Στο τελευταίο και πιο κρίσιμο στάδιο μπαίνει η ιστορική αποστολή NASA Artemis II, καθώς οι αστροναύτες επιστρέφουν στη Γη έπειτα από ένα εντυπωσιακό ταξίδι γύρω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Παρά την επιτυχία μέχρι στιγμής, το πιο επικίνδυνο κομμάτι της αποστολής βρίσκεται ακόμη μπροστά τους: η επανείσοδος στην ατμόσφαιρα.
Η επιστροφή στη Γη και η κρίσιμη αποσύνδεση
Τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, το διαστημόπλοιο Orion θα πραγματοποιήσει την τελική του προσέγγιση προς τη Γη, ολοκληρώνοντας ένα ταξίδι περίπου 1,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Στις 02:33 π.μ. ώρα Ελλάδας, όταν το πλήρωμα θα βρίσκεται μόλις 122 χιλιόμετρα από την επιφάνεια, η μονάδα υπηρεσίας που τροφοδοτεί το σκάφος θα αποσυνδεθεί από την κάψουλα των αστροναυτών.
Από εκείνο το σημείο και μετά, οι τέσσερις αστροναύτες – Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και Jeremy Hansen – θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια εξαιρετικά επικίνδυνη επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης, με ταχύτητα που αγγίζει τα 40.000 χιλιόμετρα την ώρα.
Η «κόλαση» της επανεισόδου
Το πλήρωμα θα προστατεύεται μόνο από μια θερμική ασπίδα πάχους περίπου 7,5 εκατοστών, η οποία θα πρέπει να αντέξει θερμοκρασίες που φτάνουν τους 2.760 βαθμούς Κελσίου – σχεδόν το μισό της θερμοκρασίας της επιφάνειας του Ήλιου.
Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, ένα στρώμα υπερθερμασμένου αερίου, γνωστό ως πλάσμα, θα σχηματιστεί γύρω από την κάψουλα, προκαλώντας προσωρινή διακοπή των επικοινωνιών με το κέντρο ελέγχου. Για μερικά λεπτά, οι αστροναύτες θα είναι ουσιαστικά αποκομμένοι από κάθε επαφή με τη Γη.
Αφού ξεπεράσουν το πιο ακραίο θερμικό φορτίο, θα ανοίξουν δύο μικρά αλεξίπτωτα για να μειώσουν την ταχύτητα του Orion στα περίπου 480 χιλιόμετρα την ώρα. Λίγο αργότερα θα ενεργοποιηθούν τα κύρια αλεξίπτωτα, ρίχνοντας την ταχύτητα κάτω από τα 32 χιλιόμετρα την ώρα, πριν η κάψουλα καταλήξει στον Ειρηνικό Ωκεανό στις 03:07 π.μ. ώρα Ελλάδας.
«Δεν υπάρχει σχέδιο Β»
Η αγωνία στη NASA είναι έντονη, καθώς η επιτυχία της επανεισόδου εξαρτάται αποκλειστικά από τη θερμική ασπίδα. Ο διοικητής της υπηρεσίας, Jared Isaacman, ήταν σαφής: η αποτυχία δεν αποτελεί επιλογή.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, η μεγαλύτερη ανησυχία είναι μέχρι τη στιγμή που η κάψουλα θα βρεθεί με ασφάλεια στο νερό, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που η θερμική προστασία δεν λειτουργήσει σωστά.
Τα προβλήματα του παρελθόντος και οι διορθώσεις
Η ανησυχία αυτή δεν είναι αβάσιμη. Στην προηγούμενη αποστολή Artemis I, η μη επανδρωμένη κάψουλα Orion υπέστη σημαντικές φθορές στη θερμική της ασπίδα. Περισσότερα από 100 σημεία παρουσίασαν απώλεια υλικού, ενώ ορισμένα εξαρτήματα έφτασαν μέχρι και στο σημείο να λιώσουν.
Η έρευνα έδειξε ότι παγιδευμένα αέρια στο εσωτερικό του υλικού δημιούργησαν ρωγμές, οδηγώντας σε αποκόλληση κομματιών. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, οι μηχανικοί σχεδίασαν πιο απότομη τροχιά επανεισόδου, ώστε το σκάφος να διασχίσει ταχύτερα τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και να μειωθεί η έκθεση στις ακραίες θερμοκρασίες.
Δεκατρία λεπτά αγωνίας
Η συνολική διάρκεια από την είσοδο στην ατμόσφαιρα μέχρι την προσθαλάσσωση θα είναι περίπου 13 λεπτά. Ένα διάστημα εξαιρετικά σύντομο αλλά ταυτόχρονα γεμάτο ένταση, όπως εξήγησε ο διευθυντής πτήσης Rick Henfling, υπογραμμίζοντας ότι οι συνθήκες είναι τόσο δυναμικές που δεν αφήνουν περιθώρια αντίδρασης.
Οι καιρικές συνθήκες στον Ειρηνικό, στα ανοικτά της Καλιφόρνιας, εμφανίζονται ευνοϊκές, ενώ το αμερικανικό πολεμικό πλοίο USS John P Murtha βρίσκεται ήδη καθ’ οδόν για να ανακτήσει την κάψουλα.
Μια ιστορική αποστολή με μικρά απρόοπτα
Η αποστολή Artemis II σηματοδοτεί την επιστροφή ανθρώπων σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη για πρώτη φορά από το Apollo 17 mission το 1972. Μέχρι στιγμής, η αποστολή θεωρείται απόλυτα επιτυχημένη, με το μοναδικό αξιοσημείωτο πρόβλημα να αφορά την τουαλέτα του σκάφους, η οποία παρουσίασε δυσλειτουργίες, αναγκάζοντας το πλήρωμα να χρησιμοποιήσει εφεδρικό σύστημα.
Παρά τις δυσκολίες, οι αστροναύτες κατέγραψαν εντυπωσιακές εικόνες από το ταξίδι τους, μεταξύ των οποίων και το «Earthset», όπου η Γη φαίνεται να «δύει» πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια.
Καθώς πλησιάζουν στο τέλος αυτής της μοναδικής εμπειρίας, οι ίδιοι παραδέχονται ότι δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει πλήρως το μέγεθος όσων έζησαν. Προς το παρόν, ωστόσο, το μόνο που μετρά είναι μια ασφαλής επιστροφή.
