Συγκλονισμένη είναι είναι η κοινότητα των μοτοσικλετιστών της χώρας μας από την είδηση της τραγικής απώλειας ενός πολύ γνωστού μέλους της, του 38χρονου Λάμπη της ομάδας “Greek Adventure Riders”, ο οποίος έχασε τη ζωή του την Κυριακή 15 Ιουνίου ενώ κολυμπούσε στην παραλία στις Καλύβες Χαλκιδικής.
Συγκεκριμένα, ο κόσμος της μοτοσικλέτας τον είχε γνωρίσει και είχε αγαπήσει τον Λάμπη μέσα από τα δημοφιλή βίντεο που ανέβαζε στα social media από τα ταξίδια που έκαναν με την ομάδα του με μοτοσικλέτες σε διάφορες χώρες του κόσμου.
Ειδικότερα, ο 38χρονος Λάμπης, που διατηρούσε κουρείο στην Αριδαία Αλμωπίας, έχασε τις αισθήσεις του ενώ κολυμπούσε την Κυριακή 15 Ιουνίου. Ο ναυαγοσώστης της παραλίας Καλύβες Χαλκιδικής κατάφερε να τον ανασύρει από τη θάλασσα με τη βοήθεια άλλων ατόμων και μαζί με μία νοσηλεύτρια του πρόσφεραν αρχικά τις πρώτες βοήθειες, για να τον κρατήσουν στη ζωή.
Στο σημείο έφτασε και διασώστης του ΕΚΑΒ με μοτοσικλέτα, ενώ λίγα λεπτά αργότερα κατέφθασε και ασθενοφόρο. Οι διασώστες συνέχισαν τις προσπάθειες για περίπου μία ώρα, χωρίς, δυστυχώς, να καταφέρουν να τον κρατήσουν στη ζωή.
Την τραγική είδηση του θανάτου του, γνωστοποίησε η ομάδα μοτοσικλετιστών Greek Adventure Riders. “Θα μπορούσα να γράψω σελίδες για αυτό τον τύπο και για ότι έχουμε ζήσει μαζί. Τα ταξίδια, τις περιπέτειες, τα άγχη και τα γέλια. Περίμενα να ζήσουμε και άλλα τόσα μα δεν προλάβαμε. Ο πιο μάχιμος από όλους μας, μας άφησε πολύ νωρίς. Από δω και πέρα δεν θα σε έχουμε δίπλα μας στα ταξίδια μας αλλά μέσα μας! Καλό ταξίδι Λάμπη μας! Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του”, έγραψαν στην ανάρτησή τους.
Το συγκλονιστικό μήνυμα στη μητέρα του άτυχου 38χρονου αναβάτη
Συγκλονιστικό είναι το σχόλιο μίας γυναίκας που βρέθηκε στην παραλία όπου ο 38χρονος Λάμπης έχασε τη ζωή του και περιγράφει ως αυτόπτης μάρτυρας τις τελευταίες του στιγμές, ζητώντας να μεταφέρουν το μήνυμά της στη μητέρα του αδικοχαμένου αναβάτη: “Σας παρακαλώ όποιος γνωρίζει την μάνα του να της μεταφέρει αυτό το μήνυμα…. Δεν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να απαλύνουν τον πόνο σου. Μα θέλω να ξέρεις τι συνέβη χθες, και κυρίως ότι το παιδί σου δεν ήταν μόνο του — ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Ήμουν στην παραλία με τον άντρα μου και την αδερφή μου. Είχε σηκώσει κύμα, και είχαμε βουτήξει. Κάποια στιγμή ακούσαμε φωνές — ένα παλικάρι κρατούσε τον γιο σου και φώναζε με απόγνωση “δεν αντέχω άλλο, βοήθεια…τον ναυαγοσώστη”
Αμέσως κινηθήκαμε. Φτάσαμε κοντά, ήταν περίπου 70-80 μέτρα από την ακτή…κράτησα λίγο το κεφάλι του πάνω απ’ το νερό αλλά δεν είχε τις αισθήσεις του …βυθιζόταν …τον έπιασε και ο άντρας μου μαζί με το άλλο παιδί και τον τραβούσαν έξω με όλη την δύναμη, δεν το αφήσαμε …τον έχω λέει άντρας μου, φώναξε ναυαγοσώστη … Εγώ κολύμπησα προς την ακτή φωνάζοντας “ναυαγοσώστη -ναυαγοσώστη” Μας άκουσαν και έτρεξαν. Ήδη είχε μπει το παλικάρι …τον είχαν πλέον και οι τρεις.
Μόλις τον βγάλαμε, ξεκίνησαν αμέσως οι προσπάθειες. Έτρεξα στην παραλία και φώναζα αν υπάρχει γιατρός. Ήρθε δεύτερη ναυαγοσώστρια, ξεκίνησε ΚΑΡΠΑ, μετά βρέθηκε μια νοσηλεύτρια, κι άλλοι άνθρωποι… όλοι παλέψαμε. Παλέψαμε τόσο πολύ…Του μιλούσαμε, να γυρίσει…. προσπαθούσαμε να τον κρατήσουμε ζωντανό με όλη την καρδιά και την ψυχή και τα χέρια μας….αλλά δεν γυρνούσε.
Κρατούσα το χέρι του παιδιού σου όσο του κάνανε ΚΑΡΠΑ. Του το έτριβα συνέχεια. Του μιλούσα. Του έλεγα “έλα αγόρι μου, έλα πίσω…”
Κάποια στιγμή με ρώτησαν αν είναι ο γιος μου. Και λύγισα. Είπα: “Όχι… αλλά θα μπορούσε” Γιατί εκείνη την ώρα ένιωθα ότι κρατούσα το δικό μου παιδί. Έχω γιο 25 χρόνων …Δεν άφησα το χέρι του, ούτε για ένα δευτερόλεπτο.
Συνέχισαν ΚΑΡΠΑ, ήρθε το ΕΚΑΒ, απινιδωτής, αναπνοές, προσευχές. Όλοι, με δάκρυα και πίστη, προσπαθούσαμε. Για μια στιγμή, σαν να ζεστάθηκε, σαν να έκλεισε το χέρι του μέσα στο δικό μου. Γύρνα ψυχή μου…ελα ελα…Μα δεν γύρισε. Δεν γύρισε ποτέ…μια ώρα προσπαθούσαμε…αλλά τίποτα.
Το μόνο που θέλω να σου πω είναι πως το παιδί σου δεν ήταν μόνο του. Ήμασταν όλοι δίπλα του. Το περιβάλαμε με αγάπη, πίστη, ανθρώπινη ψυχή. Παλέψαμε για εκείνον, μέχρι την τελευταία στιγμή. Παλέψαμε τόσο πολύ.
Εύχομαι κάπως, κάποτε, να μπορέσεις να βρεις κουράγιο. Δεν έχω λόγια να σου πω πραγματικά… μόνο ότι το αγγελούδι σου δεν ήταν μόνο του.
Είμαι δίπλα σου με την καρδιά μου και την ψυχή μου… είμαστε όλοι συγκλονισμένοι…δεν υπάρχουν λόγια.
Με βαθιά αγάπη και σεβασμό, Χριστίνα Ρέππα, Ρούλα Ρέππα, Ανδρέας Μπιρνερ”.
