Οκτώ χρόνια από την εθνική τραγωδία, οκτώ χρόνια από τον εφιάλτη που βύθισε στο πένθος 104 οικογένειες και σημάδεψε για πάντα 57 ανθρώπους. Οκτώ χρόνια από τη φονική φωτιά στο Μάτι με τραγικό απολογισμό 104 νεκρούς και 57 εγκαυματίες.
Ήταν το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018, όταν οι φλόγες, κινούμενες με τρομακτική ταχύτητα, μετέτρεψαν μέσα σε λίγα λεπτά το Νέο Βουτζά, το Μάτι και το Κόκκινο Λιμανάκι σε τόπο ανείπωτης καταστροφής. Άνθρωποι κάθε ηλικίας βρήκαν τραγικό θάνατο από τις θεόρατες πύρινες γλώσσες. Οικογένειες ξεκληρίστηκαν, παιδιά δεν πρόλαβαν να σωθούν, ηλικιωμένοι εγκλωβίστηκαν μέσα στη φωτιά, ενώ δεκάδες ακόμη τραυματίστηκαν, κουβαλώντας μέχρι σήμερα τα σημάδια εκείνης της ημέρας, στο σώμα και στην ψυχή.
Οι εικόνες από τους κατάμαυρους δρόμους, τα καμένα σπίτια, τα αυτοκίνητα που έγιναν παγίδες θανάτου, τις απανθρακωμένες σορούς καταγής και τις αγκαλιές ανθρώπων που αναζητούσαν μια διέξοδο προς τη θάλασσα, παραμένουν χαραγμένες στη συλλογική μνήμη. Είναι εικόνες που δεν ξεθωριάζουν, όσο χρόνια κι αν περνούν.
Για τους συγγενείς η σημερινή όγδοη επέτειος από την τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018, ξαναθεριεύει τον πόνο, φέρνει και πάλι σε πρώτο πλάνο την απώλεια τα αναπάντητα «γιατί». Κατά τα λοιπά, ο χρόνος απλώς τους έμαθε να συμπορεύονται με την οδυνηρή απουσία.
Εκδηλώσεις μνήμης
Οι εκδηλώσεις μνήμης για τους 104 νεκρούς κορυφώνονται σήμερα με την επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου – Αγίου Θωμά και Αγίου Πορφυρίου στο Κόκκινο Λιμανάκι. Στις 19:00 στο Μνημείο των Θυμάτων στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη Προδρόμου Νέου Βουτζά θα τελεστεί τρισάγιο και θα ακολουθήσει το Προσκλητήριο νεκρών.
Οι συγκεντρωθέντες θα διανύσουν το δρόμο που ακολούθησε η φωτιά προς το Μάτι. Στις 20:30 θα εκκινήσει η κεντρική εκδήλωση και τρισάγιο στον Ναυτικό Αθλητικό Όμιλο στο Μάτι και στις 21:15, θα μεταβούν περπατώντας ,από την Ποσειδώνος ως την Αργυρά Ακτή, τόπο μαρτυρίου για δεκάδες εγκλωβισμένους.
Η αμετάκλητη καταδίκη, η φυλακή για 4 και η νέα δίκη το Σεπτέμβρη
Τον Ιούνιο του 2025, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών καταδίκασε 10 από τους 21 κατηγορούμενους για τη φονικότερη αστική φωτιά που γνώρισε ποτέ η χώρα και έστειλε 4 από αυτούς στη φυλακή. Ειδικότερα, οι 9 από τους 10, πυροσβέστες, καταδικάστηκαν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης έως και 340 χρόνια με εκτιτέα τα 5. Για τους 4 πρώην υψηλόβαθμους πυροσβέστες οι ποινές μετατράπηκαν σε χρηματικές προς 10 ευρώ ημερησίως, ενώ 4 οδηγήθηκαν στη φυλακή.
Πρόκειται για τον τότε αρχηγό της Πυροσβεστικής, Σωτήρη Τερζούδη, τον τότε υπαρχηγό Βασίλη Ματθαιόπουλο, τον τότε Διοικητή ΕΣΚΕ, Γιάννη Φωστιέρη και τον τότε γενικό γραμματεία πολιτικής προστασίας Ιωάννη Καπάκη. Και οι 4 παραμένουν στη φυλακή, εκτίοντας τις ποινές που τους επιβλήθηκαν, ενώ πρόσφατα ο Άρειος Πάγος απέρριψε τις αιτήσεις αναίρεσης που υπέβαλαν οι 3, σε μια προσπάθεια να διεκδικήσουν καλύτερη ποινική μεταχείριση.
Το μόνο σκέλος της αίτησής τους που έκανε δεκτό το Ανώτατο Δικαστήριο ήταν η μη χορήγηση του ελαφρυντικού του προτέρου συννόμου βίου από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο και για αυτό έστειλε πίσω την υπόθεση για επανεκδίκαση από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων μόνο για το σκέλος του ελαφρυντικού για τους 3 από τους 4 φυλακισθέντες (πλην Γιάννη Φωστιέρη).
