Το 2003, μια γυναίκα που εργαζόταν σε ένα σούπερ μάρκετ στην Ανδαλουσία της Ισπανίας δέχθηκε επίθεση από έναν πελάτη. Μετά το τραυματικό περιστατικό, διαγνώστηκε με διαταραχή μετατραυματικού στρες και απώλεια της ικανότητάς της να μιλάει. Αφού εξέτασε την υπόθεσή της, η κοινωνική ασφάλιση χορήγησε στη γυναίκα σύνταξη μόνιμης αναπηρίας, αλλά επειδή επρόκειτο για περιστατικό που σχετιζόταν με την εργασία, η ασφαλιστική εταιρεία κρίθηκε υπεύθυνη για το κόστος. Χρόνια αργότερα, σύμφωνα με την κανονική διαδικασία, η ασφαλιστική εταιρεία επανεξέτασε την υπόθεσή της και διαπίστωσε κάποιες παρατυπίες, οι οποίες προκάλεσαν περαιτέρω έρευνα. Πριν από μερικά χρόνια, προσέλαβε έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, ο οποίος ανακάλυψε ότι η γυναίκα μιλούσε κανονικά, αλλά συνέχιζε να εισπράττει τις πληρωμές αναπηρίας της.
Το 2019, δεκαέξι χρόνια μετά το περιστατικό που προκάλεσε τη διαταραχή της ομιλίας της γυναίκας, η ασφαλιστική εταιρεία που ήταν υπεύθυνη για την καταβολή των παροχών αναπηρίας της άρχισε να εξετάζει τα ιατρικά της αρχεία και παρατήρησε ότι κανένας από τους ειδικούς που είχε επισκεφθεί από το 2009 (ένας οφθαλμίατρος, ένας ορθοπεδικός και ένας δερματολόγος) δεν είχε καταγράψει την αδυναμία της να μιλάει στις εκθέσεις τους. Αυτό θεωρήθηκε ασυνήθιστο, οπότε έβαλαν μια ομάδα γιατρών να επανεκτιμήσει την κατάσταση της γυναίκας και τουλάχιστον ένας ψυχίατρος ανέφερε πιθανά σημάδια απάτης.
Οι υποψίες ενός ιατρικού εμπειρογνώμονα δεν ήταν αρκετές για να ανοίξει μια υπόθεση εναντίον της γυναίκας, οπότε η ασφαλιστική εταιρεία προσέλαβε έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ για να ακολουθήσει τη γυναίκα και να συγκεντρώσει περισσότερα στοιχεία. Μετά από μερικές εβδομάδες, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ ανέφερε ότι «η μουγκή γυναίκα μιλάει κανονικά στο δρόμο, συνομιλεί με άλλες μητέρες έξω από τις πύλες του σχολείου, χρησιμοποιεί το κινητό της τηλέφωνο χωρίς προβλήματα και παρακολουθεί μαθήματα Zumba».
Για να αποδείξει χωρίς την παραμικρή αμφιβολία ότι η γυναίκα μπορούσε να μιλήσει, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ την πλησίασε μια μέρα στο δρόμο και της ζήτησε οδηγίες για το πώς να φτάσει σε ένα τοπικό πολυκατάστημα. Εκείνη έπεσε κατευθείαν στην παγίδα του, εξηγώντας εύγλωττα σε τέλεια αρθρωμένα ισπανικά πώς να φτάσει στο κατάστημα, χωρίς να γνωρίζει ότι την κατέγραφαν. Με αυτό το τελευταίο αποδεικτικό στοιχείο, η ασφαλιστική εταιρεία κινήθηκε νομικά για να αποδείξει ότι δεν ήταν πλέον υπεύθυνη για την παροχή παροχών αναπηρίας.
Τον Ιανουάριο, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ανδαλουσίας (TSJA) αποφάνθηκε υπέρ της ασφαλιστικής εταιρείας, υποστηρίζοντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο ήταν έγκυρα και ότι δεν χρειαζόταν πλέον να καταβάλει στη γυναίκα επιδόματα αναπηρίας. Απέρριψε επίσης την προσφυγή της γυναίκας να απορριφθεί από το δικαστήριο η καταγραφή του ντετέκτιβ, επειδή αποτελούσε «σαφή παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων της» .
Μετά την ετυμηγορία του Ιανουαρίου, άνοιξε νέα υπόθεση εναντίον της γυναίκας για να καθοριστεί το πρόστιμο που θα πρέπει να πληρώσει για παράνομη είσπραξη παροχών για μια ανύπαρκτη πάθηση. Η ασφαλιστική εταιρεία πιθανότατα θα μηνύσει επίσης τη γυναίκα για να διεκδικήσει τις παροχές που κατέβαλε επί 16 χρόνια.
Πηγή: gazzetta.gr
