Η αίσθηση εγκατάλειψης που βίωσε η οικογένεια του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας, αλλά και η κόπωση από τη διαρκή ανακύκλωση σεναρίων γύρω από την υπόθεση των Τεμπών, βρέθηκαν στο επίκεντρο όσων δήλωσε η Σταυρούλα Καρύδη, μιλώντας το πρωί της Παρασκευής (27.02.2026) στα Παραπολιτικά 90,1, μία ημέρα πριν από την επέτειο των τριών χρόνων από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα. Ερωτηθείσα δε αν η τραγωδία αξιοποιήθηκε και πολιτικά, κατονόμασε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
«Κανείς δεν ήρθε σε επαφή μαζί μας, κανείς δεν μας βοήθησε και κανείς δεν πρότεινε και τίποτα», ανέφερε η μητέρα του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε με το Intercity 62 στα Τέμπη. Σημείωσε δε ότι πέρασε «από πολλές φάσεις» και ότι σήμερα αισθάνεται «λίγο πιο δικαιωμένη» σε σχέση με πέρυσι, όταν –όπως είπε– κυκλοφορούσαν σενάρια που επιχειρούσαν να ενοχοποιήσουν τον γιο της.
Η Σταυρούλα Καρύδη υποστήριξε ότι οι υπόνοιες αυτές «έχουν φύγει από τους εργαζόμενους», χωρίς ωστόσο να αλλάζει η ουσία της υπόθεσης. Συνέδεσε δε τη σύγχυση που δημιουργήθηκε με τον τρόπο διαχείρισης του πεδίου μετά τη σύγκρουση, λέγοντας ότι «καταπατήθηκε κάθε νόμος» και ότι η υπόθεση των Τεμπών «διαιωνίζεται εδώ και τρία χρόνια» με αποτέλεσμα να «διχάζει κόσμο».
Ερωτηθείσα σχετικά, επεσήμανε ότι –κατά την εκτίμησή της– το κλίμα αξιοποιήθηκε και πολιτικά, κατονομάζοντας την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας ως παράδειγμα «πολιτικού προσώπου» που, όπως είπε, ήταν και δικηγόρος θυμάτων. «Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν και πολιτικά πρόσωπα, οι οποίοι ήταν και δικηγόροι θυμάτων, όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου» είπε χαρακτηριστικά.
Για το βίντεο που ανάρτησε η Μαρία Καρυστιανού ενόψει της επετείου, η Σταυρούλα Καρύδη δήλωσε ότι δεν σοκαρίστηκε, εκτιμώντας πως κινήθηκε «εντός επιτρεπτών ορίων ενημέρωσης».
Αναφερόμενη στην επικείμενη δίκη για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα τόνισε πως ζητούμενο είναι η δικαίωση και να μην αντιμετωπιστεί η υπόθεση ως «ένα απλό τροχαίο», υπογραμμίζοντας ότι υπήρχαν προειδοποιήσεις εργαζομένων, ενώ έκλεισε με αναφορά στο δυστύχημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα», λέγοντας ότι της θύμισε τον κίνδυνο «να ζήσουμε νέα Τέμπη».