Η δίκη τους έχει προσδιοριστεί για τις 16 Σεπτεμβρίου.
Παράλληλα, για τις 11 Νοεμβρίου έχει προσδιοριστεί η έναρξη του δικαστηρίου για τους 25 εγκαυματίες που δεν περιελήφθησαν στο αρχικό κατηγορητήριο, για τους οποίους κατηγορούνται και οι 21 συνολικά κατηγορούμενοι. Η δίκη είχε αναβληθεί επ΄αόριστον, μέχρις ότου τελεσιδικήσει η υπόθεση που περιλαμβάνεται στην κύρια δικογραφία.
Το νέο αίτημα στον Άρειο Πάγο για τον ομαδικό τάφο στη Νέα Μάκρη
Ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική, την Δευτέρα κατέθεσε αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ζητώντας τη διενέργεια ποινικής έρευνας για ομαδικό τάφο στο νεκροταφείο της Νέας Μάκρης, στον οποίο, κατά τα μέλη του συλλόγου στοιβάχτηκαν αταυτοποίητα ανθρώπινα μέλη, που ενδεχομένως ανήκουν σε νεκρούς του Ματιού.
Η αναφορά των μελών του συλλόγου συνοδεύτηκε από φάκελο με επίσημα έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία.
Στο επίκεντρο της προσφυγής βρίσκεται ο χώρος ταφής στο κοιμητήριο της Νέας Μάκρης. Ο Σύλλογος ζητά να διερευνηθεί εάν εκεί έχουν ενταφιαστεί αταυτοποίητα ανθρώπινα υπολείμματα, υπολείμματα που ενδεχομένως ανήκουν σε ήδη ταυτοποιημένα θύματα, καθώς και ζωικά κατάλοιπα ή άλλα αντικείμενα.
Παράλληλα, ζητείται να εξεταστεί η περίπτωση σορού γυναίκας που εντοπίστηκε στη θάλασσα μετά την πυρκαγιά, μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο Σχιστού και ενταφιάστηκε έπειτα από σημαντικό χρονικό διάστημα.
Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι εάν τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες ταυτοποίησης πριν από την ταφή.
Ο Σύλλογος ζητά ακόμη να επανεξεταστούν περιστατικά λανθασμένης παράδοσης ανθρώπινων υπολειμμάτων, τα οποία, όπως σημειώνει, αναδείχθηκαν κατά την ποινική διαδικασία.
Στην αναφορά περιλαμβάνεται, επίσης, αίτημα για έλεγχο κάθε ψηφιακού ή άλλου αποδεικτικού μέσου που θα μπορούσε να συμβάλει στη διαλεύκανση της υπόθεσης.
«Βγήκαμε και καήκαμε εκεί, στο δρόμο»
«Πάντοτε έχει πόνο. Μιλούν όλοι τώρα για τα οχτώ χρόνια. Για εμάς όμως δεν έχει περάσει ούτε καν μια μέρα. Είναι σαν οκτώ λεπτά μετά», λέει η Κάλλη Αναγνώστου, εγκαυματίας και πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018, στο στο Orange Press Agency. Η πρόεδρος του Συλλόγου μιλά για το τραύμα των επιζώντων της φωτιάς στο Μάτι και ζητά απαντήσεις στα αναπάντητα «γιατί».
Ταυτόχρονα ρίχνει ευθύνες στους υπεύθυνους λέγοντας πως υπήρχε χρόνος για αντίδραση των αρχών ώστε να μην θρηνήσουμε τόσα θύματα.
Η κ. Αναγνώστου περιγράφει πώς μια κανονική ημέρα μετατράπηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο σε έναν ανεπανάληπτο εφιάλτη, καθώς η ίδια και το παιδί της βρίσκονταν στην περιοχή για διακοπές.
«Για μας δεν έχει περάσει ούτε καν μια μέρα. Είναι σαν να είναι οχτώ λεπτά μετά ή οχτώ λεπτά πριν ξεσπάσει. Κοιμόμουν μαζί με το παιδάκι μου αγκαλιά. Φιλοξενούνται βασικά τότε στο Μάτι. Εμείς ζούσαμε στο εξωτερικό και είχαμε έρθει εδώ για διακοπές, για να δούμε τη γιαγιά και τον παππού. Οπότε για να απαντήσω σε αυτό που λέτε για το τι θυμόμαστε από τη στιγμή που είναι μια ζωή κανονική», λέει αρχικά.
Αναφερόμενη στην πρώτη επαφή με τις φλόγες η Κάλλη Αναγνώστου εξηγεί:
«Μπήκε μέσα στο σπίτι (η φωτιά) και δυστυχώς το καταλάβαμε εκείνη τη στιγμή. Να πρέπει εκείνη την ώρα να πάρουμε μια ακραία απόφαση για το αν μένουμε μέσα ή φεύγουμε, όπου εννοείται ότι αν πλέον βλέπεις τις φλόγες και μέσα στο σπίτι σου δεν θα κάτσεις. Αναγκαστικά θα βγεις. Και βγήκαμε και καήκαμε εκεί. Στο δρόμο. Γιατί η φωτιά πλέον έφτασε κάτω σε εμάς εκεί είχε μετατραπεί σε τσουνάμι. Νωρίτερα υπήρχε περιθώριο για την αντίδραση των υπευθύνων και το να σταματήσουν την εξέλιξή της, να την περιορίσουν και να τη σβήσουν».
«Δυστυχώς, ζω ακόμα εκείνη την ημέρα αν και έχουν περάσει οχτώ χρόνια. Είναι σαν να είναι οχτώ λεπτά όπως είπα πριν ή μετά και ταυτόχρονα είναι σαν να έχει περάσει και μια αιωνιότητα. Γιατί έχεις όλο αυτό που κουβαλάς, που δεν ιαίνεται. Και ήταν άλλη μια πληγή αυτό. Η αναγνώριση ότι δεν πρόκειται ποτέ να αποκατασταθεί όλο αυτό. Πέρα από την νοσηλεία στο νοσοκομείο έκανα νοσηλεία κατ οίκον για πάνω από έναν χρόνο. Σε αποστειρωμένο περιβάλλον, αρκετούς περιορισμούς γιατί ήταν έντονα τα εγκαύματά μου, το οποίο σήμαινε ότι έπρεπε να είμαι εδώ για να λαμβάνω τυπική φροντίδα και θεραπείες, τα οποία βέβαια δεν μπορώ να πω ότι γινόταν πιο πολύ προσωπικά οτιδήποτε γινόταν, αλλά ήταν αδύνατο να φύγουμε. Το οποίο σήμαινε λοιπόν ότι έπρεπε να επιστρέψουμε στη ζωή μας εδώ»
Η κυρία Αναγνώστου τονίζει ότι «πλέον δεν ορίζω εγώ το σώμα μου. Το σώμα μου ορίζει εμένα. Δεν μπορώ να είμαι λειτουργική όπως θέλω. Δεν ελέγχω ποιες μέρες του χρόνου θα είμαι ικανή ακόμη και για να περπατήσω. Δεν αποκαθίσταται. Φροντίζεις απλά αυτό που έχεις και που κουβαλάς, το οποίο επηρεάζει όχι μόνο δερματικά αλλά και κινητικά, νευρολογικά, παθολογικά και αφήνει πάρα πολλά θέματα και προβλήματα».
«Η φωτιά αφάνισε κάθε πρότερη μνήμη του, είναι ο μικρότερος εγκαυματίας»
Σε εκείνο το σημείο, ο Κάλλη Αναγνώστου μιλάει για τον γιο της, ο οποίος ήταν μόλις πεντέμισι ετών όταν η φωτιά τύλιξε το σπίτι.
«Είναι ο μικρότερος εγκαυματίας. Θα σας το πω πολύ απλά: Αυτή η φωτιά αφάνισε όποια μνήμη είχε από την προηγούμενη ζωή του και αναγκάστηκε να δημιουργήσει νέες συνθήκες στηριγμένες πάνω σε… σε μια αποδοχή ότι θα ζει έτσι. Δεν είναι καθόλου εύκολο να το διαχειριστείς αυτό».
«Η φύση έχει τον τρόπο να αναγεννάται. Παρά το γεγονός ότι είχε κατακαεί όλη η περιοχή, κατάφερε να αναγεννηθεί και να δούμε πάλι δεντράκια να γεννιούνται, να πρασινίζει ο τόπος. Βέβαια, ανάμεσα σε όλα αυτά τα δεντράκια, στα λουλούδια και σε οτιδήποτε βγαίνει τώρα, αν κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά θα δεις και τους καμένους κορμούς, κουκουνάρια ακόμα καμένα. Υπάρχουν τα υπολείμματα. Απλά φροντίζει (η φύση) και μπορεί και προχωρά. Απλά δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει και με εμάς. Οι άνθρωποι δεν είναι εύκολο να αναγεννηθούμε. Δεν μπορούν να επιστρέψουν οι νεκροί μας και δεν μπορούν να επιστρέψουμε και εμείς στο πώς ήμασταν πριν. Εμείς δυστυχώς θα παραμένουμε πληγωμένοι»
Λίγες εκατοντάδες μέτρα από το μνημείο για τα θύματα στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου βρίσκεται η οδός Ισμήνης. Εκεί, όπως λέει η πρόεδρος του Συλλόγου, στην πρώτη επέτειο της τραγωδίας, φυτεύτηκαν 17 κυπαρίσσια για τους ανθρώπους που έχασαν τις ζωές τους στον Νέο Μπουτζά.
Πηγή: newsit.gr
