Η τραγωδία στη Βιολάντα στα Τρίκαλα παίρνει όλο και πιο βαριές διαστάσεις, καθώς νέα στοιχεία δείχνουν ότι η φονική έκρηξη, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία και πιθανώς να είχε αποφευχθεί. Εγκληματικές παραλείψεις, προειδοποιητικά «καμπανάκια» που , σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, αγνοήθηκαν και εξηγήσεις που δεν έπεισαν, συνθέτουν το παζλ μιας προδιαγεγραμμένης τραγωδίας που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες.
Η υπόθεση της Βιολάντα και της πολύνεκρης έκρηξης συγκλονίζει την κοινή γνώμη, την ώρα που οι ευθύνες αναζητούνται σε όλα τα επίπεδα. Το βράδυ της Τετάρτης (18.2.26) αποφασίστηκε ομόφωνα η προφυλάκιση του ιδιοκτήτη της εταιρείας, Κωνσταντίνου Τζιωρτζιώτη, μετά από σχεδόν πέντε ώρες απολογίας, χωρίς όμως οι ισχυρισμοί του να πείσουν τις αρχές.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ίδιος εμφανίστηκε συντετριμμένος, επιχειρώντας παράλληλα να μεταθέσει ευθύνες σε τρίτους. Την ίδια στιγμή, φίλος του υποστήριζε μπροστά στις κάμερες ότι ο ιδιοκτήτης δεν γνώριζε τι ακριβώς είχε συμβεί, τονίζοντας πως είχε δώσει «λευκή επιταγή» σε συνεργάτες του για όλες τις μελέτες και τις εργασίες.
Ως επιχείρημα μάλιστα προβλήθηκε το γεγονός ότι στους χώρους του εργοστασίου βρίσκονταν συχνά παιδιά, ανάμεσά τους και τα παιδιά του ίδιου του ιδιοκτήτη, κάτι που, σύμφωνα με το περιβάλλον του, δείχνει πως δεν πίστευε ότι υπήρχε κίνδυνος.
Την ίδια ώρα βέβαια, ο ένας μετά τον άλλον εργαζόμενοι της επιχείρησης, καταθέτουν ότι η μυρωδιά – που όπως αποδείχθηκε προερχόταν από το προπάνιο – ήταν έντονη πολλές ημέρες πριν την έκρηξη.
«Όσο περνούσαν οι μέρες η οσμή ήταν πιο έντονη. Έφτασα στο σημείο την τελευταία εβδομάδα να μπαίνω στον χώρο της τουαλέτας βάζοντας την μπλούζα μου μπροστά στη μύτη μου ώστε να μην το εισπνέω. Επειδή είχα φοβηθεί πολύ μήπως γίνει κάποια έκρηξη ενημέρωσα τον προϊστάμενο. Μου είπε να μην φοβάμαι», είπε μια εργαζόμενη.
«Η μυρωδιά υγραερίου άρχισε να μου γίνεται αντιληπτή στις αρχές του 2025. Τότε μας έλεγαν ότι είναι μυρωδιά υγραερίου κατά τον ανεφοδιασμό των δεξαμενών. Στις αρχές του 2026 άρχισε να μυρίζει έντονα υγραέριο από τις τουαλέτες. Την τελευταία εβδομάδα ήταν τόσο έντονη που ήταν αδύνατο να πάμε. Δεν πηγαίναμε καθόλου», ανέφερε εργαζόμενη του εργοστασίου.
Η νύχτα που πάγωσε ο χρόνος – Συγκλονιστικές μαρτυρίες εργαζομένων
Εργαζόμενοι που σώθηκαν την τελευταία στιγμή από την έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα περιγράφουν καρέ καρέ στην ΕΡΤ τα δραματικά λεπτά της μοιραίας νύχτας.
«Έσβησαν τα φώτα και ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος που τον παρομοιάζω ως θόρυβο χειροβομβίδας και είδα με την άκρη του ματιού μου να εκσφενδονίζονται διάφορα αντικείμενα και από το σημείο που βρισκόμουν είδα μπροστά μου μια πόρτα ανοιχτή που μπορεί να άνοιξε και από την έκρηξη και βγήκα αμέσως έξω από την πίσω πλευρά όπου είναι οι δεξαμενές προπανίου. Μπήκα στην αποθήκη παραλαβής πρώτων υλών για να ξαναπάω στο κτίριο που είχε τη φωτιά να βοηθήσω τις γυναίκες της βάρδιας μου. Είδα τρεις γυναίκες αγκαλιασμένες και μέσα στα αίματα», περιγράφει εργαζόμενος που δουλεύει τους τελευταίους 14 μήνες στη βιοτεχνία στη νυχτερινή βάρδια.
Λίγες ώρες πριν από την τραγωδία, περίπου στις 12:30, ο ίδιος είχε βρεθεί στον χώρο της λάντζας, όπου, όπως λέει, η μυρωδιά υγραερίου ήταν ξανά έντονη.
