Η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους της Λιθουανίας είναι καθοριστική για την πορεία και το μέλλον της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Στη Σύνοδο θα εγκριθούν τα νέα επιχειρησιακά σχέδια της Συμμαχίας ενώ ίσως θα κριθεί και εάν η Σουηδια ενταχθεί τώρα στη Συμμαχία .
Η Τουρκία , όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια , θέτει ενστάσεις και στην έγκριση των επιχειρησιακών σχεδίων του ΝΑΤΟ, θέτοντας δύο ζητήματα, που αφορούν τους νέους επιχειρησιακούς χάρτες, τους λεγόμενους περιφερειακούς σχεδιασμούς (regional plans) και αφορούν άμεσα και την Χώρα μας . Ειδικότερα η Τουρκία έχει εγείρει ισχυρές αντιδράσεις στην κατάρτιση των επιχειρησιακών χαρτών της Συμμαχίας, βάζοντας «βέτο» στον τρόπο ονομασίας των Στενών, αλλά και στην αναφορά σε αυτούς της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία η Άγκυρα δεν αποδέχεται.
Ειδικότερα κατά την τουρκική αντίληψη τα Δαρδανέλλια ονομάζονται «στενά Τσανάκαλε», ο Βόσπορος «στενά Ιστανμπούλ», ενώ κρατάει την ονομασία της θάλασσας του Μαρμαρά.
Η Ελλάδα , αλλά και τα αλλά κράτη -μέλη του ΝΑΤΟ μέχρι σήμερα, κατονομάζουν με βάση όλα όσα προβλέπονται από τη Συνθήκη του Μοντρέ (1936), ήτοι Στενά Δαρδανελλίων, Στενά Βοσπόρου και Θάλασσα Μαρμαρά.
Προς άρση του αδιεξόδου οι Αμερικανοί έχουν προτείνει για τα Στενά “διπλή ονομασία” (θυμίζει παλιά μεθοδολογία στο “μακεδονικό”), δηλαδή οι Τούρκοι στα επιχειρησιακα σχεδια του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιούν ονομασίες που επιθυμούν , όπως Turkish Straits, και κάθε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ να μπορεί να χρησιμοποιήσει την ορολογία που υφίσταται στη Σύμβαση του Μοντρέ, που ρυθμίζει το καθεστώς τους και αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένη συνθήκη. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Τουρκία ποτέ δεν έχει κρύψει ότι επιδιώκει την αλλαγή των διεθνών συνθηκών, με τρόπο που θα εξυπηρετεί βέβαια τα εθνικά της συμφέροντα και μόνον .
Είναι πασιφανές ότι, με την αλλαγή της ονομασίας των Στενών, η Τουρκία προβάλλει μια άλλη διεκδίκηση, την οποία εμείς ως Ελλάδα θα πρέπει να δούμε ως προέκταση της “TurkAegean”. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ενδεχομένως να έχει και νομικές επιπτώσεις ή τουλάχιστον να επιτρέψει στην Τουρκία να προχωρήσει σε ερμηνείες που θα καταστρατηγούν το πνεύμα της Συνθήκης του 1936 και να αξιώνει μεγαλύτερο εθνικό έλεγχο επί των Στενών. Μάλιστα φέρνει αυτή την διεκδίκηση τώρα στο τραπέζι ως προϋπόθεση για να πει το ναι στην είσοδο της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ .
Επι πλέον η Τουρκία ήγειρε θέμα και για το πως θα αναφέρεται στους χάρτες της Συμμαχίας η Κυπριακή Δημοκρατία , την οποία δεν αναγνωρίζει . Να τονισθεί ότι η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα στον ΟΗΕ που δεν την αναγνωρίζει μετά την εισβολή και κατοχή του 1974 και επιθυμεί να επιβάλλει την εξαίρεσή της, εμμέσως και σε όλα τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ , δηλαδή επιχειρει η Κυπριακή Δημοκρατία να πάψει να υπάρχει ως οντότητα και να περιγράφονται οι περιοχές αρμοδιότητας/ασκήσεων κλπ του ΝΑΤΟ με στίγματα, χωρίς ονόματα , παραβιάζοντας όλο το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΣΑ/ΟΗΕ. Η μετατροπή της Κύπρου σε συντεταγμένες στα επιχειρησιακά σχέδια του ΝΑΤΟ ανοίγει τον «ασκό του Αιόλου» για περιοχές της Ελλάδας, όπως η Λήμνος και για αυτό πλέον η άμεση αντίδραση της Χώρας μας είναι μονόδρομος . Η Κύπρος δεν είναι γεωτεμάχιο για να έχει συντεταγμένες. Είναι Χώρα, όχι χώρος. Η Κύπρος είναι Κράτος, μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ , της οποίας το βόρειο τμήμα είναι υπό παράνομη Τουρκική κατοχή.
