Η κατάσταση του Σταύρου Νιάρχου δεν παρουσίαζε καμία βελτίωση μετά το βαρύ εγκεφαλικό που είχε υποστεί πριν από λίγες εβδομάδες, στο αγαπημένο του Saint Moritz.
Στα 86 του πλέον χρόνια ο άνθρωπος με τους έξι γάμους, την αμύθητη περιουσία και μια ζωή που παρέπεμπε άνετα σε μυθιστόρημα, ήταν η σκιά του παλιού εαυτού του.
Πριν από το επεισόδιο περπατούσε ήδη με δυσκολία, αφού το γήρας που δεν χαρίζεται σε κανέναν, δεν χαρίστηκε ούτε σε αυτόν και πολλές φορές χρειαζόταν βοήθεια. Μια φωτογραφία που είχε τραβηχτεί λίγο καιρό πριν τον έδειχνε να βαδίζει πολύ αργά υποβασταζόμενος από τον γιο του Φίλιππο Νιάρχο, κάπου στο Saint Moritz, πηγαίνοντας να απολαύσει ένα οικογενειακό γεύμα.
Ο χαρισματικός εφοπλιστής με το φλεγματικό χιούμορ-Βρετανικό το χαρακτήριζαν κάποιοι-που κάπνιζε Άσσο ειδική παραγγελία για εκείνον σε κουτί των 300 τσιγάρων με χαραγμένα τα αρχικά Σ.Ν στο φίλτρο, όδευε πλέον προς το τελευταίο και πιο μοναχικό ταξίδι.
Οι τελευταίες ημέρες
Είχε θεαθεί για τελευταία φορά στα τέλη Φεβρουαρίου του 1996, τότε που το Saint Moritz ετοιμάζεται για τον ερχομό της άνοιξης και τα σαλέ των ισχυρών ανοίγουν για τα πρώτα πάρτι και τις συγκεντρώσεις φίλων.
Συνήθως η μόνη ανησυχία των οικοδεσποτών, ήταν αν θα έφταναν οι Crystal σαμπάνιες και τα εκλεκτά γαλλικά κρασιά στο κελάρι τους για τους καλεσμένους φίλους.
Στις αρχές Μαρτίου το μοναδικό σαλέ, στο οποίο κυριαρχούσε μια ασυνήθιστη ερημιά και απόλυτη ησυχία, ήταν αυτό της δυναστείας Νιάρχου.
Είχαν ήδη κυκλοφορήσει ψίθυροι και σκόρπιες φήμες ότι ο πατριάρχης της δυναστείας Σταύρος Νιάρχος-86 ετών πλέον-δεν ήταν καλά, οι οποίες δεν άργησαν να «κατηφορίσουν» από το διάσημο θέρετρο των Ελβετικών Άλπεων στα σαλόνια του διεθνούς jet set και αυτά της υψηλής κοινωνίας στην Ζυρίχη και την Γενεύη.
Επίσημα, δεν υπήρχε η παραμικρή ενημέρωση, ίδιον της μυστικοπάθειας που διατηρούσε άλλωστε επί δεκαετίες ο Σταύρος Νιάρχος και τα παιδιά του για την οικογένειά τους.
Λίγοι ήξεραν
Έτσι εκτός των γιατρών πολύ λίγοι άνθρωποι εκείνη την περίοδο γνώριζαν την αλήθεια, ότι δηλαδή ο Έλληνας μεγιστάνας είχε υποστεί ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλευόταν κάτω από άκρα μυστικότητα σε κλινική της Ζυρίχης.
Με δεδομένο το εύρος των επιχειρήσεών του σε όλο τον κόσμο, τα τέσσερα τέκνα του του είχαν συμφωνήσει να μην δημοσιοποιηθεί η περιπέτεια της υγείας του.
Δεν επιθυμούσαν να προκληθεί η συνήθης σε τέτοιες περιπτώσεις αναστάτωση στις αγορές ενώ προείχε το θέμα της υγείας του, αν και τα νέα από το ιατρικό team που παρακολουθούσε τον πατέρα τους δεν ήταν καλά.
Η κατάσταση του Σταύρου Νιάρχου φάνταζε-και εν πολλοίς ήταν-μη αναστρέψιμη αφού το εγκεφαλικό χτύπησε στα 86 του χρόνια τον μεγιστάνα που λάτρευε την τέχνη και το ευ ζην.