«Ρώτησα τον Η. “σου μυρίζει κάτι, μια παράξενη μυρωδιά σαν υγραέριο;” και μου απάντησε “δεν ξέρω μάλλον είναι αναθυμιάσεις από το πλυντήριο πιάτων”. Και ακούστηκε από στόμα σε στόμα μεταξύ συναδέλφων ότι αυτή η ανακοίνωση βγήκε από το στόμα του διευθυντή παραγωγής, ότι η οσμή αυτή οφείλεται σε βραχυκύκλωμα του πλυντηρίου πιάτων στον χώρο της λάντζας. Τους μήνες που εργάζομαι στον συγκεκριμένο πόστο, διαπίστωσα περίπου δέκα φορές τη μυρωδιά στον χώρο της λάντζας.
Εργαζόμενη με περίπου δέκα χρόνια προϋπηρεσίας στο τμήμα παραγωγής ανέφερε ότι λίγο πριν από την έκρηξη είχε μόλις επιστρέψει από το διάλειμμά της, χωρίς να φαντάζεται τι θα ακολουθούσε.
«Αντιλήφθηκα πολύ δυνατό κρότο, έπεσε το ρεύμα, σβήσανε τα πάντα και άρχισαν να πετάγονται πάνελ παντού. Έπεσα κάτω μάλλον από το ωστικό κύμα. Είχα παρατηρήσει οσμή που έμοιαζε σαν υγραέριο περίπου κοντά στον φούρνο. Το είχαν αντιληφθεί κι άλλοι εργαζόμενοι. 4-5 φορές τον τελευταίο μήνα στη βραδινή βάρδια μου, μύριζα έντονη οσμή, έμοιαζε με αέριο στη λάντζα και στην τουαλέτα», είπε χαρακτηριστικά.
Άλλη εργαζόμενη της νυχτερινής βάρδιας γλίτωσε επίσης την τελευταία στιγμή. Βρισκόταν στη δεξιά πλευρά του κτιρίου, ενώ η φωτιά εκδηλώθηκε στην αριστερή, όπου εντοπίστηκαν οι σοροί πέντε εργατριών.
«Κάποια στιγμή ακούστηκε ένας δυνατός εκκωφαντικός θόρυβος σαν έκρηξη, ο χώρος σκοτείνιασε, υπήρξε ωστικό κύμα το οποίο μας εκτίναξε και όλες που βρισκόμασταν εκεί βρεθήκαμε στο πάτωμα», ανέφερε.
Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία του φύλακα που είχε υπηρεσία εκείνο το βράδυ και βρισκόταν σε μικρή απόσταση από το σημείο της έκρηξης.
«Με τον φακό στο χέρι και πεζός πέρασα από το σημείο όπου βρίσκονται οι δεξαμενές υγραερίου, τις οποίες τις είχα στο δεξί μου χέρι και συνέχισα σε απόσταση πέντε μέτρων, όταν και άκουσα δύο εκρήξεις. Ένα ωστικό κύμα με εκτίναξε σε απόσταση ενός μέτρου περίπου και σηκώνοντας αντιλήφθηκα ότι είχε εκδηλωθεί φωτιά στον χώρο όπου βρισκόταν η παραγωγή – συσκευασία και άκουγα φωνές, οι οποίες προέρχονταν από τον εσωτερικό χώρο του εργοστασίου που είχε εκδηλωθεί η πυρκαγιά», ανέφερε.
Οι εργαζόμενοι σημείωσαν ακόμη ότι τα προηγούμενα χρόνια είχαν σημειωθεί άλλες δύο μικρότερες εκρήξεις στους φούρνους του εργοστασίου, οι οποίες τότε είχαν αντιμετωπιστεί με τη χρήση πυροσβεστήρα.
Πόρισμα – κόλαφος για τις εγκαταστάσεις
Τα όσα συνέβαιναν στο εργοστάσιο, πιστοποιεί και το πόρισμα πραγματογνωμόνων της Πυροσβεστικής, που είδε το φως της δημοσιότητας το απόγευμα της Τετάρτης (18/2/26).
Στις 18 σελίδες του, περιγράφονται αναλυτικά τα μοιραία λάθη που οδήγησαν στην έκρηξη της 26ης Ιανουαρίου και στον θάνατο των 5 εργαζομένων.
Μεταξύ άλλων, η αυτοψία δείχνει πως υπήρχαν διάτρητα σημεία στο δίκτυο παροχής αερίου, η οσμή που εμφανιζόταν παροδικά στο κτίριο 2 της Β πτέρυγας, είχε γίνει όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται αντιληπτή πριν την περίοδο των Χριστουγέννων ή και μήνες πριν και παρά τις ειδοποιήσεις των υπάλληλων, κάνεις από τους υπευθύνους δεν μερίμνησε για τον έλεγχο και την αποκατάσταση διαβεβαιώνοντας μάλιστα ότι δεν πρόκειται για υγραέριο.
Τρόμο δε, προκαλεί η διαπίστωση ότι το καλώδιο της ηλεκτροβάνας που βρισκόταν σε κλάδο διανομής, δεν ήταν συνδεδεμένο και κρεμόταν.
Μάλιστα αναφέρεται ότι ακόμα και αν υπήρχαν ανιχνευτές διαρροής εντός του κτιρίου που κάηκε, αυτοί δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά καθότι η ηλεκτροβάνα ήταν αποσυνδεδεμένη και δεν μπορούσε να επιτελέσει τον κύριο σκοπό της, δηλαδή την διακοπή παροχής αερίου.
