Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε τους τίτλους τέλους στην ιστορική διάσπαση-διάλυση του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, έκοψε τον ομφάλιο λώρο από το «νέο» κόμμα Κασσελάκη και του άφησε προίκα την τοξικότητα της περιόδου 2014-2019 στα πρόσωπα των Πολάκη και Παππά.
Η απουσία του Αλέξη Τσίπρα από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ σχολιάστηκε αρνητικά ακόμη και από τους άλλοτε ένθερμους υποστηρικτές του, όμως από το περιβάλλον του και από τους εναπομείναντες και πιστούς «προεδρικούς» η προτροπή προς τους επίγονους της παρακαταθήκης του είναι να σκεφτούν «γιατί δεν θέλησε να έρθει στο Συνέδριο αυτό».
Τα όσα ίσως να ήθελε να πει ο Αλέξης Τσίπρας για την τρέχουσα κατάσταση στο κόμμα του οποίου ηγήθηκε επι 15 χρόνια τα είπε για εκείνον η παλιά του γειτόνισσα στους Αμπελόκηπους, η δημοσιογράφος της εφημερίδας Ξένια Κουναλάκη προλογίζοντάς τον στο συνέδριο για τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης.
«Χαίρομαι που είστε σε αυτό το Συνέδριο της Καθημερινής, στο σωστό Συνέδριο και έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης και όχι για τους τελευταίους πέντε μήνες. Το σκεφτόμουν σήμερα το πρωί και λέω είναι σαν να έχεις το Μέσι μπροστά σου και να του κάνεις συνέντευξη για την ομάδα του Μαϊάμι, είναι λίγο φαιδρό».
Σε αυτή την εισαγωγή στη συζήτησή τους ο κ. Τσίπρας δεν άλλαξε ούτε κόμμα. Μόνο το ότι δεν περίμενε να τον παραλληλίσει η δημοσιογράφος με τον Μέσι σχολίασε, για να προσθέσει ότι η πρόσκληση για την παρουσία του στο αμφιθέατρο του Συνεδρίου είχε κλειστεί προτού ακόμη σκεφτεί να παραιτηθεί από το τιμόνι της Κουμουνδούρου.
Ακολούθησε μια συζήτηση-ποταμός, στην οποία για πρώτη φορά ο κ. Τσίπρας έκανε έναν συνολικό απολογισμό της «πρώτης φοράς Αριστεράς», αναγνώρισε λάθη και αστοχίες στην 4ετή διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ χαρακτήρισε τις παρεμβάσεις στη Novartis και στις τηλεοπτικές άδειες «ατυχείς».
Εμφανιζόμενος πιο ώριμος και απελευθερωμένος από την τρέχουσα πολιτική, ο πρώην πρωθυπουργός παραδέχτηκε τα λάθη «την υπόθεση της Novartis και στην υπόθεση της αδειοδότησης των τηλεοπτικών αδειών «φωτογραφίζοντας» τον αρμόδιο τότε Υπουργό, Νίκο Παππά, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, χωρίς η αναφορά του πρώην Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση Novartis να εξαιρεί τον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης, Δημήτρη Παπαγγελόπουλο.
Ο Αλέξης Τσίπρας με την δημοσιογράφο Σοφία Κουναλάκη
Τοξική βεντέτα
Αυτός που σήκωσε το γάντι δεν ήταν άλλος από τον Παύλο Πολάκη που ίσως και να θέλησε να πάρει το λόγο αντί του κ. Κασσελάκη.
«ΛΑΘΟΣ, σύντροφε Αλέξη Τσίπρα! Ατυχές ήταν πως δεν ήρθες στο συνέδριο να τα πεις αυτά αλλά πήγες στο συνέδριο της Καθημερινής;» έγραψε στον τοίχο του στο facebook ο Παύλος Πολάκης για να υπερασπιστεί ό,τι απομένει ως αντισυστημική παρακαταθήκη στο ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη.
Πολλοί είναι σήμερα αυτοί που ένα χρόνο ακριβώς μετά την παρ’ ολίγο διαγραφή του αψύ Σφακιανού μετανιώνουν οικτρά γιατί εισηγούνταν προσωπικά στον κ. Τσίπρα να μη σβήσει το άλλο πρόσωπο του Ιανού όπως τον κατηγορούσαν οι σφοδροί πολέμιοί του για το ρόλο του κ. Πολάκη δίπλα του.
Και ένα χρόνο μετά ο κ. Πολάκης παρά το ότι τότε στοίχισε στο ΣΥΡΙΖΑ τρεις μονάδες στις τότε δημοσκοπήσεις από τη παραμονή του στο κόμμα επανήλθε με εκείνη την περίφημη ανάρτησή του δηλώνοντας δικαιωμένος.
Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για ατυχείς χειρισμούς στις τηλεοπτικές άδειες και στο σκάνδαλο της Novartis οι οποίοι όμως θόλωσαν το σκοπό και στις δυο περιπτώσεις. Οι χειρισμοί αφορούν βέβαια σε συγκεκριμένα πρόσωπα και αυτά τα πρόσωπα τώρα ο κ. Τσίπρας δεν θέλει πλέον να τα κουβαλά στην πλάτη του.
Όλα αυτά δεν είναι παρά η αποκρυστάλλωση των όσων συνέβησαν στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ με τους Πολάκη και Παππά να στέκονται απέναντι στην πρόταση Τσίπρα για προσφυγή στα μέλη σηκώνοντας το γάντι που πέταξε ο κ. Κασσελάκης.
