Το Τελ Αβίβ σήμερα δέχθηκε ένα σημαντικό «ράπισμα» αναφορικά με τις επιχειρήσεις που έχει εκ νέου ξεκινήσει στον παλαιστινιακό θύλακα και μάλιστα από ένα «μπλοκ» χωρών. Γαλλία, Βρετανία και Καναδάς ξεκαθάρισαν προς τον Μπενιαμίν Νετανιάχου πως δεν πρόκειται να μείνουν και αυτή την φορά «άπραγες» απέναντι σε αυτό που δεν αναγνωρίζουν ως αναγκαία στρατιωτική επιχείρηση.
Η Μεγάλη Βρετανία ήδη ανακοίνωσε πως βάζει στον «πάγο» κάθε εμπορική συμφωνία με το Ισραήλ χαρακτηρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Νετανιάχου κινείται σήμερα στην Γάζα «ανεπίτρεπτο». Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μπορεί να μην άφησε τις κινήσεις των τριών χωρών αναπάντητες, μιλώντας για «λάθος πλευρά της ιστορίας», αλλά είναι δεδομένο πως πλέον πληθαίνουν και μάλιστα με ταχύτητα οι ισχυροί της Δύσης που έχουν ξεκάθαρες ενστάσεις για τα «άρματα του Γεδεών».
Το Ισραήλ η αλήθεια είναι πως δεν εξαρτάται από καμία ευρωπαϊκή χώρα για να συνεχίσει τον πόλεμο στη Γάζα που ξεκίνησε μετά το «Μαύρο Σάββατο», στις 7 Οκτωβρίου του 2023. Η εξάρτηση του Ισραήλ υπάρχει μόνο από την Ουάσιγκτον και παρά το δεδομένο ρήγμα ανάμεσα σε Τραμπ και Νετανιάχου, οι ΗΠΑ δεν πρόκειται -όχι άμεσα- να διακόψουν. Το «μπλοκ» όμως που δημιουργείται απέναντι στον Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν είναι καθόλου μικρό και καθόλου αμελητέο και εάν ο πρωθυπουργός του Ισραήλ κάνει το λάθος να περάσει στην αντεπίθεση, είναι δεδομένο πως οι τρεις χώρες -τέσσερις, εάν σε αυτές προσθέσουμε την διαχρονικά ενάντια στις ισραηλινές πρακτικές Ισπανία- δεν είναι απίθανο να γίνουν ακόμη περισσότερες και με ακόμη μεγαλύτερη διπλωματική επιρροή και ισχύ.
Ο κίνδυνος που διατρέχει σήμερα το Ισραήλ είναι να «τραυματίσει» πολύ σοβαρά την εικόνα του προς τη Δύση. Τα «άρματα του Γεδεών» βασίζονται στον πυλώνα της ακριβώς προηγούμενης επιχείρησης -τα σιδερένια ξίφη- και το Τελ Αβίβ επιμένει πως η παρουσία της Χαμάς εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για το ίδιο. Και αν το 2023 οι ακρότητες της Χαμάς με περισσότερους από 1.200 νεκρούς και σχεδόν 300 απαχθέντες σόκαραν τον πλανήτη, σήμερα αυτό που συγκλονίζει είναι ότι το Τελ Αβίβ δεν έχει την παραμικρή αναστολή να διακόψει ακόμη και την κάτισχνη ανθρωπιστική βοήθεια που περνά από δύο μόλις συνοριακά περάσματα, καταδικάζοντας σε αργό θάνατο από ασιτία όσους από τους αμάχους έχουν επιβιώσει των βομβαρδισμών.
Ο κίνδυνος για το Ισραήλ όσο θα επιμένει στη συγκεκριμένη στρατηγική, πιέζοντας για άμεση εξορία των στελεχών της Χαμάς, για άνευ όρων παράδοση όπλων και απαχθέντων και για πλήρη ισραηλινό έλεγχο της Γάζας, είναι να διαλύσει το δικό του στέρεο αφήγημα πως έχει δικαίωμα να αμυνθεί έναντι όλων όσων επιθυμούν την καταστροφή του.
Το μείζον πρόβλημα για τη χώρα είναι επίσης το γεγονός πως ο πρωθυπουργός της επιμένει να θέλει να παραμείνει στην κεφαλή της συντηρώντας μία κατάσταση που σήμερα υπάρχει τρόπος να είναι διαχειρίσιμη με διπλωματικά μέσα. Οι ακροδεξιοί εταίροι του Νετανιάχου (Μπεν Γβίρ και Σμόντρις) είναι οι μοναδικοί που επιχαίρουν καθώς είναι δικό τους δόγμα και αφήγημα ο απόλυτος έλεγχος και η διαχείριση σε Γάζα και δυτική όχθη.
Οι αριθμοί του θανάτου στη Γάζα με τους επίσημα καταγεγραμμένους (από την παλαιστινιακή πλευρά) νεκρούς να ξεπερνούν τους 53.000 και τον αριθμό όσων βρίσκονται εδώ και μήνες νεκροί αλλά σε προσωρινές λίστες αγνοουμένων καθώς δεν έχει καταστεί δυνατό να ανασυρθούν κάτω από τα χαλάσματα να είναι άγνωστος, γίνονται με ταχύτητα «βρόγχος» στον λαιμό των προσπαθειών της τοπικής κυβέρνησης. Ο Νετανιάχου δεν κατάφερε να αποτρέψει την «διαρροή» της ρήξης με τον Τραμπ και όλοι όσοι μέχρι πρότινος εξέφραζαν επιφυλάξεις, σήμερα είναι στην πιο σκληρή γραμμή των τελευταίων δεκαετιών.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου που κάθε άλλο από «αδαής» και «άμαθος» στα δύσκολα είναι, δεν πρέπει να πάρει αψήφιστα το μήνυμα ειδικά από την Ευρώπη. Εάν το σημερινό μπλοκ μεγαλώσει και σε αυτό προστεθούν και άλλοι, τότε το ζήτημα και οι διαστάσεις του δεν θα μείνουν σε απλές μεμονωμένες συζητήσεις. Εάν η ένωση της Ευρώπης κάνει την επιλογή να προχωρήσει δυναμικά δεν είναι απίθανο το Ισραήλ μέσα στους επόμενους μήνες να δει τις πιέσεις από το πολύ κοντινό του περιβάλλον να αυξάνονται με ταχύτητα και τις ΗΠΑ να «σφυρίζουν» αδιάφορα, παρακολουθώντας την πτώση του «Μπίμπι».
