Πριν από περίπου 68 εκατομμύρια χρόνια, στα τέλη της Κρητιδικής περιόδου, ένα τεράστιο θαλάσσιο ερπετό άφησε ένα αυγό στις ακτές της περιοχής που σήμερα αποτελεί την Ανταρκτική. Το αυγό εκκολάφθηκε, το νεογνό κατευθύνθηκε προς τα ρηχά νερά και το μαλακό, δερματώδες κέλυφος παρέμεινε θαμμένο στην άμμο. Εκατομμύρια χρόνια αργότερα, το απολίθωμα ήρθε ξανά στο φως. Με διαστάσεις περίπου 29 επί 20 εκατοστά, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αυγό που έχει ανακαλυφθεί ποτέ, μετά τα αυγά του εξαφανισμένου ελέφαντα-πουλιού, ενώ αποτελεί το μεγαλύτερο γνωστό αυγό με μαλακό κέλυφος.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι ότι η δομή του θυμίζει περισσότερο τα αυγά φιδιών και σαυρών παρά εκείνα των δεινοσαύρων. Οι ερευνητές δεν μπορούν να προσδιορίσουν με βεβαιότητα ποιο ζώο το γέννησε, καθώς μαζί με το αυγό δεν βρέθηκαν σκελετικά κατάλοιπα. Ωστόσο, το μέγεθός του οδηγεί τους επιστήμονες στην πιθανότητα να προερχόταν από έναν μοσάσαυρο, ένα τεράστιο θαλάσσιο ερπετό και συγγενή των σύγχρονων λεπιδοσαύρων. Οι ερευνητές δημιούργησαν μάλιστα ξεχωριστή ταξινομική ονομασία για το ίδιο το απολίθωμα του αυγού: Antarcticoolithus bradyi.
Ένα εύρημα που ενισχύει μια παλιά θεωρία
Το εύρημα έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή οι επιστήμονες είχαν ήδη διατυπώσει την υπόθεση ότι οι μοσάσαυροι μπορεί να ήταν ζωοτόκοι, δηλαδή να γεννούσαν ζωντανά μικρά ή να διατηρούσαν τα αυγά μέσα στο σώμα τους μέχρι τα τελευταία στάδια ανάπτυξης. Η ύπαρξη ενός τόσο μεγάλου αυγού με μαλακό κέλυφος προσφέρει νέα στοιχεία σε αυτή τη συζήτηση, χωρίς όμως να αποτελεί οριστική απόδειξη. Η διατήρηση του αυγού αποτελεί επίσης αξιοσημείωτη περίπτωση. Τα μαλακά κελύφη είναι γενικά πιο ευάλωτα στην αποσύνθεση και σπανιότερα απολιθώνονται.
Στην περίπτωση του Antarcticoolithus, ορυκτά όπως ο απατίτης και ο πυρίτης δείχνουν ότι το αυγό βρισκόταν σε περιβάλλον με ελάχιστη οξείδωση. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι είχε θαφτεί κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, όπου οι ανοξικές συνθήκες βοήθησαν στη διατήρησή του. Έτσι, ένα αυγό που κάποτε περιείχε τη ζωή ενός άγνωστου θαλάσσιου ερπετού παρέμεινε κρυμμένο για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια, προσφέροντας σήμερα στους επιστήμονες ένα σπάνιο παράθυρο στον κόσμο της Κρητιδικής Ανταρκτικής.
Δείτε περισσότερα ΕΔΩ
