας τη διαδικασία κινηματογράφησης ως «αποστασιοποιημένη – σαν να μιλάς σε έναν υπολογιστή».
Και μια χιλιοειπωμένη ερώτηση
Πολλοί άνθρωποι δήλωσαν επίσης στο BBC ότι είχαν υποστεί διακρίσεις κατά τη διάρκεια της πρόσληψης με βάση το φύλο τους.
Σύμφωνα με στοιχεία της πλατφόρμας προσλήψεων Applied, σχεδόν μία στις πέντε γυναίκες έχουν ερωτηθεί αν έχουν παιδιά ή αν σκοπεύουν να αποκτήσουν παιδιά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πρόσληψης.
Μία από αυτές είναι η διευθύνουσα σύμβουλος της Applied Khyati Sundaram, η οποία λέει ότι έχει ερωτηθεί «περισσότερες φορές από όσες μπορώ να μετρήσω».
Είναι παράνομο για τους εργοδότες να ρωτούν τους υποψηφίους για την οικογενειακή τους κατάσταση, αν έχουν παιδιά ή αν σκοπεύουν να κάνουν παιδιά.
Παρά ταύτα, η Applied διαπίστωσε ότι το πρόβλημα είναι ακόμη χειρότερο για τις γυναίκες που υποβάλλουν αίτηση για ανώτερες θέσεις, όπου τα δύο πέμπτα των γυναικών είχαν υποβληθεί στην ίδια ερώτηση.
