Μία συγκλονιστική καταγγελία πασίγνωστης ηθοποιού για απόπειρα βιασμού που φέρεται να τελέστηκε κατά το παρελθόν από τον ηθοποιό Πέτρο Φιλιππίδη δημοσιεύει σήμερα το documentonews.gr.
Η ηθοποιός Α.Γ. (το πλήρες όνομα είναι στη διάθεση του Documento) μιλά αποκλειστικά στο documentonews.gr και καταθέτει την δική της εμπειρία με το γνωστό ηθοποιό το καλοκαίρι του 2014. Τα όσα περιγράφει, είναι συγκλονιστικά και ταυτόχρονα ανατριχιαστικά.
Ο Πέτρος Φιλιππίδης φέρεται κατά την ίδια να χρησιμοποίησε τη θέση και τη φήμη που είχε προκειμένου να την εκμεταλλευτεί σεξουαλικά με αντάλλαγμα μία θέση εργασίας. Τα όσα καταγγέλλει δείχνουν ένα άλλο πρόσωπο του γνωστού ηθοποιού. Ένα αίσθημα εξουσίας και κτήσης πάνω στη νεαρή κοπέλα, με ταυτόχρονη βεβαιότητα ότι κανείς δεν μπορεί να τον αγγίξει. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που η ηθοποιός τον προειδοποιεί, ότι θα τον καταγγείλει στα κανάλια αυτός της απαντά κυνικά πως «τα κανάλια θα μου κλάσουν τα @@…». Προηγουμένως έχει απλώσει ήδη το χέρι του, όπως καταγγέλλει η ίδια πάνω της και την αγγίζει. Αυτή αρνείται. Άλλωστε με τον ηθοποιό συναντήθηκε μόνο για δουλειά, αρχικά σε ένα καφέ. Στη συνέχεια ο ηθοποιός προσφέρεται να τη γυρίσει στο σπίτι. Την οδηγεί όμως σε έναν αδιέξοδο δρόμο στο Παλαιό Ψυχικό. Κλειδώνει την πόρτα του αυτοκινήτου για να μην μπορεί να βγει. Παρά το γεγονός ότι η ίδια ζητεί να σταματήσει, δεν την ακούει. Φτάνει στο σημείο να αυνανιστεί μπροστά της. Της φωνάζει «πάρτον στο στόμα». Αυτή συνεχίζει να αρνείται, αντιστέκεται. Τότε τη βρίζει και την πετά έξω από το αυτοκίνητο. «Άντε γ…., που θες και ρόλο» της λέει. Την παρατά και φεύγει.
Σας παραθέτουμε ακριβώς την καταγγελία όπως μας τη μετέφερε. Τα όσα περιγράφει μιλούν από μόνα τους, για όσα κρύβονται πίσω από τις αυλαίες των θεάτρων και τα φώτα και του κινηματογράφου.
Διαβάστε αναλυτικά την καταγγελία:
«Δεν είναι εύκολο να μιλάς μετά από χρόνια για κάτι που προσπαθείς όλα αυτά τα χρόνια να ξεχάσεις.
Όχι εγώ δεν το θυμήθηκα τώρα, το θυμόμουν κάθε φορά που άκουσα να λένε πως είναι φοβερός κωμικός και πως τον στηρίζει ο κόσμος στο θέατρο.
Το θυμόμουν, κάθε φορά που με ρωτούσαν γνωστοί γιατί δεν δουλεύω μαζί του και κάθε φορά ,που έτυχε να ακούσω να έχει κάνει κάτι ανάλογο σε άλλη συνάδελφο.
Πώς θα μπορούσα να ξεχάσω;
Και τι να έλεγα;
Ότι το καλοκαίρι του 2014 και ενώ ήμασταν και οι δύο σε καλοκαιρινές περιοδείες ,άρχισε να μου στέλνει μηνύματα και επέμενε να βρεθούμε για να με δει και να του δώσω βιογραφικό μου στο επόμενο ρεπό του.
Χάρηκα, κολακεύτηκα ,αγχώθηκα πήρα ταξί και πήγα!
Ήταν Παρασκευή 1η Αυγούστου, 12:30 το πρωί.
