Τίποτα από όλα όσα ελέχθησαν ενορχηστρωμένα το τελευταίο τρίμηνο κατά της κυβέρνησης για την υπόθεση των Τεμπών, δεν επαναλήφθηκε στη συζήτηση της Τετάρτης στη Βουλή, τώρα που η πλήρης δικογραφία ήταν στα χέρια των κομμάτων, παρατήρησε ο υφυπουργός παρά των πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, στο πλαίσιο συζήτησης στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, του νομοσχεδίου για την «ενίσχυση της δημοσιότητας και της διαφάνειας στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο».
Όλα όσα είπε ο υφυπουργός παρά των πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης:
«Θυμάμαι τι ζήσαμε τους προηγούμενους τρεις μήνες στη χώρα. Σε συνέχεια μιας ρητορικής των προηγούμενων ετών, αρχής γενομένης από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Ειδικά όμως τους τελευταίους τρεις μήνες, η λέξη η οποία ακουγόταν σχεδόν παντού, σε κάθε ομιλία εκπροσώπου της αντιπολίτευσης, από την Αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά, ήταν συγκάλυψη. Συγκάλυψη με «ξυλόλια που λαθρέμποροι τα μετέφεραν και η κυβέρνηση τους τους προστάτευε». «Μπάζωμα για να κρυφτούν αυτά τα παράνομα υλικά». «Χαμένα βαγόνια». Από βουλευτές περισσοτέρων του ενός κομμάτων και της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Ενορχηστρωτές της συγκάλυψης, με πρώτο και κυριότερο τον πρωθυπουργό».
Ο Πρόεδρος Βουλής που τώρα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας που «έκρυβε δικογραφίες». Όλα αυτά δεν τα ακούγαμε σε κάποια άλλη χώρα. Τα ακούγαμε στην Ελλάδα. Εδώ, εναντίον της κυβέρνησης. Και μάλιστα ήταν τόσο ενορχηστρωμένη αυτή η προσπάθεια, εντυπωσιακή, που πράγματι το 80% κάποια στιγμή των πολιτών απαντούσε ότι ναι, υπάρχει συγκάλυψη. Τι είχαμε χθες; Χθες είχαμε τη συζήτηση επί των προτάσεων των κομμάτων για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Σε ποια δικογραφία; Στην κύρια δικογραφία, η οποία επεξεργάζεται, μελετά, ψάχνει να βρει τι συνέβη εκείνη τη μοιραία νύχτα στα Τέμπη. Όλη τη δικογραφία. Πήραν όλα τα κόμματα, όλοι οι βουλευτές, το σύνολο της δικογραφίας για την οποία κάποιοι μιλούσαν χωρίς να την ξέρει ο κόσμος στον κόσμο και έκατσαν να γράψουν προτάσεις και στη συνέχεια να τη συζητήσουμε στη Βουλή. Και αναρωτιέμαι. Ξέχασαν να μιλήσουν για τα ξυλόλια; Ξέχασαν να μιλήσουν για τα χαμένα βαγόνια; Είδατε κάπου να λένε για νεκρούς τους οποίους εξαφανίσαμε; Μίλησε κανείς για ευθύνες του Πρωθυπουργού ή οποιουδήποτε άλλου – που θα μπορούσε να το κάνει, γιατί ήταν το σύνολο της δικογραφίας, το ξαναλέω- για «μπάζωμα με σκοπό την συγκάλυψη»;
Ακούσατε χθες κάτι για λαθρέμπορους που τους κρύβαμε; Όχι μόνο στις προτάσεις, στις προτάσεις, δεν το είδαμε αυτό. Είχαμε τόσες μέρες να τις διαβάσουμε. Στις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών, των εκπροσώπων των κομμάτων. Δηλαδή, κυρίες και κύριοι βουλευτές, προσέξτε αυτό που ζούσαμε τρεις μήνες, είχαν την ευκαιρία τα κόμματα που τα έλεγαν αυτά στον κόσμο -για να τον εξοργίσουν- να το φέρουν εδώ στην Βουλή, να πάρουν ένα σημείο της δικογραφίας, την μία σελίδα, την άλλη σελίδα, τη μία μαρτυρική κατάθεση, ένα στοιχείο και να πουν «είδατε τι σας λέγαμε τόσους μήνες; Αυτή η κυβέρνηση, αυτός ο πρωθυπουργός έκανε ότι έκανε». Και τελικά δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά. Έγινε μια άλλη συζήτηση για τις πτυχές του δυστυχήματος, για τα αίτιά του -που προφανώς πρέπει να διερευνηθεί κάθε του πτυχή και πολύ σύντομα από το φυσικό δικαστή- και η κατάληξη ήταν η ψήφος των βουλευτών που για άλλη μια φορά διαψεύστηκε, η αντιπολίτευση. Μας έλεγαν πριν από μια εβδομάδα ότι προσπαθούμε τεχνητά να ρίξουμε τον πήχη της πλειοψηφίας, ενώ είχαμε πει ότι για μας ο πήχης είναι οι 155, εν προκειμένω 154, γιατί ένας δεν μπορούσε να ψηφίσει τον εαυτό του. Και εκεί λοιπόν, εκτός τόπου και χρόνου».