Το συναγερμό σοβαρότητας που θέλησε να σημάνει ως πρώην πρόεδρος τα δυο στελέχη τον αγνόησαν ίσως περισσότερο και από τον ίδιο τον κ. Κασσελάκη.
Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι που εν μέσω εκφυλισμού του χαρακτήρα και της ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν πίσω από την αναδίπλωση της ηγετικής ομάδας από την προσφυγή στα μέλη το φόβο μη τυχόν και συνέβαινε ένα δεύτερο ατύχημα… όπως αυτό του Σεπτεμβρίου.
Αυτοκριτική
Η αυτοκριτική Τσίπρα στο Συνέδριο της Καθημερινής και μάλιστα εκτός έδρας έφερε μεγάλη νευρικότητα στην Κουμουνδούρου.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης ως το πρόσωπο το οποίο στοχοποιεί συστηματικά και ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για να τραβήξει διαχωριστικές γραμμές από τον κ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ ήταν εκείνος που υπενθύμισε στον ορκισμένο εχθρό του ότι αν δεν υπήρχε ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα τον ήξερε κανείς ούτε και θα είχε εκλεγεί καν βουλευτής.
Αντίστροφα την υπόμνηση αυτή την κάνει καθημερινά στον εαυτό του ο Νίκος Παππάς. Στο γραφείο του στην Κουμουνδούρου τα κάδρα με τις γελοιογραφίες του Πάνου Ζάχαρη είναι πάντα κρεμασμένα στον τοίχο.
Η φράση του Απόστολου Κατσιφάρα «αν δεν υπήρχε ο Ανδρέας Παπαπνδρέου, δεν θα ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας» είναι ίσως πιο επίκαιρη από ποτέ.
Ο Νίκος Παππάς, ο άλλοτε στενός συνεργάτης του κ. Τσίπρας και συνδιαμορφωτής της στρατηγικής του πρώην πρωθυπουργού, για την ώρα δεν σχολιάζει δημόσια.
Σε συνομιλητές του πάντως ειδικά τώρα λέει ότι μπροστά είναι οι ευρωεκλογές αλλά και οι επόμενες μάχες, δίνοντας εμμέσως λευκή επιταγή στον νέο πρόεδρο.
Αποδρομή και νευρικότητα
Σε κάθε περίπτωση η πρώτη δημόσια εμφάνιση του κ. Τσίπρα και η σκληρή σε σημείο αυτομαστιγώματος αυτοκριτική του έχει προκαλέσει μια νέα κρίση ταυτότητας σε πρόσωπα που αποτέλεσαν προσωπικές επιλογές του.
Χαρακτηριστική η ανάρτηση της κας Ακρίτα που τοποθετήθηκε στη δεύτερη εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας από τον κ. Τσίπρα που σχολιάζει με ειρωνικό τόνο ξεχνώντας ότι και εκείνοι τότε είχε σχολιάσει αρνητικά τις κάλπες που στήθηκαν για τα δέκα πολιτικά πρόσωπα στην υπόθεση Novartis.
Ακόμη πιο ενδεικτική της αποδρομής που βρίσκονται τώρα πρόσωπα που είχαν και οργανική σχέση με την Κουμουνδούρου όπως ο στιχουργός Νίκος Μωραΐτης ο οποίος πλέον δηλώνει πολιτικά ορφανός από ηγέτη.
Μετάλλαξη
Τα όσα συντελούνται στο ΣΥΡΙΖΑ μετά από δυο διαδοχικές παρεμβάσεις του δεν είναι τίποτα περισσότερο από την μετάλλαξη που υφίσταται ο ΣΥΡΙΖΑ με γεωμετρική πρόοδο.
Όταν ακόμη και η ιστορική Αυγή στο πρωτοσέλιδό της δίπλα στη φωτογραφία του κ. Κασσελάκη και στην αναφορά σε οργανωτική ανασυγκρότηση βάζει τη λέξη μετάλλαξη, τότε κάθε άλλη συζήτηση ίσως και να περισσεύει για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πλέον κάποια σχέση με το κόμμα που παρέδωσε ο Αλέξης Τσίπρας στο νέο κύμα.
Όλα αυτά έχουν σταθμιστεί και έχουν μετρηθεί εδώ και αρκετό καιρό από τον κ. Τσίπρα πριν ακόμη κάνει την παρέμβασή του στο «σωστό» ή στο «λάθος» Συνέδριο της Καθημερινής.
Ακόμη και η παρέμβασή του στο Συνέδριο είχε προηγουμένως μετρηθεί σε επίπεδο κοινωνίας και στον αντίκτυπο που έχει ή δεν έχει ο ΣΥΡΙΖΑ και η νέα του ηγεσία στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του.
Ο Στέφανος Κασσελάκης μετά το Συνέδριο επιχειρεί να δώσει την εικόνα του παντοδύναμου ηγέτη που η βάση κραυγάζει «κάτω τα χέρια από τον Κασσελάκη».
Στην τελευταία του συνέντευξη φρόντισε πρώτος να κλείσει τον κύκλο της περιόδου της ακμής του Αλέξη Τσίπρα την πενταετία ’14-’19.
Και μπορεί όντως ο κύκλος αυτός να έχει κλείσει όπως είπε ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο ο πρώην πρόεδρος του θυμίζει τώρα ότι από εκείνη την περίοδο κρατά ό,τι εκείνος τώρα θέλει να πετάξει από πάνω του, τους Παππά και Πολάκη και ό,τι αυτοί εξακολουθούν να υπερασπίζονται ως κατακτήσεις της πρώτης φορά Αριστεράς.
