«Βόμβα» Λαφαζάνη έσκασε χθες στην Κουμουνδούρου, προκαλώντας πολύ σοβαρές και εκτεταμένες ζημιές στην αξιοπιστία και το προφίλ του Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρώην υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει πως ο Αλέξης Τσίπρας παραπλάνησε και εκμεταλλεύτηκε το 2015 την εθνική στάση της αντιπολίτευσης. Τις τους έταξε, τι είχε υποσχεθεί, τι συμφώνησε και δεν υλοποίησε ποτέ.
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, προκειμένου να προωθήσει το νέο του βιβλίο «Μεγάλη Προδοσία», ανέβασε το αποκαλυπτικό κείμενο στο iskra.gr το πρωί της Πρωτομαγιάς.
Χθες το κείμενο αναπαρήχθη και επιβεβαιώθηκε το ρητό ότι «η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο».
Το πάλαι ποτέ κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε δώσει διαβεβαιώσεις το 2015 στον τότε πρόεδρο της Ν.Δ. Βαγγέλη Μεϊμαράκη, την τότε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά και τον πρόεδρο του Ποταμιού Σταύρο Θεοδωράκη ότι εφόσον ψηφίσουν το τρίτο Μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έκανε εκλογές, αλλά και ότι αν έχανε τη δεδηλωμένη στη Βουλή -όπως αναμενόταν αν Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι δεν ψήφιζαν- θα έκανε κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ο κ. Λαφαζάνης υποστηρίζει ότι ο κ. Μεϊμαράκης είχε προτείνει ως μεταβατικό πρωθυπουργό τον Γιάννη Δραγασάκη.
Απαντώντας στην κριτική ότι ο ίδιος μαζί με τους βουλευτές που συμφωνούσαν μαζί του και αργότερα τον ακολούθησαν στη ΛΑΕ θα μπορούσε να ρίξει την κυβέρνηση Τσίπρα πριν από το τρίτο Μνημόνιο αλλά δεν το έκανε, ο κ. Λαφαζάνης υπενθύμισε ότι στην κρίσιμη ψηφοφορία διαφοροποιήθηκαν 43 βουλευτές της τότε πλειοψηφίας (32 «όχι» και 11 «παρών»), με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να στηρίζεται σε λιγότερους από 120 βουλευτές, που ήταν το όριο για να επιζήσει έστω και ως κυβέρνηση μειοψηφίας.
«Μετά από ένα τέτοιο πραγματικό Βατερλώ για τον ΣΥΡΙΖΑ, το νομοσχέδιο για το τρίτο Μνημόνιο θα έπρεπε να είχε καταψηφισθεί και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο να είχε πέσει αλλά να είχε ταπεινωτικά καταποντιστεί», γράφει ο κ. Λαφαζάνης, υποστηρίζοντας ότι στάθηκε με τις ψήφους των ΑΝ.ΕΛ. που ψήφισαν το τρίτο Μνημόνιο κάνοντας συμφωνία να μπουν στην κυβέρνηση, αλλά και τις ψήφους της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού.
Ο κ. Λαφαζάνης στο άρθρο του μιλά για «συνεταιράκια», όλοι όμως θυμούνται ότι Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι υπέκυψαν στον εκβιασμό του κ. Τσίπρα για να σωθεί η ελληνική οικονομία, αλλά και ταυτόχρονα παραπλανήθηκαν αφού ο κ. Τσίπρας χρησιμοποίησε την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου προσπαθώντας να «ξεπλύνει» το καταστροφικό α΄ εξάμηνο του 2015 και να παραμείνει στην εξουσία. «Η κυβέρνηση, αντί να πέσει, είδε το Μνημόνιό της να συγκεντρώνει 222 βουλευτικές ψήφους, έναν αριθμό-ρεκόρ, που δεν είχε συγκεντρώσει κανένα Μνημόνιο. Στη συνέχεια ο Αλ. Τσίπρας, μετά από αυτόν τον απρόσμενο “θρίαμβο“, “πούλησε“ τα “συνεταιράκια” του και έσπευσε να παραιτηθεί», γράφει ο κ. Λαφαζάνης, σημειώνοντας ότι είχε δεσμευθεί ακριβώς για το αντίθετο στους πολιτικούς του αντιπάλους, που θεώρησαν ότι είχαν να κάνουν με έναν νέο και ευθύ πολιτικό και με την ψήφο τους στηρίζουν τη χώρα.
