Στις 20 Φεβρουαρίου 2026 εμφανίστηκε το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα αφθώδους πυρετού στην Κύπρο. Αντίθετα με ό,τι συνέβη στη Λέσβο λίγο αργότερα, οι κυπριακές αρχές δεν δίστασαν. Έδρασαν άμεσα, αποφασιστικά και με γνώμονα την προστασία των ζώων και των κτηνοτρόφων.
Εφάρμοσαν μαζικό εμβολιασμό, μαζί με τα απαραίτητα περιοριστικά μέτρα. Το αποτέλεσμα; Το χαλούμι σώθηκε. Η κυπριακή κτηνοτροφία άντεξε. Οι εκατοντάδες χιλιάδες αιγοπρόβατα δεν θανατώθηκαν μαζικά. Η οικονομία του νησιού δεν καταστράφηκε.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Καθημερινής», η Κύπρος είχε μέχρι πρόσφατα 379.100 πρόβατα και 239.300 αίγες (σύνολο περίπου 618.400 αιγοπρόβατα). Παρότι ο ιός εισήλθε, η έγκαιρη και γενναία εμβολιαστική κάλυψη, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ενέργειες, περιόρισε δραστικά την εξάπλωση. Οι ζημιές ήταν συγκριτικά περιορισμένες και η παραγωγή γάλακτος και τυριών συνεχίστηκε.
Τι συνέβη όμως στη Λέσβο; Στις 15 Μαρτίου 2026 εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα στο νησί. Η ελληνική κυβέρνηση και οι κτηνιατρικές υπηρεσίες ακολούθησαν την κλασική ευρωπαϊκή στρατηγική «stamping-out»: μαζικές θανατώσεις υγιών και άρρωστων ζώων, αυστηρή καραντίνα, απαγόρευση διακίνησης προϊόντων.
Μέχρι στιγμής έχουν θανατωθεί χιλιάδες ζώα. Η τοπική κτηνοτροφία, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας του νησιού, δέχθηκε ισχυρότατο πλήγμα. Παραγωγοί, τυροκόμοι και εξαγωγείς βλέπουν την δουλειά τους να καταστρέφεται, ενώ το γάλα μένει αδιάθετο και τα τυριά δεν μπορούν να διακινηθούν.
Η τραγική σύγκριση
Η «Καθημερινή» παρουσιάζει με σαφήνεια την απόλυτη αντίθεση:
- Κύπρος: Εμβολιασμός → Περιορισμός της νόσου → Διατήρηση ζωικού κεφαλαίου και παραγωγής.
- Λέσβος: Μαζικές σφαγές → Καταστροφή εισοδήματος → Οικονομική αιμορραγία.
Και όμως, η Κύπρος κατάφερε να εφαρμόσει μέτρα ανάλογα με αυτά που εφάρμοσε η Λέσβος στην αρχή, αλλά με εμβολιασμό ως βασικό όπλο. Το αποτέλεσμα μιλάει από μόνο του.
Οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου έχουν από την πρώτη στιγμή ζητήσει εμβολιασμό, όπως έκαναν οι Κύπριοι συνάδελφοί τους. Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επέμειναν στην πολιτική των μαζικών σφαγών, επικαλούμενοι ευρωπαϊκούς κανονισμούς και το «status» της χώρας ως ελεύθερης από αφθώδη πυρετό χωρίς εμβολιασμό.
Το ερώτημα που πλέον τίθεται επιτακτικά είναι ένα: Ήταν αυτή η πολιτική η σωστή για την ελληνική κτηνοτροφία; Ή μήπως θυσιάστηκε η Λέσβος (και ενδεχομένως και άλλες περιοχές) στον βωμό ενός «status» που τελικά αποδείχθηκε ακριβότερο από την ίδια την ύπαρξη των εκτροφών;
Η «Καθημερινή» με το σημερινό της ρεπορτάζ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Όταν η γειτονική Κύπρος κατάφερε να σώσει τα ζώα και την παραγωγή της με εμβόλια, η Ελλάδα επέλεξε τον δρόμο της μαζικής καταστροφής.
Και αυτό δεν είναι απλά «διαφορετική διαχείριση». Είναι, για χιλιάδες οικογένειες κτηνοτρόφων, ένα πραγματικό έγκλημα κατά της ελληνικής υπαίθρου.
Πηγή: newsbreak.gr
