Την απουσία πειστικών στοιχείων, που να συνηγορούν στο ότι η φωτιά που ξέσπασε μετά τη σύγκρουση των αμαξοστοιχιών στην τραγωδία των Τεμπών προκλήθηκε από παράνομα εύφλεκτα υλικά, επισημαίνει η πραγματογνωμοσύνη του δρος Paul Jowett, της συμβουλευτικής εταιρείας Burgoynes.
Η εν λόγω ανεξάρτητη έκθεση, όπως αναφέρει το Protothema.gr, εκπονήθηκε μετά από αίτημα των κ.κ. Νίκου και Δημήτρη Πλακιά, οι οποίοι έχασαν τα παιδιά τους στο τραγικό δυστύχημα. Η έκθεση που συμπεριλαμβάνεται στη δικογραφία της υπόθεσης αποφαίνεται στο συμπέρασμα 5.3 ότι: «Δεν έχω διαπιστώσει κανένα πειστικό στοιχείο που να καταδεικνύει ότι η πυρόσφαιρα και οι πυρκαγιές που ακολούθησαν προέκυψαν από τη μεταφορά αδήλωτων εμπορευμάτων. Ωστόσο αυτό το ενδεχόμενο, αν και απίθανο κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς».
Όπως αναφέρεται, η κρατική έκθεση (σ.σ. εννοεί αυτή των δικαστικών πραγματογνωμόνων), που είχε συνταχθεί στις 19 Ιουνίου 2023, «απέδιδε τη φωτιά στη ρήξη των μετασχηματιστών των ατμομηχανών, με συνέπεια την απελευθέρωση εύφλεκτου πετρελαίου PDMS, το οποίο ανεφλέγη δημιουργώντας την εντυπωσιακή πύρινη βολίδα». Αυτή η εκδοχή, σύμφωνα με τον δρα Jowett, είναι απολύτως εύλογη.
«Για να επιβεβαιώσω ότι όντως συμβαίνει αυτό, πραγματοποιήθηκε επί τούτου δοκιμή χρησιμοποιώντας ένα προϊόν πετρέλαιο σιλικόνης το οποίο περιγράφεται ότι έχει σύνθεση «100% πετρέλαιο σιλικόνης πολυδιμεθυλοσιλοξανίου» με ιξώδες 50 mPa.s. Αναμένω αυτό το πετρέλαιο να είναι σχεδόν ισοδύναμο με το προϊόν “Baysilone M 50 EL” με βάση την περιγραφή και το ιξώδες», αναφέρεται ακόμη.
«Αβεβαιότητες και μη λεπτομερή στοιχεία» λόγω δειγματοληψιών 29 ημέρες μετά και χωματουργικών εργασιών
Ωστόσο, για τις δειγματοληψίες του ΓΧΚ στις 29 Μαρτίου, 29 ημέρες μετά το δυστύχημα, ο πραγματογνώμονας σημειώνει ότι «η παρέλευση του εν λόγω διαστήματος, σε συνδυασμό με την αλλοίωση του τόπου του ατυχήματος/των αντικειμένων της δειγματοληψίας, εισάγει αβεβαιότητες ως προς την ερμηνεία των αποτελεσμάτων».
«Δεν έχω λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία απομάκρυνσης του τροχαίου υλικού, όπως, μεταξύ άλλων, για το κατά πόσον τηρήθηκαν διαδικασίες για την πρόληψη της διασταυρούμενης μόλυνσης. Ομοίως, δεν διαθέτω λεπτομερή στοιχεία για τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο σημείο της σύγκρουσης κατά την περίοδο μεταξύ του ατυχήματος και της επίσκεψης δειγματοληψίας. Ωστόσο, έχω ενημερωθεί από τους εντολείς προϊσταμένους μου ότι πραγματοποιήθηκαν κάποιες χωματουργικές εργασίες και τοποθετήθηκε άσφαλτος στο ενδιάμεσο
διάστημα», τονίζει ακόμη.
Ο δρ Jowett, κάτοχος διδακτορικού στη Χημεία Πυρκαγιών και με εμπειρία άνω των 27 ετών σε διεθνείς πραγματογνωμοσύνες σχετικές με πυρκαγιές και εκρήξεις, σημειώνει, σύμφωνα με το δημοσίευμα, πως η εκδοχή περί μεταφοράς άλλων επικίνδυνων ουσιών δεν στηρίζεται σε στοιχεία και μόνο θεωρητικά δεν μπορεί να αποκλειστεί πλήρως.
