Η Γαλλία όπως ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον πρόεδρο Μακρόν προτίθεται να αναγνωρίσει το Κράτος της Παλαιστίνης τον Σεπτέμβριο.
Οι αραβικές χώρες συναινούν, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αντιδρούν.
Ποιες συγκεκριμένες αλλαγές θα επιφέρει μια τέτοια απόφαση;
Καταρχάς, ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη τον επόμενο Σεπτέμβριο η Γαλλία θα αναγνωρίσει το Κράτος της Παλαιστίνης τον Σεπτέμβριο. Μαζί με 147 άλλες χώρες. Αυτό το βήμα δεν είναι απλώς συμβολικό. Αποτελεί μια ανακοίνωση που εξέπληξε τους πάντες.
«Η επείγουσα ανάγκη είναι να εφαρμοστεί η μόνη βιώσιμη λύση για την ικανοποίηση των νόμιμων προσδοκιών του παλαιστινιακού λαού, να τερματιστεί η τρομοκρατία και η βία σε όλες τις μορφές της και να επιτραπεί στο Ισραήλ και σε όλες τις χώρες της περιοχής να ζήσουν με ειρήνη και ασφάλεια», έγραψε σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς. Η απόφαση επικρίθηκε από το Ισραήλ, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να την καταδικάζει ως «ενθάρρυνση της τρομοκρατίας» .
Αλλά, όπως αναφέρει η γαλλική Le Parisien, η ανακοίνωση του Εμανουέλ Μακρόν δεν προκύπτει από το πουθενά. Συνεπάγεται από τις προηγούμενες θέσεις της Γαλλίας στο θέμα, με το Παρίσι να τάσσεται υπέρ μιας λύσης δύο κρατών.
Η Παλαιστίνη αναγνωρίζεται από 147 χώρες παγκοσμίως
Μέχρι σήμερα, 147 χώρες έχουν αναγνωρίσει το παλαιστινιακό κράτος. Τον περασμένο Μάιο, η Ιρλανδία, η Νορβηγία και η Ισπανία προστέθηκαν στις δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες που αναγνωρίζουν την Παλαιστίνη , ακολουθούμενες από τη Σλοβενία τον Ιούνιο του 2024. Η Γαλλία γίνεται η πρώτη χώρα-μέλος της G7 που κάνει μια τέτοια ανακοίνωση.
Τι θα αλλάξει όμως στην πραγματικότητα; «Από καθαρά νομικής άποψης, η αναγνώριση έχει μόνο δηλωτική αξία», εξηγεί σε εκπομπή του France Culture η Insaf Rezagui, διδάκτωρ δημοσίου διεθνούς δικαίου και αναπληρώτρια ερευνήτρια στο Κέντρο Θουκυδίδη (Πανεπιστήμιο Paris-Panthéon-Assas) και στο Γαλλικό Ινστιτούτο για την Εγγύς Ανατολή στην Ιερουσαλήμ . Επισημαίνει επίσης ότι η Σύμβαση του Μοντεβιδέο του 1933 είναι αυτή που ορίζει τι είναι ένα κράτος.
Σύμφωνα με την ειδικό επί του θέματος, τέσσερα κριτήρια είναι απαραίτητα για την αναγνώριση ενός Κράτους: πρώτον, πρέπει να υπάρχει κυβέρνηση, έπειτα έδαφος και πληθυσμός και τέλος «η ικανότητα σύναψης σχέσεων με τη διεθνή κοινωνία».
Μια τέτοια απόφαση θα επέτρεπε επίσης στην Παλαιστίνη να ανοίξει πρεσβεία στη Γαλλία. «Για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα αυτής της οντότητας να γίνει κυρίαρχο κράτος»
Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ 181 και 194
Ο Bertrand Badie, ομότιμος καθηγητής στο Sciences Po, αναφέρει στην L’Opinion ότι «ψηφίσματα» υιοθετήθηκαν από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1947. «Σκέφτομαι τα ψηφίσματα 181 και 194, τα οποία προέβλεπαν τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους», εξηγεί. Επισημαίνει επίσης ότι η διαμόρφωση του παλαιστινιακού κράτους «παρόλα αυτά καθορίστηκε από το διεθνές δίκαιο».
O Badie επιμένει ότι «η αναγνώριση είναι δεσμευτική» για τις χώρες που την χορηγούν, ακόμη και αν η αναγνώριση δεν είναι διεθνής. «Μόλις αναγνωριστεί το παλαιστινιακό κράτος, όσοι το έχουν αναγνωρίσει θα πρέπει να υπερασπιστούν τα δικαιώματα αυτής της οντότητας να γίνει κυρίαρχο κράτος», συνεχίζει.
«Δεν πρόκειται απλώς για ένα συμβολικό ζήτημα ή για ένα ζήτημα πολιτικής τοποθέτησης, αλλά για ένα διπλωματικό εργαλείο που εξυπηρετεί τη λύση των δύο κρατών (με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη ) να ζουν δίπλα-δίπλα, με ειρήνη και ασφάλεια», εξήγησε το Υπουργείο Εξωτερικών τον Μάιο του 2024 .
Με άλλα λόγια: «Αν δεν αναγνωρίσουμε ένα από τα δύο κράτη, δεν μπορεί να υπάρξει λύση δύο κρατών», εξήγησε ο Γιόχαν Σούφι, δικηγόρος και πρώην επικεφαλής του νομικού γραφείου της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες στη Γάζα. Το Ισραήλ απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την προοπτική.
