Το «Revenge on Gold Diggers», ένα νέο βιντεοπαιχνίδι στην Κίνα, έγινε viral μέσα σε λίγες μέρες, αλλά ξεσήκωσε θύελλα για τον τρόπο που παρουσιάζει τις γυναίκες ως «χρυσοθήρες». Όπως ήταν μάλλον φυσικό, σχεδόν άμεσα άνοιξε εκ νέου η συζήτηση γύρω από τον σεξισμό, τα έμφυλα στερεότυπα και την ισότητα των φύλων.
Στο παιχνίδι, οι παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο ανδρών που πέφτουν θύματα σεξουαλικής και οικονομικής εκμετάλλευσης από «ύπουλες» γυναίκες, τις λεγόμενες «χρυσοθήρες». Ο στόχος είναι να αποφύγουν να μείνουν… ταπί και να πάρουν την εκδίκησή τους. Φράσεις όπως «Πιο υπάκουος κι από σκύλο… Αν έρχονταν κι άλλοι τόσο χαζοί», που ακούγονται στο παιχνίδι, σκιαγραφούν την ψυχολογία που καλλιεργείται γύρω από το στερεότυπο της γυναίκας-απατεώνα, που στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στο… πορτοφόλι του άντρα, «πουλώντας» του, ως αντάλλαγμα, τον… έρωτά της.
Η θύελλα στα social media ήταν αναμενόμενη: άλλοι το χαρακτηρίζουν «προειδοποίηση» απέναντι στις «συναισθηματικές απάτες», ενώ οι επικριτές μιλούν για καθαρό μισογυνισμό και αναπαραγωγή έμφυλων στερεοτύπων. Η πίεση ανάγκασε τους δημιουργούς να το μετονομάσουν σε «Emotional Anti-Fraud Simulator», όμως η ζημιά είχε γίνει: ο σεναριογράφος Μαρκ Χου αποκλείστηκε από πολλά social media, αλλά οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν.
Η καλλιτέχνις Σου Γικούν σχολίασε στο BBC ότι τέτοιες ιδέες είναι «ο πιο κλασικός τρόπος να πουλάς -να διχάζεις και να προκαλείς». Για την ίδια, ο όρος «χρυσοθήρας» στάζει σεξισμό: «Αν έχεις πλούσιο γκόμενο, σε λένε χρυσοθήρα. Αν βάλεις ένα ωραίο φόρεμα, πάλι το ίδιο. Ακόμα κι ένα ποτό να δεχτείς, θα σε πουν έτσι».
Η άλλη πλευρά
Δεν είναι όμως όλοι κατά. «Δεν λέει ότι όλες οι γυναίκες είναι έτσι -και άντρες και γυναίκες μπορούν να εκμεταλλεύονται άλλους» σχολιάζει ο 31χρονος Ζουάνγκ Μενγκσένγκ. Το παράδοξο, βέβαια, είναι πως στο παιχνίδι όλοι οι «απατεώνες» είναι γυναίκες: influencers, CEO, «γκόμενες πολυτελείας», που θέλουν να τσεκάρουν πόσο θα ξοδέψει ο ανυποψίαστος άντρας. «Θες να ξέρεις αν σ’ αγαπάει; Δες πόσα χαλάει για σένα» λένε οι ηρωίδες.
Από σκάνδαλο σε επιτυχία
Η τοπική δημοσιογραφία διχάστηκε: άλλοι το χαρακτήρισαν «σεξιστική ταμπέλα» για ολόκληρο το φύλο, άλλοι μίλησαν για «ευρηματικό gameplay», που θίγει ένα αληθινό πρόβλημα. Οι συναισθηματικές απάτες στην Κίνα κοστίζουν δισεκατομμύρια γουάν κάθε χρόνο. Και, όσο αυξάνεται η κριτική, τόσο ανεβαίνουν οι πωλήσεις: το παιχνίδι βρέθηκε στην τοπ-10 λίστα της χώρας, ξεπερνώντας ακόμη και τίτλους, όπως το «Black Myth: Wukong».
Για πολλούς, η μεγαλύτερη πληγή είναι το κλισέ της «γυναίκας-παράσιτου», που συντηρεί το χάσμα ανάμεσα στα φύλα. «Το μόνο που κάνει είναι να ρίχνει κι άλλο λάδι στη φωτιά του μίσους» λένε οι επικριτές του.
Στην Κίνα του 2025, όπου οι γυναίκες εξακολουθούν να πιέζονται από τις οικογένειές τους και την κοινωνία, προκειμένου να κάνουν έναν «καλό γάμο», αντί να κυνηγούν καριέρα, τέτοια «παιχνιδάκια» δείχνουν πόσο μακριά είναι ακόμη η ουσιαστική ισότητα.