Το τραγικό όμως είναι ότι αντί αυτή η συμπεριφορά , αυτές οι απαιτήσεις της Τουρκίας να είναι εξ ορισμού κολάσιμη από τους Συμμάχους, το ΝΑΤΟ και ειδικότερα οι αμερικανοί επιχειρούν να επιβάλουν συμβιβαστική πρόταση , που είναι εμφανώς σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και προβλέπει την αποδοχή των τουρκικών ενστάσεων , δηλαδή απαλοιφή των βασικών ονομασιών στους χάρτες προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να μην υπάρχει η ανάγκη αναφοράς της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά αυτή να περιγράφεται με συντεταγμένες.
Εδώ θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι αποφάσεις στο ΝΑΤΟ λαμβάνονται με το περίφημο…Consensus (συναίνεση) , δηλαδή δεν υφίσταται η αρχή της άμεσης αρνησικυρίας (Veto) έστω και αν στο τέλος ουσιαστικά αυτό γίνεται.
Αυτό σημαίνει ότι όλοι συμφωνούν ή τουλάχιστον δεν υπάρχει κάποιος που διαφωνεί. Σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν “σπάσει” την λεγόμενη σιωπηρά διαδικασία σημαίνει ότι στην καλύτερη περίπτωση δεν …διαφωνεί για τις παράλογες και εθνικά επικίνδυνες νέες επιδιώξεις της Τουρκίας .
Είναι γνωστό ότι για χρόνια έχουν δοθεί σκληρές μάχες από τις ελληνικές αντιπροσωπείες τόσο στα πλαίσιο του ΝΑΤΟ ,οσο και στα διαφορά διεθνή φόρουμ , για να μην περάσει καμία αλλαγή ονομασίας των Στενών και φαίνεται ότι η Τουρκία και με δική μας συναίνεση τώρα το κατορθώνει έστω και με διπλη ονομασία . Είναι φανερο ότι το ξήλωμα των Συνθηκών της Λωζανης και του Μοντρε έχει αρχίσει με τις προτάσεις των ΗΠΑ (για διπλή ονομασία) για να εξευμενισει την Τουρκία ,που θέλει επιτακτικά να αλλάξει τις συνθήκες στα σημεία που την συμφέρουν . Επιχειρουν σήμερα οι Τούρκοι , μέσα από το ανατολίτικο παζάρι που βρίσκεται σε εξέλιξη με τις ΗΠΑ,τα Στενά (Straights) να χάσουν στην ουσία πλήρως τον διεθνή τους χαρακτήρα και να γίνουν “Turkish Straights”, να αναγνωρισθούν ως τέτοια διεθνώς .
Από την ελληνική πλευρά προς άρση του αδιεξόδου είχε προταθεί ο όρος «maritime choke points» (όρος που αποδίδει στενά θαλάσσια περάσματα όπου μπορεί να προκύψει συμφόρηση), που πάντως απορρίφθηκε από την Αγκυρα.
Κανείς δεν διαφωνεί ότι καλό είναι να υπάρχουν συμβιβασμοί, αρκεί να είναι όμως λογικοί και να μη στρέφονται φανερα εναντίον των νομίμων συμφερόντων άλλων κρατών μελών.
Ομως είναι δυνατόν η Χώρα μας να αποδεχθεί, μειωμένο διεθνές στάτους της Κύπρου , επειδή οι σύμμαχοί της αποφάσισαν για μια ακόμα φορά να προκρίνουν ως μέθοδο τον κατευνασμό της Τουρκίας; Είναι υπερβολική η ανησυχία ότι και οι δυο “συμβιβαστικές” ρυθμίσεις, για τα Στενά και την Κύπρο, θα αποτελέσουν ένα επικίνδυνο προηγούμενο που θα το βρει ξανά μπροστά της η ελληνική διπλωματία ; Και βέβαια η απάντηση είναι ΟΧΙ!!!!!!!
Για αυτό είναι ευκαιρία η Χώρα μας επιτέλους να εκφράσει έντονες αντιρρήσεις , να θεσει ΒΕΤΟ στις παρανομες νέες προκλήσεις-διεκδικήσεις της Τουρκιας και όχι να λέμε εναλλακτικές προτάσεις, τύπου «maritime choke points», με κενές περιεχομένου , οι οποίες ξηλώνουν σιγά σιγά τις ισχυρές Διεθνείς Συνθήκες , οι οποίες συμφωνήθηκαν με αίμα για την αποκατάσταση των αποτελεσμάτων του πολέμου , πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η ύπαρξη και επιβίωση της χώρας μας.
Οφείλουν να γνωρίζουν οι έχοντες την ευθύνη διακυβερνήσεως της Χώρας μας ότι κάθε μία υποχώρηση στις προβλέψεις των Συνθηκών και των αποφάσεων του ΣΑ/ΟΗΕ, θα αδυνατίζει τις θέσεις μας και θα φέρνει και άλλες πολλές υποχωρήσεις στην συνέχεια…
Γράφει ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΙΑΖΙΑΣ
