Η Σταυρούλα, 31 ετών, Αλβανικής καταγωγής, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, επικοινώνησε με το NEWS 24/7 μετά τη δημοσίευση ρεπορτάζ για τις διακρίσεις που βίωσαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες οι Αλβανοί και οι Αλβανίδες στην Ελλάδα.
Η ίδια θέλησε να μοιραστεί τη δική της εμπειρία ρατσιστικής συμπεριφοράς σε εργασιακό χώρο, όταν εργοδότης της την απέλυσε με μοναδική αιτιολογία την αλβανική καταγωγή της.
Όπως αναφέρει στο μήνυμά της, η Σταυρούλα εργαζόταν προ τριετίας σε κατάστημα ένδυσης στο Αιγάλεω. Μια μέρα, χωρίς να έχει προηγηθεί τίποτα, ο εργοδότης της την πλησίασε για να της πει πως δεν μπορεί να συνεχίσει να δουλεύει στο κατάστημά του, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι Ελληνίδα -όπως εκείνος νόμιζε όταν την προσέλαβε.
Το NEWS 24/7 δημοσιεύει αυτολεξεί το μήνυμα της Σταυρούλας:
“Διάβασα το θέμα που δημοσιεύσατε με τα παιδιά από την Αλβανία που έκρυβαν την καταγωγή τους και αποφάσισα να στείλω και εγώ μια δική μου ιστορία, αν θέλετε να τη μοιραστείτε. Ονομάζομαι Σταυρούλα και είμαι 31 ετών. Πριν από 3 χρόνια, στα 28 μου, έχασα τη δουλειά μου όταν μαθεύτηκε ότι η καταγωγή μου είναι από την Αλβανία. Έχω ελληνικά χαρτιά εδώ και 5 χρόνια, ελληνική ταυτότητα και το ονοματεπώνυμό μου μοιάζει με ελληνικό, για αυτό και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν έχω καταγωγή από την Ελλάδα, εκτός κι αν του το πω εγώ.
Εργαζόμουν σε ένα κατάστημα με ρούχα στο Αιγάλεω, ως πωλήτρια. Όταν έμαθε τυχαία ο εργοδότης μου (περίπου 35 ετών) ότι είμαι Αλβανίδα, με περίμενε στο μαγαζί και μου είπε ΄δεν θέλω Αλβανούς στο μαγαζί μου’. Μου είπε ότι απολύομαι και να μην ξαναπάω.
Ντράπηκα να πω οτιδήποτε. Όχι για μένα. Για εκείνον. Για τη συμπεριφορά του και για το μίσος που έχει στην ψυχή του.
Στο μαγαζί αυτό εργαζόμουν 5 μήνες. Δεν έκρυβα ότι έχω αλβανική καταγωγή. Είχε τύχει να το πω σε κάποιους συναδέλφους, πάνω στην κουβέντα. Αυτός, όμως, δεν το γνώριζε μέχρι τότε. Όλα αυτά το 2021…
Έχω δεχθεί πολύ μπούλινγκ στη ζωή μου και στους εργασιακούς χώρους για την καταγωγή μου. Έχω τελειώσει την Β’ Γυμνασίου και μετά σταμάτησα το σχολείο για να βοηθήσω τους γονείς μου οικονομικά. Το να είσαι φτωχή, μετανάστρια, γυναίκα και χαμηλού μορφωτικού επιπέδου είναι πολύ δύσκολο πράγμα στην Ελλάδα. Προσπαθείς να αποδείξεις συνεχώς ότι αξίζεις, ότι πρέπει να έχεις ίσα δικαιώματα στη ζωή και στην εργασία.
Νομίζουν ότι κάνουν χάρη σε μετανάστες που τους παίρνουν για δουλειά και τους εκμεταλλεύονται. Και κανείς δεν κάνει κάτι για αυτό.
Οι ιστορίες που αναδείξατε, είναι ιστορίες μιας πολύ άσχημης, στενάχωρης πραγματικότητας που ζήσαμε οι Αλβανοί στην Ελλάδα και συνεχίζουμε ακόμη και σήμερα να ζούμε, ευτυχώς σε μικρότερο βαθμό”.