Άλλωστε ακόμη και πριν το εγκεφαλικό, ο άνθρωπος που ήταν το αντίπαλο δέος του Αριστοτέλη Ωνάση, αυτός ο ευφυέστατος businessman ήταν πια η σκιά του παλιού δυναμικού εαυτού του.
Στην κλινική της Ζυρίχης, εμφανιζόταν κάθε μέρα, ο μικρότερος γιος του Κωνσταντίνος Νιάρχος, ο πιο ατίθασος από όλους και αυτός που καθόταν με τις ώρες δίπλα του.
Η στάση του για όσους ήξεραν τα καλά κρυμμένα μυστικά της οικογένειας, ήταν μάλλον παράξενη από την στιγμή που οι σχέσεις πατέρα-γιου ακροβατούσαν σχεδόν πάντα σε τεντωμένο σκοινί.
Ο ατίθασος
Ήταν μάλιστα χαρακτηριστική η απάντηση του Νιάρχου πολύ πριν καταπέσει, όταν κάποιοι καλεσμένοι του σε δεξιώσεις τον ρωτούσαν τι κάνει ο Κωνσταντίνος.
Απαντούσε μονολεκτικά με την ερώτηση «Ποιος;» αλλάζοντας αμέσως το θέμα της συζήτησης για τον πιο ατίθασο Νιάρχο, αυτόν που έκανε ότι ήθελε, ειδικά όταν ένιωθε ότι αδικούσαν κάποιον άνθρωπο μπροστά του, ακόμη και αν δεν τον γνώριζε.
Κανείς πλην ελαχίστων δεν ξέρει αν ο Σταύρος Νιάρχος ένιωθε πια τον 36χρονο γιο του που πήγαινε καθημερινά στο νοσοκομείο, καθόταν δίπλα στο κρεβάτι του με τις ώρες και του μιλούσε συνέχεια.
Ενίοτε τον επισκεπτόταν μαζί τα αδέρφια του αλλά και μόνος του ενώ όταν ο Φίλιππος, ο Σπύρος και η Μαρία έφευγαν, αυτός έμενε δίπλα του για αρκετές ώρες.
Το τι του έλεγε, δεν το αποκάλυψε ποτέ και σε κανέναν ο Κωνσταντίνος Νιάρχος, που αποχωρούσε από την κλινική μόνο όταν οι γιατροί επέμεναν πολύ.
Περίμενε κι αυτός ένα θαύμα, μια ξαφνική ανάνηψη του πατέρα του από τον βαθύ ύπνο στον οποίο είχε βυθιστεί το μυαλό του.
Ένα μυαλό που είχε σημαδέψει την ιστορία του «επιχειρείν» πολλές φορές με την οξυδέρκεια και τις κινήσεις του, αλλά όδευε πλέον σταδιακά προς το τέλος της διαδρομής του.
Στις αρχές Απριλίου η κατάσταση του Έλληνα μεγιστάνα άρχισε να επιδεινώνεται, καθώς τα ζωτικά του όργανα παρουσίασαν ανεπάρκειες και όλοι διαισθάνθηκαν ότι το αναπόφευκτο τέλος είναι πλέον κοντά.
Την Δευτέρα 15 Απριλίου του 1996, ο Σταύρος Νιάρχος άφησε την τελευταία του πνοή στο κρεβάτι της κλινικής στην Ζυρίχη, έξι εβδομάδες μετά από το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη.
Το τελευταίο αντίο πραγματοποιήθηκε τρεις ημέρες αργότερα, σε ελληνορθόδοξο ναό της Λωζάννης σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο και ελάχιστους άλλους στενότατους φίλους και συγγενείς που είχαν ειδοποιηθεί ατομικά για το θλιβερό γεγονός.
Η σωρός του Έλληνα μεγιστάνα εναποτέθηκε στο κοιμητήριο Boix-de-Vaux της Λωζάννης, δίπλα στον τάφο της τρίτης του γυναίκας Ευγενίας Λιβανού.
Πολλοί από τους τριάντα πέντε μόλις παριστάμενους δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυα τους, καθώς έλεγαν το ύστατο χαίρε στον διορατικό εφοπλιστή που έχτισε μια αυτοκρατορία.
