Η ώρα της κρίσης έφθασε για τον ΣΥΡΙΖΑ. Εως ότου συνέλθει η Κεντρική Επιτροπή το Σαββατοκύριακο, θα γραφτούν πολλά σενάρια για το πώς θα καταλήξει η κρίσιμη συνεδρίαση και αν μπορεί να φθάσει έτσι το κόμμα στο συνέδριο. Θα γίνουν και υπολογισμοί για το πόσα μέλη της ΚΕ διαθέτει η κάθε τάση, πόσους βουλευτές και άλλοι σχεδιασμοί επί χάρτου. Η πραγματικότητα όμως δεν αλλάζει.
Το κόμμα έχει τριχοτομηθεί: Η μια τάση είναι ο πολύς Παύλος Πολάκης με τους έξαλλους οπαδούς του, η άλλη είναι η παλιά αριστερή φρουρά της Ολγας Γεροβασίλη και των άλλοτε συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα και η άλλη συνιστώσα είναι οι υποστηρικτές του Στέφανου Κασσελάκη. Και πλέον αυτοί δεν μπορούν να μείνουν μαζί στο ίδιο κόμμα. Πολύ απλά γιατί όχι δεν νιώθουν πλέον σύντροφοι, αλλά γιατί είναι εχθροί. Ούτε καν πολιτικοί αντίπαλοι.
Και μπορεί να ορκίζονται ότι αν χάσουν στο εσωκομματικό παιχνίδι και στις κάλπες που αργά ή γρήγορα θα στηθούν, θα παραμείνουν στο κόμμα σαν στρατιώτες, αλλά αυτές οι διαβεβαιώσεις είναι για το θεαθήναι. Για να μην τους κατηγορήσουν για διασπαστές. Η πραγματικότητα είναι ότι ο ένας δεν αντέχει τον άλλο και αν παραμένουν στο ίδιο κόμμα ακόμα, είναι γιατί κανείς δεν θέλει να παραδώσει στον άλλο τη σφραγίδα και τα σύμβολα. Οσο και να έχουν απαξιωθεί, ώστε να αναρωτιέται κανείς αν αξίζει τον κόπο.
Σε κάθε περίπτωση στην ΚΕ η κατάσταση θα ξεκαθαρίσει. Ο Παύλος Πολάκης είναι εξαιρετικά απίθανο να κάνει πίσω στην πρόταση μομφής, έστω και αν οι δικοί του οπαδοί εντός του οργάνου είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Όπως επίσης είναι απίθανο να μην στηρίξουν την πρόταση και οι 87 του Τσίπρα – που παραμένει σιωπηλός- όσο και αν δεν θέλουν να δουν τον Πολάκη στα μάτια τους. Διαθέτουν τον μαγικό αριθμό των 151 μελών της ΚΕ ώστε να περάσει η πρόταση μομφής και να στηθούν εσωκομματικές κάλπες; Άγνωστο.
Αλλά ακόμα και να δοθεί παράταση στο σίριαλ, η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Ούτε ο Κασσελάκης θα μείνει με τους “υπονομευτές” του, όπως τους χαρακτηρίζει ο ίδιος- και ίσως δεν έχει και τελείως άδικο αφού η παλαιά φρουρά όντως δεν τον αποδέχθηκε ποτέ ως πρόεδρο- ούτε τα στελέχη της επιρροής του Αλέξη Τσίπρα, οι γνωστοί ως 87, με άτυπη αρχηγό την Ολγα Γεροβασίλη, θα μείνουν σε ένα κόμμα που πλέον δεν το αναγνωρίζουν και με έναν αρχηγό, τις ικανότητες του οποίου αμφισβητούν και που δεν τον θεωρούν καν αριστερό.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αργά ή γρήγορα, αυτή η αντινομία θα λυθεί. Κάποιος θα μείνει στον ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι θα φύγουν. Θα ιδρύσουν άλλο κόμμα. Ο Κασσελάκης, ο Πολάκης και οι 87 στο ίδιο κέλυφος- κόμμα δεν μένουν.
Το ερώτημα Τσίπρας
Τα άλλο ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Μπορεί οι ξένοι ειδικοί που έχει προσλάβει να του έχουν εισηγηθεί να μείνει εκτός της αντιπαράθεσης και να παραμείνει στο περιθώριο ώστε να μπορέσει να κάνει rebranding, η εικόνα όμως ενός πρώην προέδρου- και επί της ουσίας “ιδρυτή” του κόμματος- να παραμένει σιωπηλός ενώ το κόμμα του διαλύεται και αυτός δέχεται ουκ ολίγες προσβολές, είναι λίγο κωμική.
Μέχρι στιγμής δεν έχει μιλήσει ενώ όλοι εκτιμούν ότι έχει επαφή με τους 87. Ορισμένοι λένε ότι θα μιλήσει όταν θα έχουν ολοκληρωθεί οι διεργασίες στο κόμμα του και θα έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα- πιθανώς με νέα διάσπαση- ενώ θα έχουν ολοκληρωθεί και οι εκλογές στο ΠΑΣΟΚ. Και θα κάνει μια δημόσια παρέμβαση για τη νέα κεντροαριστερά που έχει ανάγκη ο τόπος. Προφανώς με τον ίδιο πρωταγωνιστή. Αλλά ως τότε έχουμε καιρό…
