Στα «μαχαίρια» βρίσκεται ο Βλαντιμίρ Πούτιν με το επιτελείο του ενώ έχουν συμπληρωθεί 7 μήνες πολέμου στην Ουκρανία, σύμφωνα με τους New York Times, αφού «έχει μόνο στόχο τη νίκη με κάθε κόστος», με αποτέλεσμα να πέφτει το ηθικό στις τάξεις του ρωσικού στρατού.
Οι New York Times προσπαθούν να ρίξουν φως στο παρασκήνιο πίσω από τις τελευταίες κινήσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν για τον πόλεμο στην Ουκρανία, με αποκορύφωμα την κήρυξη μερικής επιστράτευσης και το κύμα αποχωρήσεων από τη Ρωσία.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την αμερικανική εφημερίδα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται να εμπλέκεται περισσότερο στον στρατηγικό σχεδιασμό του πολέμου στην Ουκρανία, προκαλώντας εντάσεις στα στρατιωτικά επιτελεία, ιδιαίτερα μετά την απόρριψη του αιτήματος για υποχώρηση από τη Χερσώνα.
Αν οι Ρώσοι υποχωρούσαν από τη Χερσώνα, θα μπορούσαν να ανασυνταχθούν στον ποταμό Δνείπερο και να διατηρήσουν υλικές δυνάμεις αλλά και έμψυχο δυναμικό, σώζωντας πολλές ζωές στρατιωτών. Όμως, ο Πούτιν απέρριψε το αίτημα, με τους ΝΥΤ να αναφέρουν ότι θα ήταν «άλλη μια ντροπιαστική δημόσια αναγνώριση της αποτυχίας Πούτιν με τον πόλεμο στην Ουκρανία και θα χάριζε μια δεύτερη μεγάλη νίκη στην Ουκρανία μέσα σε μόλις έναν μήνα».
«Έχοντας ως μόνο στόχο τη νίκη με κάθε κόστος ο Βλαντιμίρ Πούτιν έγινε ένα πιο δημόσιο πρόσωπο του πολέμου καθώς ο ρωσικός στρατός βρίσκεται σε αναστάτωση. Αυτό τον υποχρέωσε να ανακοινώσει μια μερική επιστράτευση», προσθέτουν οι New York Times.
«Κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου η Μόσχα έχει δείξει ότι διαθέτει ελάχιστα στρατεύματα για να συνεχίσει την επιθετική τακτική της, υποφέρει από ελλείψεις σε υψηλής τεχνολογίας και ακρίβειας οπλικά συστήματα και έχει αποτύχει στην προσπάθεια ελέγχου του εναέριου χώρου της Ουκρανίας» αναφέρουν ακόμη, επικαλούμενοι πληροφορίες Αμερικανών αξιωματούχων.
Οι ίδιοι Αμερικανοί αξιωματούχοι είναι αυτοί που έχουν πρόσβαση σε υψηλής διαβάθμισης πληροφορίες και υποστηρίζουν στους ΝΥΤ ότι ο Πούτιν έχει ανακοινώσει στους επικεφαλής των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων ότι από εδώ και πέρα θα λαμβάνει ο ίδιος τις στρατηγικού χαρακτήρα αποφάσεις για την Ουκρανία.
Αλλά, η κίνηση αυτή όχι μόνο έχει προκαλέσει εντάσεις αλλά και πτώση του ηθικού ανάμεσα στα ρωσικά στρατεύματα, τα οποία έχουν αποκοπεί από τις γραμμές υποστήριξης, ιδιαίτερα μετά την απόρριψη του αιτήματος για υποχώρηση από τη Χερσώνα.
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι εξηγούν στους New York Times ότι η διαφωνία για τη Χερσώνα αποδεικνύει τη σημασία που έχει η τύχη του πολέμου στη νότια Ουκρανία για τις δύο πλευρές. Πλέον, οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Ουκρανία μπορεί να επαναλάβει στη Χερσώνα την αστραπιαία αντεπίθεση στη νοτιοανατολική Ουκρανία και να θέσει σε κίνδυνο τον στρατιωτικό στόχο του Πούτιν να δημιουργήσει «γέφυρα» με την Κριμαία από εδάφους.
Η Χερσώνα δεν είναι η πρώτη διαφωνία του Πούτιν με τον στρατό του
Άλλωστε, οι ΝΥΤ υπενθυμίζουν ότι η τακτική στη Χερσώνα είναι ακόμα μια διαφωνία που φαίνεται να έχει ο Βλαντιμίρ Πούτιν με τον στρατό του, αφού στις αρχές του πολέμου, οι αξιωματικοί είχαν εκφράσει τον προβληματισμό τους στον Ρώσο πρόεδρο για γρήγορο χτύπημα και κατάληψη του Κιέβου.
Μάλιστα, οι αναλυτές έλεγαν τότε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν ξεκίνησε έναν πόλεμο με ανεπαρκή στρατεύματα και εξοπλισμό, από τη Ρωσία μέχρι τις ΗΠΑ.
Κάτι που, τελικά, αποδείχθηκε σωστό, αφού ο Πούτιν ηττήθηκε στα περίχωρα του Κιέβου και χαλάρωσε τον έλεγχό του στις στρατιωτικές δυνάμεις. Όταν οι στρατηγοί και ανώτατοι αξιωματικοί ανέλαβαν να πάρουν τις δύσκολες αποφάσεις στο πεδίο μάχης, ο ρωσικός στρατός κατάφερε να επικρατήσει στα ανατολικά της Ουκρανίας.
«Σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχει μια διαρκής διάσταση ανάμεσα στους πολιτικούς στόχους του Πούτιν και τα στρατιωτικά μέσα για την επίτευξή τους. Σε σημαντικές αποφάσεις ο Πούτιν αποδείχθηκε ότι αρνείται να αναγνωρίσει την πραγματικότητα μέχρι που οι επιλογές του να εξελιχθούν από κακές σε χειρότερες» δήλωσε ο διευθυντής ρωσικών μελετών στο ινστιτούτο Άμυνας CNA, Μάικλ Κόφμαν.
Θέλει να μαθαίνει… την αλήθεια
Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι στις αρχές του πολέμου υπήρξαν πληροφορίες ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είχε ακριβείς πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο πεδίο μάχης από τον υπουργό Άμυνας, Σεργκέι Σοϊγκού, και τον αρχηγό των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, Βαλερί Γκερασίμοφ, για αυτό και η πιο ενεργή εμπλοκή του, πιθανόν αποσκοπεί στο να μαθαίνει τι πραγματικά συμβαίνει στον πόλεμο.
Αλλά, οι απαιτήσεις του διχάζουν τους αξιωματικούς του. Άλλοι πιστεύουν ότι πρέπει να αδιαφορήσουν για τις εντολές του και άλλοι να υποστηρίξουν με κάθε κόστος τις οδηγίες από το Κρεμλίνο.
