Θα πρέπει να θεωρείται πλέον δεδομένο πως το ΝΑΤΟ δεν πολυαρέσει στον Αμερικανό Πρόεδρο. Ο Τραμπ έχει ανοιχτά από την πρώτη του κιόλας θητεία πει πως οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να συνεχίσουν να συνδράμουν όσους δεν καλύπτουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις με τη Συμμαχία. Στην δεύτερη θητεία του ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει αρκετές φορές μιλήσει για την Βορειοατλαντική συμμαχία και πάλι. Η δήλωση πως η ασφάλεια της Ευρώπης δεν είναι αμερικανικό ζήτημα και η τοποθέτηση πως οι ΗΠΑ δεν έχουν την υποχρέωση να στηρίξουν μέλη του ΝΑΤΟ που δεν δαπανούν τα προβλεπόμενα είναι οι πλέον ενδεικτικές για το τι σκέφτεται ο Ντόναλντ Τραμπ -ενδόμυχα, προς το παρόν…
Το ΝΑΤΟ είναι όμως μία συμμαχία που έχει δημιουργηθεί από τις ΗΠΑ και δεσμεύει τα μέλη της υπό αμερικανική διοίκηση σε κάθε ενδεχόμενο. Εάν ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει πάρει την απόφαση να σταματήσει να υποστηρίζει οικονομικά αλλά και στρατιωτικά την συγκεκριμένη συμμαχία για να επενδύσει εντός ΗΠΑ αλλά και στην Ανατολή τα συγκεκριμένα -τεράστια, είναι η αλήθεια, κεφάλαια- τότε το Σώμα του ΝΑΤΟ χωρίς τον αμερικανικό σκελετό δεν υφίσταται. Το ερώτημα που γεννάται για την Ευρώπη είναι κυρίως το εάν μπορεί να υποστηρίξει μόνη της την ασφάλειά της, εάν ΝΑΤΟ σταματήσει να υφίσταται. Μπορεί οι ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για σημαντικές αμυντικές δαπάνες -που ξεπερνούν τα 800 δισεκατομμύρια ευρώ- και η μεγάλη κινητοποίηση από τις κυβερνήσεις των χωρών μελών να δείχνουν αντανακλαστικά και προθέσεις αλλά από αυτό το σημείο μέχρι την παραγωγή αποτελεσμάτων υπάρχει απόσταση και μάλιστα μεγάλη. Οι απαιτήσεις για μία τέτοια κίνηση πέρα από πολλές είναι και πολυεπίπεδες.
Κεφάλαια
Συγκριτικά με άλλα εμπόδια το κομμάτι των κεφαλαίων που απαιτούνται για την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού – οργανισμού άμυνας μοιάζει μικρότερο αλλά όχι αμελητέο. Η κίνηση – ανακοίνωση από την πλευρά της Κομισιόν για το πρόγραμμα ReArm συνδυαστικά με τις απαλλαγές από τους προϋπολογισμούς των χωρών μελών των αμυντικών δαπανών δίνουν ένα στίγμα πως στην Ευρώπη κεφάλαια είναι δυνατό να βρεθούν. Η ανακοίνωση επίσης από τον επόμενο Καγκελάριο της Γερμανίας πως η χώρα του θα επενδύσει στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία περισσότερα από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια μέσα στα επόμενα 10 χρόνια είναι ενδεικτική για την κατεύθυνση και τις αποφάσεις που έχει ήδη λάβει η σημαντικότερη οικονομία της ηπείρου.
Την ίδια διαδρομή θα ακολουθήσει και η Γαλλία αλλά και η Βρετανία που δεν γίνεται να είναι εκτός της επόμενης ημέρας. Βέλγιο και σκανδιναβικές χώρες έχουν ανακοινώσει πως θα πράξουν το ίδιο ενώ η Ελλάδα δαπανά ήδη σημαντικότατα κεφάλαια στον συγκεκριμένο τομέα και είναι μία από τις ελάχιστες που καλύπτει διαχρονικά και την συμμετοχή της με το 2% του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ. «Χονδρικά» πάντως για να φτάσει η Ευρώπη σε ένα ικανοποιητικό βαθμό αμυντικής θωράκισης, θα πρέπει να επενδύει περίπου 250 δισεκατομμύρια ανά έτος με βάση τα στοιχεία του Ινστιτούτου Kiel.