Ο κ. Λαφαζάνης μάλιστα υποστηρίζει ότι ο κ. Τσίπρας «για να καθησυχάσει τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι και να “κλειδώσει” την ψήφο τους στη Βουλή για το τρίτο Μνημόνιο είχε αποδεχθεί άτυπη συμφωνία μαζί τους πως θα προχωρούσαν σε συγκυβέρνηση, ενδεχομένως και με έναν άλλο πρωθυπουργό από τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να μην πάνε τα κόμματά τους ως πρόβατα επί σφαγή σε άμεσες εκλογές, έχοντας ψηφίσει το πρόγραμμα του “αντιπάλου” τους!».
Και σημειώνει ότι «αυτός ήταν, άλλωστε, ο λόγος για τον οποίο ο Αλ. Τσίπρας δεν παραιτήθηκε άμεσα για να πάμε σε εκλογές, όπως θα έπρεπε». Για τον κ. Δραγασάκη, ο κ. Λαφαζάνης γράφει ότι γνωρίζοντας προφανώς και τις δεύτερες σκέψεις του Αλ. Τσίπρα και της ομάδας του για παράκαμψη της υποσχεθείσας πρότασης εμπιστοσύνης στη Βουλή προς τη κυβέρνηση με στόχο την άμεση προκήρυξη εκλογών, αρνήθηκε την πρόταση Μεϊμαράκη για να τεθεί επικεφαλής κυβέρνησης εθνικής ενότητας.
Υποστηρίζει, δε, ότι ενώ ο Αλ. Τσίπρας είχε ατύπως συμφωνήσει στο παρασκήνιο για συγκυβέρνηση με τα άλλα κόμματα, «πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων την ανακοινωθείσα πρότασή του για ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, που ήταν όχημα διαμόρφωσης συναίνεσης και με διάγγελμά του παραίτησε την κυβέρνησή του για να προκηρυχθούν άμεσα εκλογές-εξπρές στις 20 Σεπτέμβρη».
Στο κείμενό του ο κ. Λαφαζάνης εκτιμά ότι με τη διατήρηση της τότε Βουλής το νεοϊδρυθέν κόμμα του, η ΛΑΕ, θα ήταν τρίτο κόμμα στη Βουλή και αυτό ακριβώς ήταν που ο κ. Τσίπρας ήθελε να αποφύγει, αθετώντας τις δεσμεύσεις του προς τους αρχηγούς των άλλων πολιτικών κομμάτων και πηγαίνοντας άμεσα σε πρόωρες εκλογές.
Αυτό είναι μία πολιτική εκτίμηση που ο οποιοσδήποτε μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί της. Η περιγραφή των προηγουμένων όμως είναι περιγραφή γεγονότων. Είναι περιγραφή πολιτικών καταγγελιών που έχουν γίνει στο παρελθόν από στελέχη του τότε ΠΑΣΟΚ ή και της Ν.Δ., αλλά ποτέ δεν επιβεβαιώνονταν, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, από έναν φίλο και σύντροφο του κ. Τσίπρα, όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.
Το μείζον λοιπόν γεγονός που εκθέτει πολιτικά και ηθικά τον κ. Τσίπρα είναι οι άθλιες μεθοδεύσεις που χρησιμοποίησε και τις οποίες, όπως σημειώνει ο κ. Λαφαζάνης, μέχρι σήμερα δεν τις έχει ομολογήσει κανένας από τους τότε πρωταγωνιστές.
Σύμφωνα με συνεργάτες του κ. Μεϊμαράκη, «ουδέποτε υπήρξε πρόταση ή συμφωνία με τον κ. Τσίπρα για συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ».
