Συγκεκριμένα ο τρόφιμος που είχε ανακαλέσει τη δήλωση για υποστήριξη της κατηγορίας στην υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου, αποκάλυψε σήμερα ότι ο πατέρας Αντώνιος, μέσω του γιού του, του έδωσε χρήματα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το γεγονός γνωστοποίησε στο δικαστήριο ο δικηγόρος του μάρτυρα προκαλώντας την αντίδραση από την πρόεδρο του δικαστηρίου και τις ερωτήσεις.
Πρόεδρος: Γιατί ανακαλέσατε; Σας απείλησαν;
Μάρτυρας: Όχι βρέθηκα με τον πάτερ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πρόεδρος: Σας πίεσε κάποιος; Φοβηθήκατε;
Μάρτυρας: Οχι.
Πρόεδρος: Γιατί αλλάξατε γνώμη;
Μάρτυρας: Γιατί ήθελα να αθωώσω τον πάτερ, όχι τους υπόλοιπους.
Πρόεδρος: Πότε σας προσέγγισαν και ζήτησαν να αλλάξετε την κατάθεση;
Μάρτυρας: Τετάρτη βράδυ. Λίγο πριν τη δίκη.
Πρόεδρος: Σας έδωσαν κάτι;
Μάρτυρας: Ήμασταν σε σπίτι φίλου και μας έδωσαν χρήματα, 100 στον καθένα και στον έναν 300. Ηρθε ο γιος του πάτερ Αντώνιου και μας τα έδωσε.
Κατά τη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης, η βοηθός του Συνηγόρου του Πολίτη, Θεώνη Κουφονικολάκου, η οποία αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκαναν όταν έλαβαν τις καταγγελίες.
«Υπήρχε ένα περιστατικό κλοπής και όλα τα παιδιά απαγορεύονταν να μιλάνε στο παιδί που φερόταν να έκλεβε» κατέθεσε η μάρτυρας ενώ τόνισε πως στα μάτια των παιδιών ο πατέρας Αντώνιος ήταν σωτήρας τους.
«Είχαν συγκεκριμένα συναισθήματα, άγχος, φόβο, “τι θα πάθω τώρα που τα λέω”. Ο πατήρ Αντώνιος στα μάτια τους ήταν σωτήρας τους. Ένα παιδί είπε “με βάλανε απομόνωση αλλά είχαν δίκιο”. Αυτό είναι η κανονικοποίηση της βίας. Η… έλεγε ότι τιμωρούνταν κάθε φορά που έκανε λάθος απαγορεύοντάς της να βλέπει την οικογένειά της. Μας έλεγε ότι δεν μπορεί να ξεχάσει την εικόνα να βλέπει το αυτοκίνητο με τη μαμά της να φεύγει. Μας είπε ότι δέχτηκε βία ενώ υπήρξε και μάρτυρας βίας σε βάρος άλλης κοπέλας από υπεύθυνο της δομής. Είπε, επίσης ότι το play room χρησιμοποιείται ως δωμάτιο απομόνωσης» τόνισε η μάρτυρας.
Συνεχίζοντας την κατάθεσή της η Θ. Κουφονικολάκου χαρακτήρισε την απομόνωση «απολύτως τραυματική πρακτική» και ανέφερε ότι «τα κακοποιημένα παιδιά αγαπούν τους φροντιστές κακοποιητές τους» και πως η σωματική και η ψυχολογική βία τα εγκλωβίζει σε έναν κύκλο απουσίας αυτοεκτίμησης.
Η δίκη συνεχίζεται.