Στρατός
Σήμερα οι ΗΠΑ έχουν σε ευρωπαϊκό έδαφος περίπου 100.000 στρατιώτες για λογαριασμό του ΝΑΤΟ. 20.000 από αυτούς έφτασαν στην Ευρώπη πριν από τρία χρόνια και λίγο μετά την ρωσική εισβολή στα Ουκρανικά εδάφη. 40.000 Αμερικανοί στρατιώτες εναλλάσονται ανά διαστήματα σε μία διαδικασία που είναι και αρκετά κοστοβόρα και στην οποία έχει αναφερθεί ήδη ο Ντόναλντ Τραμπ, για τον οποίο είναι πιο χρήσιμοι οι συγκεκριμένοι άνδρες στα νότια σύνορα με το Μεξικό.
Μπορεί ο αριθμός να μοιάζει μικρός για να μπορεί η Ευρώπη να τον καλύψει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι. Δεν υπάρχουν πολλές χώρες, με την Ελλάδα να είναι μία από τις ελάχιστες, στις οποίες ακόμη η θητεία να είναι υποχρεωτική. Οι στρατοί των περισσότερων μικρομεσαίων στην Ευρώπη αν και επαγγελματικοί δεν έχουν το μέγεθος, προκειμένου η άμεση ανάγκη για 100.000 απόλυτα αξιόμαχους στρατιώτες να μπορεί να καλυφθεί. Επίσης πέρα από τους στρατιώτες υπάρχει ανάγκη και αρκετές ακόμη χιλιάδες υποστηρικτικό προσωπικό στοιχείο το οποίο αυξάνει τον τελικό αριθμό. Σήμερα έμμεσα το ΝΑΤΟ προωθεί ένα σχέδιο εμπλοκής των μελών του και σε αυτό το κομμάτι έχοντας θέσει ως στόχο την εμπλοκή 300.000 ανδρών υπό την μορφή άσκησης σε περίπτωση που απαιτηθεί άμεση ενίσχυση της Ανατολικής πτέρυγας της Συμμαχίας. Ο αριθμός αυτός δεν συγκεντρώνεται με αμιγώς Eυρωπαίους και σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα στοιχεία και δεδομένα η Ευρώπη πολύ δύσκολα θα έχει καταφέρει να φτάσει αυτούς τους αριθμούς και τα επόμενα 10 χρόνια.
Αν και η Ευρώπη σήμερα διαθέτει περισσότερους από 2 εκατομμύρια ένστολους και δαπανά πάνω από 300 δισεκατομμύρια σε άμυνα της είναι εξόχως δύσκολο χωρίς την Αμερικανική – Νατοϊκή υποστήριξη να καταφέρει να ελέγξει ένα έκτακτο γεγονός, όπως για παράδειγμα ήταν ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ειδικοί στρατιωτικοί αναλυτές σημειώνουν πως εάν η Ευρώπη αποσπάσει για να υποστηρίξει τον ουκρανικό στρατό μία δύναμη 50.000 ανδρών, πολύ δύσκολα χωρίς την αμερικανική υποστήριξη θα μπορέσει να ανταπεξέλθει σε μία για παράδειγμα αιφνιδιαστική επίθεση της Ρωσίας στις χώρες της Βαλτικής.
Πάνω σε αυτή την επιχειρηματολογία βασίζεται και η πίεση από το 2018 της Γαλλίας για την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατιωτικού σώματος ένα αίτημα που 7 χρόνια μετά μοιάζει να έχουμε ανάγκη ως ήπειρος αν και ο χρόνος και τα δεδομένα δεν είναι σήμερα με το μέρος μας.
