Ένα εσωτερικό έγγραφο του IDF που διέρρευσε διαψεύδει τον Αρχηγό του Επιτελείου του IDF Αντιστράτηγο Eyal Zamir, ο οποίος περιέγραψε ως επιτυχή την επιχείρηση «Τα άρματα του Γεδεών».
Το έγγραφο που γράφτηκε από τον ταξίαρχο Guy Hazot, επικεφαλής της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης των Χερσαίων Δυνάμεων, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το επόμενο στάδιο – την κατοχή της Λωρίδας της Γάζας – δηλώνει ξεκάθαρα και κατηγορηματικά ότι «έχουμε αποτύχει», όπως αποκαλύπτει το N12
Σε απάντηση, ο IDF ισχυρίστηκε ότι «το περιεχόμενο διανεμήθηκε χωρίς εξουσιοδότηση» – αλλά το άτομο που υπέγραψε το έγγραφο έχει την εξουσία, ενώ αύριο θα γίνει ενημέρωση από τον διοικητή των χερσαίων δυνάμεων.
Το έγγραφο αναφέρει ότι η πολεμική μέθοδος του IDF δεν ταιριάζει με το δόγμα του πολέμου και τον τρόπο με τον οποίο πολέμησε η Χαμάς. Κάτω από έναν τολμηρό τίτλο, σημειώνεται: «Η Χαμάς είχε όλες τις προϋποθέσεις για να επιβιώσει για να κερδίσει – πόρους, διάσταση και μια κατάλληλη μέθοδο μάχης». Τονίστηκε επίσης ότι ορισμένοι από τους στόχους μάχης δεν επιτεύχθηκαν καθόλου – η Χαμάς δεν ηττήθηκε στρατιωτικά και κυβερνητικά και οι όμηροι δεν επιστράφηκαν, ούτε μέσω συμφωνίας ούτε σε επιχειρησιακή κίνηση.
Παρουσιάστηκαν ωστόσο και επιτεύγματα, όπως: η πλήρης καταστροφή των υποδομών της Χαμάς στην περιμετρική περιοχή και σε άλλες περιοχές, θανατηφόρες ζημιές στους πράκτορες και τις υποδομές της οργάνωσης, η εξάλειψη και η ζημιά στην ηγεσία της Χαμάς – με έμφαση στον Σινουάρ – και η επιστροφή των σορών των απαχθέντων στο Ισραήλ.
Λόγοι αποτυχίας
Το εσωτερικό έγγραφο παρουσίασε μια σειρά από κύριους λόγους για την αποτυχία της επιχείρησης Gideon Chariots. Μεταξύ άλλων, υποστηρίχθηκε ότι το Ισραήλ είχε υιοθετήσει μια αποτρεπτική και όχι αποφασιστική λογική, προκειμένου να προωθήσει μια άλλη συμφωνία – μια κίνηση που η Χαμάς εντόπισε και κατάλαβε να εκμεταλλευτεί.
Επιπλέον, σημειώθηκε ότι η αποτυχία στο σχεδιασμό και την εφαρμογή της ανθρωπιστικής βοήθειας επέτρεψε στην οργάνωση να ηγηθεί μιας ψευδούς αλλά αποτελεσματικής εκστρατείας «λιμοκτονίας».
Γράφτηκε επίσης ότι «η συστημική λογική του ελιγμού κατέρρευσε»: δεν υπήρχε συγκέντρωση προσπάθειας στα κέντρα βάρους, οι δυνάμεις επιχειρούσαν και πάλι στις ίδιες περιοχές όπου είχαν ήδη ελιχθεί στο παρελθόν και ο αργός ρυθμός – ο οποίος προερχόταν από κενά πόρων και προτίμηση για την αρχή της ασφάλειας – σταμάτησε σημαντικά επιτεύγματα.
Το έγγραφο τόνιζε επίσης ότι οι μάχες διεξήχθησαν χωρίς σαφή χρονική διάσταση, με τη διατήρηση της δύναμης να υπερισχύει της ίδιας της αποστολής, γεγονός που οδήγησε στη διάβρωση των δυνάμεων και των όπλων.
