Εκατοντάδες είναι οι νεκροί από τον διπλό φονικό σεισμό στη Βενεζουέλα, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των θυμάτων, καθώς πολλοί άνθρωποι αγνοούνται ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στα συντρίμμια.
Επιστήμονες καλούνται τώρα να δώσουν απάντηση στο τραγικό ερώτημα: «Πόσο καιρό μπορεί να επιβιώσει κάποιος κάτω από τα ερείπια;».
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός που να προσδιορίζει πόσο καιρό μπορούν να επιβιώσουν οι άνθρωποι που έχουν παγιδευτεί στα ερείπια μετά από σεισμό, επισημαίνουν οι ερευνητές. Για όσους δεν κατάφεραν να διαφύγουν από ένα κτίριο πριν καταρρεύσει, οι πιθανότητες επιβίωσης εξαρτώνται από μια μακρά λίστα παραγόντων, όπως: Πόσο σοβαρά ήταν τα τραύματα; Υπάρχει πρόσβαση σε τροφή και νερό; Πόσο ψηλό ήταν το κτίριο; Μπορούν οι επιζώντες να αναπνεύσουν;
Οι Αρχές της Βενεζουέλας εκτιμούν ότι ενδέχεται να υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι που εξακολουθούν να είναι παγιδευμένοι κάτω από κατεστραμμένα κτίρια, μετά από τους διαδοχικούς ισχυρούς σεισμούς που έπληξαν τη χώρα την Τετάρτη. Στις τοπικές κοινοτικές οργανώσεις και τις ομάδες έκτακτης ανάγκης της Βενεζουέλας έχουν προστεθεί οικογένειες, γείτονες και άγνωστοι, οι οποίοι σκάβουν αναζητώντας επιζώντες, ενώ επιπλέον ομάδες διάσωσης από διάφορες χώρες σπεύδουν να συμμετάσχουν στις έρευνες.
Οι πρώτες 24 έως 48 ώρες μετά από έναν σεισμό είναι κρίσιμες για την ανεύρεση επιζώντων, δήλωσε ο Δρ. Τζάρον Λι, αναπληρωτής καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, ο οποίος έχει μελετήσει και συμμετάσχει σε επιχειρήσεις αντιμετώπισης καταστροφών για πάνω από μια δεκαετία. Άλλοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένα «χρυσό» χρονικό παράθυρο 72 ωρών, κατά τη διάρκεια του οποίου μπορούν να σωθούν οι περισσότερες ζωές.
Ωστόσο, η ελπίδα μπορεί μερικές φορές να ξεπεράσει αυτά τα χρονικά όρια. Δύο Τούρκοι αδελφοί επέζησαν για περίπου οκτώ ημέρες κάτω από τα ερείπια πριν διασωθούν το 2023. Ένας σεισμός στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Τουρκίας εκείνη τη χρονιά στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 50.000 ανθρώπους, σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών.
«Οι πιθανότητες να βρεθούν επιζώντες σε ένα κτίριο που έχει καταρρεύσει μετά από πέντε έως επτά ημέρες είναι σπάνιες, αλλά όχι αδύνατες», δήλωσε ο Δρ. Λι στους New York Times.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κτίρια που έχουν καταρρεύσει δημιουργούν θύλακες – ή «κενά», όπως τα αποκαλούν ορισμένοι ερευνητές – στους οποίους οι επιζώντες παγιδεύονται, χωρίς όμως να συνθλιβούνται. Ανάλογα με τη διαθεσιμότητα αέρα, νερού και τροφής, οι άνθρωποι μπορούν να επιβιώσουν για ημέρες ή ακόμη και εβδομάδες – αν και τέτοιες περιπτώσεις είναι σπάνιες. Οι άνθρωποι που έχουν παγιδευτεί αλλά δεν έχουν τραυματιστεί εξακολουθούν να διατρέχουν τον κίνδυνο να εκτεθούν στις καιρικές συνθήκες ή να υποφέρουν από έλλειψη τροφής και νερού. Ο αέρας, γεμάτος σκόνη, μπορεί να είναι ασφυκτικός.
Η Βενεζουέλα έχει σχετικά θερμό κλίμα, οπότε οι θάνατοι λόγω κρύου δεν αποτελούν τόσο μεγάλο πρόβλημα για τους ανθρώπους που έχουν παγιδευτεί στα ερείπια, δήλωσε ο Ιλάν Κέλμαν, καθηγητής που μελετά τις καταστροφές και την υγεία στο University College London. Ωστόσο, οι ιατρικοί πόροι στη Βενεζουέλα – η οποία τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει τακτικά έλλειψη βασικών αγαθών – ήταν ήδη εξαντλημένοι πριν από τους σεισμούς.
Ο Δρ. Λι ανέφερε ότι ορισμένοι θάνατοι μπορεί να συμβούν αμέσως μετά τους σεισμούς, όταν υποψήφιοι διασώστες ορμούν σε κτίρια που εξακολουθούν να είναι ασταθή για να σώσουν μέλη της οικογένειάς τους.
Ένας άλλος σημαντικός κίνδυνος για το ιατρικό προσωπικό έκτακτης ανάγκης είναι η πιθανότητα μετασεισμών. Με βάση δεδομένα δεκαετιών, η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ προέβλεψε ότι είναι πιθανό να σημειωθεί τουλάχιστον ένας μετασεισμός μεγέθους 5 Ρίχτερ ή μεγαλύτερος κατά την επόμενη εβδομάδα.
Η ποιότητα των υποδομών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το πόσο θανατηφόρα μπορεί να καταστεί η κατάρρευση ενός κτιρίου. Οι εικόνες καταστροφής που έρχονται από τη Βενεζουέλα υποδηλώνουν ότι πολλά από τα κτίρια που κατέρρευσαν ήταν κατασκευασμένα από εύθραυστο σκυρόδεμα χωρίς επαρκή οπλισμό από χάλυβα, δήλωσε ο Christian Málaga-Chuquitaype, πολιτικός μηχανικός στο Imperial College του Λονδίνου, ο οποίος ειδικεύεται στην αντισεισμική ανθεκτικότητα.
Ο Δρ. Κέλμαν δήλωσε ότι είναι πιο ακριβές να θεωρούμε τους θανάτους κατά τη διάρκεια σεισμών ως αποτέλεσμα προηγούμενων πολιτικών αποφάσεων, παρά ως αναπόφευκτες φυσικές τραγωδίες.
«Οι σεισμοί δεν σκοτώνουν ανθρώπους, αλλά η κατάρρευση των υποδομών», είπε, τονίζοντας τη σημασία της θέσπισης και της επιβολής προτύπων ασφάλειας των κτιρίων, καθώς και της διασφάλισης της ετοιμότητας του κοινού.
