Ορφανό έμεινε το ελληνικό τραγούδι από την απώλεια της Κυρίας του πενταγράμμου. Ο θάνατος της μεγάλης Μαρινέλλας, πάγωσε τις ψυχές όλων των Ελλήνων, μιας και η φωνή της μας συνόδευσε σε μία πορεία άνω των 60 χρόνων.
Η ιέρεια του ελληνικού τραγουδιού έφυγε από τη ζωή το Σάββατο (28.03.2026) μετά από άνιση μάχη που έδινε ύστερα από το βαρύ εγκεφαλικό που υπέστη πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου. Η Μαρινέλλα, όπως και στη ζωή της, πάλεψε γενναία για να ξεπεράσει το πρόβλημα υγεία της. Δυστυχώς το Σάββατο άφησε την τελευταία πνοή στο σπίτι της.
Η ζωή της γεμάτη πάθος, έρωτες, επιτυχίες και τις πίστες που την λάτρευαν και τις λάτρευε. Η μεγάλη τραγουδίστρια ευχόταν να φύγει όρθια και πάνω στην σκηνή. Εκεί ήταν το σπίτι της, εκεί ήταν το «καταφύγιό της». Πάνω στην πίστα ενώ από κάτω ο κόσμος την αποθέωνε.
Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση θανάτου της, καλλιτέχνες και άτομα από την πολιτική σκηνή, δεν έχουν σταματήσει να την αποχαιρετούν.
Η αρχή της λαμπρής καριέρας
Η μεγάλη τραγουδίστρια ερμήνευσε αμέτρητα τραγούδια σπουδαίων συνθετών και στιχουργών ενώ εμφανίστηκε σε εκατοντάδες κέντρα, θεατρικές σκηνές και και συναυλιακούς χώρους.
Η Κυριακή Παπαδοπούλου, όπως ήταν το όνομά της, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από γονείς με καταγωγή από την Ανατολική Θράκη και την Κωνσταντινούπολη.
Η οικογένειά της δεν την εμπόδισε να αναζητήσει την τύχη της, αφού από μικρή η φωνή της έκανε σε όλους εντύπωση.
Η αρχή στην καριέρα της έγινε στα 17 της χρόνια, όταν η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και έτσι πήρε την θέση της ερμηνεύοντας το τραγούδι της Σοφίας Βέμπο «Ο άνθρωπός μου».
Από Κυριακή Παπαδοπούλου έγινε Μαρινέλλα το 1956, λίγο πριν γνωρίσει τον αείμνηστο και πρώην σύζυγό της Στέλιο Καζαντζίδη.
Η καριέρα της απογειώθηκε μετά το 1966 και το τέλος του γάμου της με τον Στέλιο Καζαντζίδη. Με το «Σταλιά-σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα από την ταινία «Ο πιο καλός ο μαθητής» του 1968 και το «Άνοιξε πέτρα» του Μίμη Πλέσσα από την ταινία «Γοργόνες και Μάγκες», κατέκτησε για πάντα την αγάπη του κοινού, γράφει η ΕΡΤ.
Προβλέποντας τις προτιμήσεις του ελληνικού κοινού, κατάλαβε γρήγορα πως το μουσικό ρεύμα πλέον ήταν το ελαφρολαϊκό. Ήταν η πρώτη που συνειδητοποίησε πως το κοινό αναζητούσε καινούργια ερεθίσματα και τόλμησε να κάνει την αλλαγή.
«Έκανα πράγματα που δεν μπορούσαν να τα φανταστούν ότι θα κάνουν τραγουδίστριες. Εγώ σηκώθηκα από την καρέκλα» έλεγε με περηφάνεια.
Το 1973 εκπροσώπησε την Ελλάδα με το τραγούδι «Κρασί, θάλασσα και τα’ αγόρι μου» του Γιώργου Κατσαρού σε στίχους Πυθαγόρα στη Eurovision.
