Η Εθνική μας ομάδα δίνει το μεγαλύτερο παιχνίδι της την τελευταία 15ετία και άπαντες ανυπομονούν για τη μάχη εναντίον της Τουρκίας που θα αναδείξει τον φιναλίστ του φετινού Eurobasket, που θα ισοδυναμεί φυσικά με σίγουρο μετάλλιο στο στήθος, κάτι που λείπει από την ελληνική καλαθοσφαίριση από τον Σεπτέμβριο του 2009.
Η ανομβρία οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, πότε εσωτερικούς, πότε αγωνιστικούς, όμως πλέον οι διεθνείς μας έχουν δύο τεράστιες ευκαιρίες μπροστά τους για διάκριση και δε θα τις αφήσουν τόσο εύκολα να πέσουν στα σκουπίδια.
Οι χαμένες ευκαιρίες του Γιάννη
Η Εθνική στις τελευταίες διοργανώσεις είχε τη θέληση, είχε το στόχο, όμως πολλές φορές της έλειπε το μεγάλο ρόστερ, άλλες φορές έπεφτε πάνω σε μεγαθήρια στην «καταραμένη» 8αδα και αποκλειόταν.
Υπάρχει γενική παραδοχή, ότι θα είναι μεγάλο κρίμα να διαθέτεις, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, ίσως τον καλύτερο παίκτη του κόσμου στη σύνθεσή σου και να μην έχεις καταφέρει μία διάκριση.
Ο Γιάννης ξεκίνησε να παίζει στην Εθνική το 2014, στα 20 του, στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας, εκεί η τρικλοποδιά ήρθε από τους Σέρβους στους «16».
Την επόμενη σεζόν ήταν οι Ισπανοί που απέκλεισαν την Εθνική στους «8» του Eurobasket 2015, το 17′ έλειψε λόγω του χειρουργείου που έκανε στο γόνατο και το 19′ στο Παγκόσμιο αποκλείστηκε στη φάση των «16».
Το τουρνουά ορόσημο για τον Γιάννη ήρθε το 2022, όντας πλέον πρωταθλητής NBA με τους Μπακς, στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του, ένιωθε ότι είχε έρθει η ώρα του για ένα μετάλλιο.
Ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με διαφορά από τον δεύτερο και όλα έδειχναν διάκριση για την Εθνική ομάδα, μέχρι που έφτασε η ώρα για τον «καταραμένο» προημιτελικό.
Εκεί, η Γερμανία του Σρέντερ και του Βάγκνερ διέλυσε την ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη με φοβερό ποσοστό στα τρίποντα και έριξε στη θάλασσα τα όνειρα του Γιάννη για ένα μετάλλιο.
Στη φετινή διοργάνωση, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο εμφανίζεται πιο αποφασισμένος από ποτέ, με μάτια που γυαλίζουν γιατί καθρεπτίζουν το «ασημικό» που ζητάει εδώ και μία δεκαετία ο «Greek Freak».
Αν το 2022 ήταν στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του, τώρα μοιάζει με μοναχό Σαολίν που βλέπει μόνο το στόχο μπροστά του και ότι εμπόδιο συναντά είναι απλά μία παρένθεση.
Αποκορύφωμα αυτού, το αντιαθλητικό μαρκάρισμα του Βαλαντσιούνας στο λαιμό του, στον προημιτελικό με την Λιθουανία, εκεί όπου ούτε καν σηκώθηκε να κοιτάξει τον θηριώδη Λιθουανό σέντερ, πήγε απλά ψύχραιμος να εκτελέσει τις βολές του. Η στοχοπροσήλωση στο απόγειό της.
Ο Γιάννης είναι πλέον ο τελευταίος των μεγάλων NBAers που απέμειναν στο τουρνουά, είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος της παλιάς γενιάς των μεγάλων παικτών, την οποία έρχεται πλέον να καβαλήσει ο Αλπερέν Σενγκούν, ο Φραντζ Βάγκνερ και ο Λάουρι Μάρκανεν, αντίπαλοι στα ημιτελικά.
Ο Γιάννης θα το κάνει και για τον Λούκα και για τον Νίκολα, που αποχαιρέτησαν πιο νωρίς το τουρνουά, αλλά φυσικά για την Ελλάδα και τον εαυτό του.
Το «last dance» Σλούκα και Παπανικολάου
Πέραν του Γιάννη δύο αθλητές που έχουν φάει με το κουτάλι τις διοργανώσεις με την Εθνική Ελλάδας και φυσικά τις αποτυχίες της, είναι ο Κώστας Σλούκας και ο Κώστας Παπανικολαόυ.
Οι δύο τους ανήκουν στη χρυσή γενιά των 90αριδων που σάρωσε τα μετάλλια στις ηλικιακές κατηγορίες και ήταν η ελπίδα του ελληνικού μπάσκετ.
Μπόγρης, Μάντζαρης, Παππάς, Σαρικόπουλος, Κασελάκης και Γιάνκοβιτς συμπλήρωναν αυτή την φοβερή γενιά που τελικά έμεινε μόνο στις επιτυχίες των μικρότερων κατηγοριών.
Σλούκας και Παπανικολάου είναι οι τελευταίοι εκπρόσωποί της και, όπως όλα δείχνουν, αγωνίζονται για τελευταία φορά με την Εθνική ομάδα. Αμφότεροι στα 35 τους ξέρουν ότι είναι η τελευταία μεγάλη τους ευκαιρία για μία μεγάλη διάκριση με το εθνόσημο.
Οι δύο τους είναι ηγέτες εντός και εκτός παρκέ. Ο Σλούκας από τη μία δήλωσε ότι ακόμα και αν έχει παίξει δεκάδες μεγάλους αγώνες σε συλλογικό επίπεδο, το ματς με την Τουρκιά για τα ημιτελικά του Eurobasket αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του, όπως ο ίδιος ανέφερε νιώθει πρωτάρης, παρόλα αυτά έχει την εμπειρία να το διαχειριστεί.
Από την άλλη ο Παπανικολάου, εμφανίστηκε συγκινημένος μετά την μεγάλη πρόκριση επί της Λιθουανίας, ενώ δήλωσε ευλογημένος που βρίσκεται σε αυτή τη θέση.
Παπανικολαόυ και Σλούκας ξεκίνησαν μαζί στην Εθνική από το Eurobasket 2011, με τον Παπανικολάου να είναι στην προεπιλογή και το 2009. Το 11′ πήραν την 6η θέση, για να ακολουθήσουν δύο αποκλεισμοί στους «16», το 13′ και το 14′, ενώ το 15′ και το 17′ τα όνειρα σταμάτησαν στους «8».
Ο αρχηγός του Ολυμπιακού δεν έχει χάσει καμία διοργάνωση με την Εθνική ομάδα από το 2011 και μετά, από την άλλη ο Σλούκας έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2023 και τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2024. 12 στα 12 για την «Παπ», 10 στα 12 για τον «Σλούκι Λουκ».
Το 2022 ήταν και αυτοί μέρος της πικρής ήττας με τους Γερμανούς στους «8» και πλέον είναι έτοιμοι να πάρουν την εκδίκησή τους, πρώτα από όλα για τους εαυτούς τους και κατά δεύτερον για τη χρυσή γενιά τους. Όπως είπε και ο Σλούκας, τα δύο παιδιά θα αφήσουν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
