Ο εναέριος χώρος της Ελλάδας εντάχθηκε στον επιχειρησιακό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ, με συμμαχικά αεροσκάφη να χρησιμοποιούν το FIR Αθηνών κατόπιν φυσικά αδείας που ζήτησαν και έλαβαν από το ΓΕΕΘΑ, ενώ και συμμαχικά πλοία, όπως το πανίσχυρο αεροπλανοφόρο USS Harry J. Truman έπλεαν απ’ άκρη σ’ άκρη στο Αιγαίο, ελέγχοντας τις κινήσεις μέχρι την Ανατολική Ευρώπη και τη Μαύρη Θάλασσα. Η Σούδα επίσης εξελίχθηκε σε ορμητήριο των αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων, με αμερικανικά τάνκερ να φτάνουν στο στρατηγικό λιμάνι της Κρήτης, ενώ η Αλεξανδρούπολη, αναδεικνύεται σε περιοχή εξαιρετικής γεωστρατηγικής σημασίας, με τους Αμερικανούς να τροφοδοτούν από εκεί τις δυνάμεις στα Βαλκάνια.
Παράλληλα, η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που έστειλε αμυντικό εξοπλισμό στους μαχόμενους Ουκρανούς, ενώ ακόμα και το ελληνικό ιπτάμενο ραντάρ τύπου «EMB-145H AEW&C» πέταξε μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα δίνοντας εικόνα από τις θέσεις του ρωσικού ναυτικού, αλλά και της πολιορκίας πόλεων στον ουκρανικό νότο.
Γιατί τα λέμε όλα αυτά, μιας και για τους περισσότερους είναι γνωστά; Γιατί φαίνεται πως για τους Αμερικανούς δεν φτάνουν και αναμένεται να ζητήσουν ακόμα περισσότερα από τη χώρα μας για τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ώρα βέβαια που οι ίδιοι συνεχίζουν τα… παζάρια με τον Ερντογάν για F-16 και επιμένουν να κάνουν τα «στραβά μάτια» στις τουρκικές προκλήσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες λοιπόν, ο Αμερικανός πρόεδρος, Τζο Μπάιντεν ετοιμάζει… pressing στον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ την επόμενη εβδομάδα, ζητώντας την παραχώρηση στην Ουκρανία των ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικών πυραύλων S-300, ένα από τα σημαντικότερα όπλα στην ελληνική φαρέτρα. Ήδη η Σλοβακία από τον περασμένο μήνα παραχώρησε στην Ουκρανία τους αντιαεροπορικούς S-300, με την Ουάσινγκτον να επιθυμεί ανάλογη κίνηση και από την Ελλάδα.
Σαφέστατα, τόσο φυσικά οι Ουκρανοί όσο και το ΝΑΤΟ θέλουν να θωρακίσουν την αντιαεροπορική άμυνα στην Ουκρανία, ωστόσο, με δεδομένη την έξαρση της τουρκικής προκλητικότητας, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο – αν όχι αδύνατον – να καταφέρει η Ελλάδα να πει το «ναι» στην παραχώρηση του πανίσχυρου ρωσικού όπλου.
Το ζήτημα ήδη έχει ήδη τεθεί στην Ελλάδα, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για κατηγορηματική άρνηση της χώρας μας στο ενδεχόμενο παραχώρησης των S-300. Άλλωστε, η Αθήνα διαμηνύει ότι ήδη έχει βοηθήσει στρατιωτικά την Ουκρανία, την ώρα μάλιστα που άλλες συμμαχικές χώρες, όπως η Τουρκία, συνεχίζουν να έχουν «ύποπτο» ρόλο και να πατούν σε «δυο βάρκες».
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως ο Τζο Μπάιντεν αναμένεται να αντιπροτείνει στον Κυριάκο Μητσοτάκη αντικατάσταση των S-300 με πυραύλους Patriot, οπλικό σύστημα το οποίο ήδη διαθέτει η χώρα μας και μάλιστα στην πρώτη γραμμή της αεράμυνας. Η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις 16 Μαΐου αναμένεται να είναι σαφής προς τις ΗΠΑ, ξεκαθαρίζοντας πως η Ελλάδα αντιμετωπίζει καθημερινά την απειλή της αλλοπρόσαλλης και αφερέγγυας Τουρκίας και δεν θα μπορούσε να παραχωρήσει ένα πανίσχυρο οπλικό σύστημα, πολύτιμο για την αμυντική της θωράκιση.
Ο Τζο Μπάιντεν είναι σίγουρο πως θα πιέσει, υποσχόμενος πως θα προσπαθήσει να κατευνάσει τις απειλητικές ενέργειες της Άγκυρας, ενώ θα επισημάνει και πάλι πως απαιτείται οι δύο «σύμμαχοι» να τα βρούμε στο τραπέζι του διαλόγου. Όμως, πώς είναι δυνατόν να συνομιλήσεις με το «όπλο» στο τραπέζι; Πώς είναι δυνατόν να συνομιλήσεις με αυτόν που παραβιάζει καθημερινά το Διεθνές Δίκαιο και επιμένει στο απαράδεκτο και κατάπτυστο casus belli από το 1995; Πώς είναι δυνατόν να συνομιλήσεις με κάποιον που το πρωί σου δίνει τα χέρια και δεσμεύεται για ηρεμία στις διμερείς σχέσεις και το απόγευμα στέλνει μαχητικά να παραβιάσουν τον εναέριο χώρο σου;