Έκανε πολλή ζέστη στην Αθήνα .. πόσες φορές σκέφτηκα, έπειτα, πως δεν έπρεπε να φοράω φορεματάκι εκείνο το πρωί;
Δώσαμε ραντεβού σε πολύ κεντρικό καφέ. Ήρθε με έπαρση ομορφονιού και με κοιτούσε σαν αρπακτικό απ’ την κορυφή ως τα νύχια.
Δεν είχαμε προλάβει να πούμε σχεδόν τίποτα και ένας φίλος του μπήκε στο καφέ. Έτυχε να τον γνωρίζω και εγώ οπότε έκατσε στο τραπέζι, μαζί μας, για λίγο.
Όταν έφυγε και μείναμε πάλι οι δυο μας του είπα ότι είχα παράσταση το βράδυ και έπρεπε να φύγω. Προσφέρθηκε να με γυρίσει στο σπίτι με το αυτοκίνητό του..
Δεν ήθελα, μα επέμενε. Βρήκα πολλές δικαιολογίες αλλά το ύφος του δεν μου άφηνε περιθώρια. Λάθος μου, γιατί είχα ήδη αρχίσει να νιώθω άβολα.
Αναγκάστηκα όμως, αν και υποψιασμένη, να δεχτώ και σκέφτηκα θετικά, ότι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε παραπάνω για δουλειά και να με έπαιρνε στο θέατρο.
Απ’ τον φάρο του Ψυχικού όμως ,και αντί να στρίψει δεξιά για τη Λεωφόρο Μεσογείων, όπου του είπα ότι μένω ,εκείνος έστριψε αριστερά και μπήκε σε δρόμους του παλαιού Ψυχικού που οδηγούν σε αδιέξοδο.
Πάτησε το κεντρικό κλείδωμα και άρχισε να απλώνει το χέρι του πάνω μου και να μου σηκώνει το φόρεμα.
Του άρπαξα τα χέρια και του είπα να σταματήσει. “Κόφτο! Θα σε βγάλω στα κανάλια”. Γέλαγε και χαϊδευόταν !
“Τα @@ θα μου κλάσουν τα κανάλια!”, είπε.
Τον έβλεπα να ξεφεύγει .Άνοιξε το παντελόνι και άρχισε να αυνανίζεται.
Είχε ιδρώσει και ήταν απαίσιος!
Του φώναζα να ανοίξει τις πόρτες. Με έπιασε από το σβέρκο και με τράβηξε πάνω του.
Ο σιχαμένος!
Δεν ξέρω.. ίσως θα έπρεπε να τον δαγκώσω με λύσσα και να του κάνω ζημιά. Ούτε αυτό όμως άντεχα να κάνω εκείνη τη στιγμή.
Έκανα πως παθαίνω κρίση. Χτυπιόμουν! Χέρια… πόδια ..γόνατα.. αγκώνες.. Υστερία. Σοκ. Κρίση!
Στην αρχή του άρεσε. Έβαζε περισσότερη δύναμη και πόθο.’ Πάρτον ! Πάρτον στο στόμα’ ,μου έλεγε σχεδόν αυτιστικά .Μετά από λίγα λεπτά και αφού είχε δίπλα του ένα αγρίμι ,άνοιξε την πόρτα και με πέταξε έξω απ το αυτοκίνητο. Έπεσα με τα γόνατα.
‘Άντε γαμήσου!.. που θες και ρόλο!’, με ”έφτυσε”.
Εκεί είδα και το άλλο πρόσωπό του. Και αυτό τέρας!
Πρόλαβα να πάρω το βιογραφικό μου, πατημένο και σκισμένο, απ το πατάκι του συνοδηγού ενώ μου έκλεινε θυμωμένος την πόρτα.
Γύρισα με τα πόδια από χωματόδρομο ,με το φορεματάκι που ποτέ δεν ξαναφόρεσα από τότε, μέσα στη ζέστη ,με γόνατα ματωμένα, κρατώντας το βιογραφικό μου στο χέρι.
Με είχε προσβάλει ως γυναίκα ,ως ηθοποιό και ως άνθρωπο»
