Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει περισσότερα από δεκατρία χρόνια από εκείνο το τραγικό ατύχημα στις πλαγιές του Μεριμπέλ, ο κόσμος της Φόρμουλα 1 δεν έχει σταματήσει ποτέ να ενδιαφέρεται για τον Μίκαελ Σουμάχερ.
Ο πρώην οδηγός αγώνων Ρικάρντο Πατρέζε, έσπασε τη σιωπή του προσφέροντας μια μαρτυρία για τον Γερμανό πρωταθλητή που συνδυάζει ρεαλισμό και βαθιά στοργή για τον φίλο του. Πριν λίγες μέρες, σε συνέντευξη του, ο teammate του «Κάιζερ» το 1992 με την ομάδα της Benetton αποκάλυψε ότι ο πρώην νούμερο ένα του πρωταθλήματος δεν είναι πλέον κλινήρης, αλλά μπορεί πλέον να κάθεται όρθιος.
Ωστόσο, ο Πατρέζε είναι επιφυλακτικός σχετικά με τις φήμες για τις σωματικές βελτιώσεις του Σουμάχερ, τονίζοντας ότι οι πληροφορίες που έχει στην κατοχή του χρονολογούνται από παλιά. «Έχω την αίσθηση ότι η κατάσταση είναι έτσι εδώ και μερικά χρόνια», εξηγεί ο πρώην οδηγός. «Γνωρίζω ότι υπήρξαν θετικές εξελίξεις πριν από περίπου έξι χρόνια, όταν ήταν εκτός κινδύνου, αλλά από τότε, απ’ όσο γνωρίζω, η κατάσταση παρέμεινε σταθερή».
«Είναι στον δικό του κόσμο», παραδέχεται με πικρία ο Πατρέζε. «Αναγνωρίζει τους ανθρώπους γύρω του, τα οικεία πρόσωπα, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρει ότι είναι επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής» συμπληρώνει, σκιαγραφώντας το πορτρέτο ενός ανθρώπου περιτριγυρισμένου από αγάπη αλλά αποκομμένου από τον θρύλο που ο ίδιος έχει χτίσει.
Ο Πατρέζε αφηγείται επίσης την προσπάθειά του, που έκανε αμέσως μετά το ατύχημα, να προσφέρει συγκεκριμένη υποστήριξη. «Ρώτησα την Κορίνα αν μπορούσα να πάω να τον επισκεφτώ, ίσως για να προσπαθήσω να του μιλήσω, για να δω αν η παρουσία μου θα μπορούσε να τον «ξυπνήσει». Εκείνη απάντησε: «Μην ανησυχείς, Ρικάρντο».
Μια ευγενική άρνηση που ο Πατρέζε κατάλαβε και σεβάστηκε, αναγνωρίζοντας τη σιδερένια θέληση της οικογένειας να προστατεύσει τον Μίκαελ από τα αδιάκριτα βλέμματα. «Κατάλαβα ότι δεν ήθελαν κανέναν κοντά τους, εκτός από πολύ λίγους έμπιστους ανθρώπους όπως ο Ζαν Τοντ και ο Λούκα Μπαντοέρ», εξηγεί. «Ο Μίκαελ ζει τώρα χάρη στην υποστήριξη της οικογένειάς του. Σε μια τέτοια κατάσταση, το να έχεις ανθρώπους που σε αγαπούν και θέλουν να σε φροντίσουν είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός».
«Από τις πρώτες δοκιμές στο Σίλβερστοουν, ήξερα ότι ήταν ξεχωριστός», θυμάται ο Πατρέζε. «Κοίταξα την τηλεμετρία: ήταν άψογος στην στροφή Bridge. Ήταν ένα σοκ για μένα. Έτρεχε δύο δευτερόλεπτα πιο γρήγορα από όλους τους άλλους, συμπεριλαμβανομένου και εμού, και το έκανε με αφοπλιστική ευκολία». Ο δεσμός μεταξύ των δύο πιλότων, ενισχύθηκε τα επόμενα χρόνια χάρη στο κοινό τους πάθος για το ποδόσφαιρο.
Η πιο συγκινητική ανάμνηση παραμένει η τελευταία τους συνάντηση, στη Γενεύη τον Σεπτέμβριο πριν από το ατύχημα, κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης που διοργάνωσε ο ίδιος ο Σουμάχερ. «Περάσαμε φανταστικά μαζί», αναφέρει ο Πατρέζε. Λίγους μήνες αργότερα, συνέβη η τραγωδία. «Όταν άκουσα για το ατύχημα, του έστειλα ένα μήνυμα: “Είσαι καλά, Μίκαελ;” Δυστυχώς, δεν απάντησε ποτέ. Κατάλαβα αμέσως ότι η κατάσταση ήταν σοβαρή. Αυτή ήταν η τελευταία μου επαφή μαζί του».
Σήμερα, ο Πατρέζε και όλοι μας έχουμε μόνο την ελπίδα: «Ελπίζουμε πραγματικά ότι μπορεί να βελτιωθεί, λίγο περισσότερο κάθε μέρα. Παρόλο που, ρεαλιστικά, γνωρίζουμε ότι η κατάσταση έχει παραμείνει σε στασιμότητα εδώ και αρκετό καιρό».
