Η παραίτηση του 63χρονου Gabbana, ο οποίος ίδρυσε τον οίκο μαζί με τον τότε σύντροφό του Domenico Dolce, έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με εταιρικές καταχωρίσεις στο ιταλικό εμπορικό μητρώο. Τη θέση του προέδρου ανέλαβε τον Ιανουάριο ο Alfonso Dolce, αδελφός του Domenico και νυν διευθύνων σύμβουλος του ομίλου. Η είδηση της αποχώρησης δεν είχε δει μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας.
Ο μεγιστάνας της μόδας εξετάζει πλέον εναλλακτικές επιλογές για το ποσοστό του (περίπου 40%) στην εταιρεία, η οποία, σύμφωνα με πηγές που διατήρησαν την ανωνυμία τους, εισέρχεται σε έναν νέο κύκλο διαπραγματεύσεων αναδιάρθρωσης χρέους με τους πιστωτές της. Η μη εισηγμένη (private) εταιρεία πλήττεται από την παρατεταμένη ύφεση στον κλάδο των ειδών πολυτελείας, την οποία επιτείνει η γεωπολιτική αβεβαιότητα λόγω του πολέμου στο Ιράν. Οι δυσμενείς αυτές συνθήκες έχουν πιέσει την κερδοφορία του ομίλου, καθιστώντας δυσχερή την τήρηση των δανειακών συμβάσεων (debt covenants).
Οι δανείστριες τράπεζες της Dolce & Gabbana επιδιώκουν πλέον μια Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου ύψους έως 150 εκατ. ευρώ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αναχρηματοδότησης υποχρεώσεων που αγγίζουν τα 450 εκατ. ευρώ. Για την άντληση των αναγκαίων πόρων, η διοίκηση εξετάζει την εκποίηση ακινήτων καθώς και την ανανέωση συμβάσεων παραχώρησης εμπορικών σημάτων (licensing). Σημειώνεται πως, σύμφωνα με το Bloomberg, ο οίκος έχει προσλάβει τη Rothschild & Co. ως χρηματοοικονομικό σύμβουλο.
Παράλληλα με τις διοικητικές ανακατατάξεις, πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρώην επικεφαλής της Gucci, Stefano Cantino, πρόκειται να αναλάβει επιτελικό ρόλο στον όμιλο. Μέχρι στιγμής, τόσο η εταιρεία όσο και οι Gabbana και Cantino έχουν αρνηθεί να σχολιάσουν τις εξελίξεις.
Η Dolce & Gabbana, που ιδρύθηκε το 1985, καθιερώθηκε παγκοσμίως χάρη στη μεσογειακή αισθητική της ταυτότητα. Παρά τον χωρισμό των δύο ιδρυτών προ εικοσαετίας, παρέμειναν στενοί συνεργάτες, με τον 67χρονο Domenico Dolce να ελέγχει επίσης το 40% μέσω προσωπικής εταιρείας συμμετοχών (holding). Το υπόλοιπο 20% επιμερίζεται στον Domenico, τον Alfonso και την αδελφή τους, Dorotea.
Υπό το βάρος της κάμψης στη διεθνή ζήτηση, οι ιταλικοί οίκοι αναζητούν όλο και συχνότερα «σανίδα σωτηρίας» σε συγχωνεύσεις και ξένα κεφάλαια. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Valentino, όπου οι μέτοχοι (Kering και Mayhoola) διοχέτευσαν 100 εκατ. ευρώ μετά την αθέτηση δανειακών όρων, η εξαγορά της Versace από την Prada, αλλά και η πρόβλεψη στη διαθήκη του Giorgio Armani για τη σταδιακή πώληση μεριδίου της αυτοκρατορίας του από τους κληρονόμους του.
Παρά τις πιέσεις, η Dolce & Gabbana επιχείρησε να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της επεκτεινόμενη στους κλάδους των καλλυντικών, των ακινήτων και της φιλοξενίας. Μάλιστα, πέρυσι είχε προχωρήσει σε αναχρηματοδότηση των υποχρεώσεών της έως το 2030, εξασφαλίζοντας πρόσθετη ρευστότητα 150 εκατ. ευρώ για τη στήριξη του αναπτυξιακού της πλάνου.