«Σημειώνω ότι καμία από τις συγκεκριμένες ενώσεις που επονομάζονται δεν έχει κοινές χρήσεις, επομένως είναι απίθανο να υπήρχαν σε οποιουδήποτε είδους χύδην ποσότητες, δηλαδή δεν είναι πιθανό να έχουν προέλθει από τη μεταφορά εμπορευμάτων. Στην περίπτωση του δείγματος 5, ο αναλυτής παρατήρησε ότι το δείγμα περιλάμβανε “προϊόντα μερικής καύσης οργανικών υλικών”. Η ζημιά από την πυρκαγιά στην πρώτη ατμομηχανή της εμπορευματικής αμαξοστοιχίας ήταν λιγότερο σοβαρή από την αντίστοιχη της ατμομηχανής της επιβατικής αμαξοστοιχίας (βλ. επόμενη ενότητα), επομένως δεν θα ήταν περίεργο να υπάρχουν περισσότερα προϊόντα ατελούς καύσης σε δείγματα που ελήφθησαν από την πρώτη και γύρω από αυτήν. Το δείγμα 6 περιεγράφη ως υλικό από υαλοβάμβακα. Στις ρητίνες που χρησιμοποιούνται για τη συγκόλληση υλικών από υαλοβάμβακα περιλαμβάνονται πολυμερικές δομές που έχουν μοριακές μονάδες οι οποίες δεν είναι αισθητά ανόμοιες από τις ενώσεις υψηλότερου μοριακού βάρους που επονομάζονται. Από αυτό προκύπτει ότι οι εν λόγω ενώσεις μπορεί κάλλιστα να είναι προϊόντα ατελούς καύσης των ρητινών από υαλοβάμβακα που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή της ατμομηχανής», προσθέτει σχετικά με το ξυλόλιο και βενζόλιο και συμπληρώνει:
«Όπως υποδεικνύεται στις παρατηρήσεις μου στον Πίνακα 1, αυτές οι ενώσεις υψηλότερου μοριακού βάρους είχαν δομές που θα μπορούσαν να διασπαστούν ώστε να σχηματιστούν ενώσεις μικρότερου μοριακού βάρους, μεταξύ αυτών ξυλόλια. Η εναλλακτική λύση ότι τα ξυλόλια συντήχθηκαν μαζί με άλλα προϊόντα ατελούς καύσης για να σχηματίσουν αυτές τις ενώσεις υψηλότερου μοριακού βάρους δεν είναι εύλογη κατά την άποψή μου».
«Δεν είναι πιθανή η μεταφορά ξυλολίου, το οποίο μπορεί να αποδοθεί στην καύση υλικών»
Στα συμπεράσματά του, ο πραγματογνώμονας, εξετάζοντας το σενάρια να υπήρχε άγνωστη ουσία σε υγρή μορφή, σημειώνει:
«Τέλος, όσον αφορά ένα υγρό, κατά πάσα πιθανότητα θα έπρεπε να είναι κάποια οργανική ένωση ή μείγμα ενώσεων. Αυτές οι ενώσεις ή τα μείγματα έχουν χαρακτηριστικά που συνεπάγονται ότι είναι ανιχνεύσιμα με ανάλυση GCMS. Κατά συνέπεια, εάν υπήρχαν τέτοιες ουσίες, τότε λογικά θα βρίσκονταν στοιχεία για αυτές ή τα υπολείμματά τους (δηλαδή προϊόντα ατελούς καύσης) στα αποτελέσματα της GCMS.
» Με βάση την ανασκόπηση των αποτελεσμάτων των αναλύσεων GCMS που διεξήγαγε το Γ.Χ.Κ., όπως των δεδομένων των TIC και των φασμάτων μάζας, δεν διαπίστωσα κανένα πειστικό στοιχείο που να υποστηρίζει την υπόθεση ότι πηγή του καυσίμου για την πύρινη βολίδα ήταν άλλη υγρή ένωση ή μείγμα.
» Για τους λόγους που συζητήθηκαν προηγουμένως, οι μη σιλοξανικές ενώσεις υψηλότερου μοριακού βάρους δεν είναι πιθανό να συνδέονται με υλικά που μεταφέρονται χύμα, μπορούν όμως κάλλιστα να αποδοθούν σε προϊόντα ατελούς καύσης των ρητινών από υαλοβάμβακα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των ατμομηχανών/βαγονιών. Ομοίως, η ανίχνευση ιχνών ποσοτήτων ξυλολίων μπορεί επίσης να αποδοθεί στην ίδια πηγή».
Διαβάστε ΕΔΩ τη μεταφρασμένη πραγματογνωμοσύνη
Πηγή: protothema.gr