Ήταν η εποχή που η Μαρινέλλα έφερε στη ζωή την κόρη Τζορτζίνα Σερπιέρη, καρπό του έρωτά της με τον πρωταθλητή της ιππασίας Φρέντυ Σερπιέρη.
Σχετικά με τον Τόλη Βοσκόπουλο, η συνεργασία τους άφησε εποχή. Τον Νοέμβριο του 1974 ηχογράφησαν μαζί το τραγούδι «Εγώ κι εσύ», το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία, ανάλογη της ανταπόκρισης που είχαν οι κοινές τους εμφανίσεις στο κέντρο «Νεράιδα».
Ο γάμος τους κράτησε έως το 1981 αν και ο έρωτάς τους ήταν τεράστιος.
Η στιγμή που πάγωσε το Ηρώδειο
Όλη η Ελλάδα σοκαρίστηκε όταν είδε live το εγκεφαλικό που υπέστη στη σκηνή του Ηρωδείου. Υπέρλαμπρη όπως πάντα, η Μαρινέλλα τραγουδούσε το «Εγώ και εσύ» όταν ξαφνικά ένιωσε αδιαθεσία και έπεσε στο έδαφος.
Συνάδελφοί της έσπευσαν να την βοηθήσουν ενώ το κοινό παρακολουθούσε τα όσα διαδραματίζονταν. Λίγη ώρα μετά ανακοινώθηκε και η ακύρωση της συναυλίας.
Το εγκεφαλικό που υπέστη ήταν βαρύτατο. Από εκείνη την ημέρα δεν έκανε καμία δημόσια εμφάνιση και πάλευε είτε στο νοσοκομείο είτε σε κέντρο αποθεραπείας να βρει ξανά τα πατήματά της.
Εν τέλει έφυγε από τη ζωή το Σάββατο αφήνοντας ορφανή την ελληνική μουσική και θλίψη στις καρδιές όσων την αγαπούσαν.
Και αυτοί που την αγαπούσαν ήταν εκατομμύρια.
«Γεννήθηκα και θα πεθάνω νέα»
Ήταν 2019, όταν η Μαρινέλλα είχε πει το αείμνηστο «γεννήθηκα και θα πεθάνω νέα». Και η αλήθεια είναι ότι όλοι θα την θυμόμαστε όπως ήταν στις ελληνικές σειρές. Αυτό το εξωτικό πλάσμα με το κοντό καστανό μαλλί, που τραγουδούσε σαν «σειρήνα», μαγεύοντας όσους την άκουγα.
Σε ερώτηση που της είχαν κάνει για το μυστικό ελιξίριο που την κάνει αεικίνητη, είχε δείξει την αγάπη της και το πάθος της για την ζωή.
«Δεν έχω ελιξίριο. Είναι θέμα ψυχής. Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα. Ένα πράγμα φοβάμαι πολύ: τις αρρώστιες. Τίποτε άλλο. Αυτό είναι κάτι που πολλές φορές δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Προσέχω. Δεν πίνω, δεν καπνίζω. Το τσιγάρο το έκοψα πριν από 40 χρόνια, σε ένα βράδυ. Ήμουν στο νοσοκομείο και είπα “αυτό δεν θα το ξανακαπνίσω ποτέ”. Και δεν ξανακάπνισα ποτέ.
Πίνω κανένα ποτήρι κρασί με παρέα, όταν βγούμε… Δεν παίζω χαρτιά, δεν παίζω ιππόδρομο, δεν έχω τέτοια πάθη. Διαπιστώνω ότι τραγουδάω καλύτερα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Είμαι καλύτερη και αυτό είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Καλύτερα αναπνέω, καλύτερα περπατάω, καλύτερα χορεύω… Σε εισαγωγικά, όχι ότι χορεύω. Δεν είμαι και η Ουλάνοβα. Κάνω κάτι βηματάκια για να διανθίζω το τραγούδι», είχε πει στην εκπομπή του Τάσου Τρύφωνος.
